Office Of Siridantamahapalaka: Year-End Reporting Periods and Maintenance Process

Chronological Archive

သာဓိကာရ ပဋိဝေဒနာ

သာဓိကာရ ပဋိဝေဒနာ © ၂၀၂၁ ဘိက္ခု ဓမ္မသမိ (ဣန္ဒသောမ) သိရိဒန္တမဟာပါလက-ကာယာလယ. သဗ္ဗေ အဓိကာရာ ရက္ခိတာ. ဣဒံ သာသနံ တဿ အတ္ထဉ္စ အာယသ္မတော ဓမ္မသာမိဿ ဉာဏသမ္ပတ္တိ ဟောန္တိ၊ ယေန ကေနစိ ပုဗ္ဗာနုညာတံ လိခိတ-အနုမတိံ ဝိနာ န ပုန-ပ္ပကာသေတဗ္ဗံ န ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ ဝါ.

Office Of Siridantamahapalaka

Anekajātisaṃsāraṃ sandhāvissaṃ anibbisaṃ gahakāraṃ gavesanto dukkhā jāti punappunaṃ Gahakāraka diṭṭho'si puna gehaṃ na kāhasi sabbā te phāsukā bhaggā gahakūṭaṃ visaṅkhataṃ visaṅkhāragataṃ cittaṃ taṇhānaṃ khayamajjhagā (The Dhammapada, verses 153-154) (Vandāmi cetiyaṃ sabbaṃ, sabbaṭṭhānesu patiṭṭhitaṃ. Ye ca dantā atītā ca, ye ca dantā anāgatā, paccuppannā ca ye dantā, sabbe vandāmi te ahaṃ.)

🔸 Disclaimer on Translations and Content Accuracy

While great care has been taken in translating Dhamma talks and related materials, any errors, inaccuracies, or interpretative issues that may be found within this blog are solely the responsibility of the author. This website and its content are not affiliated with or officially represent any individual, group, institution, or monastery/temple or Musuem. All translations, interpretations, and editorial decisions have been made independently by the author with sincere intention for Dhamma sharing. We humbly request the understanding and forgiveness of readers and the venerable teachers, should any shortcomings or misinterpretations arise.

Content Source Declaration

All content published on this website, www.siridantamahapalaka.com, including but not limited to articles, Dharma talks, research findings, and educational resources, is intended solely for the purpose of Dhamma dissemination, study, and public benefit. Some images and visual content used throughout this website are sourced from public domains, Google searches, and social media platforms. These are used in good faith for non-commercial and educational purposes. If any copyright holder has concerns regarding the usage of their content, please feel free to contact us for proper acknowledgment or removal. A portion of the Dharma talks, especially those categorized under "Dharma Talk" and "Dependent Origination – Questions and Answers", have been translated from the teachings of respected Venerable Sayadaws. Proper reverence is maintained in delivering these teachings with accuracy and sincerity for the benefit of Dhamma practitioners. We deeply respect the intellectual and spiritual contributions of all teachers and content creators. Our aim is to preserve, promote, and respectfully share the teachings of the Buddha.

Science is not the answer!(Adhiṭṭhāna, Physiological Change, and Abhiññā Theory)

Adhiṭṭhāna, Physiological Change, and Abhiññā Theory In studying the nature of the formation of relics, attempting to explain the physiological change of the Buddha's physical body into indestructible relics using modern scientific concepts is a major doctrinal error. Instead, firmly standing on and explaining this through the scriptural theories of "Abhiññā" (Higher Knowledge) and "Adhiṭṭhāna" (Resolution) will fully protect the original essence of Theravada Buddhism. Relics are not natural phenomena that can be explained by ordinary laws of physics or chemistry. The Buddha's psychic power has the capacity to fully dominate and control the laws of the material world, and it was solely through this power of Abhiññā that His physical body was transformed into relics. Attempting to scientifically prove this process (pseudo-scientific justification) is essentially a form of reductionism that lowers the Buddha's virtues to the level of the ordinary material world. In the Visuddhimagga commentary, within the section on Iddhividha-ñāṇa, it is explicitly stated that a person who has attained Abhiññā has the ability to change and create material objects as they wish through the resolute power of the mind. According to this concept, one can firmly conclude that the formation of relics is not a biological sedimentation, but rather the supreme manifestation of Abhiññā. Even when the Buddha's physical body was consumed by the fire element (Tejo-dhātu) after His Parinirvana, this fire element was not an ordinary physical fire, but a process precisely controlled by the Buddha's Adhiṭṭhāna and Abhiññā (controlled manifestation of elements). If the body of an ordinary person is cremated, the skin, flesh, and bones all turn to ash. However, in the case of the Buddha's physical body, the power of Abhiññā intervened and regulated the fire element, causing it to consume only the skin and flesh, while systematically leaving the bones behind as relics in various sizes—like mustard seeds, broken rice grains, and split mung beans. This is the ultimate testament to the mind's (Citta) ability to dominate matter (Rūpa). In the Maha Parinibbana Sutta, it is explicitly preached: "Neither the ash nor the soot of the outer skin, inner skin, and flesh was evident; only the bodily relics remained." Furthermore, the Vimānavatthu commentary explains that the varying shapes of the relics were solely due to the Buddha's prior resolution (Adhiṭṭhāna). Scholar John S. Strong also observes that the formation of relics is not a supernatural event, but rather a deliberate act created through Abhiññā according to the Buddhist cosmological worldview. Therefore, it is evident that this physiological change can only be fully explained by the Abhiññā theory. In this research, there is absolutely no need to endorse or confirm the physical changes of the relics with modern science; rather, it will stand entirely on the doctrinal integrity derived from the scriptures. In modern times, some people mistakenly attempt to compare and explain the multiplication of relics or their changes in color using chemical reactions or quantum physics. Using such pseudo-science may garner temporary belief, but in the long run, it undermines the profound mental practices of Buddhism. Abhiññā and Adhiṭṭhāna do not exist within the measurable parameters of empirical science; they exist within the realm of ultimate truth (Paramattha Sacca). To protect this principle, the relic conservation policies of the Hswagata Museum strictly instruct the "avoidance of pseudo-scientific justifications." Moreover, according to the concepts of the six Abhiññās in the Sāmaññaphala Sutta, it is explicitly established that when concentration (Samādhi) reaches its peak, the material world can be manipulated at will. Therefore, it is definitively concluded that researchers should not attempt to scientifically analyze the miraculous power of the relics; instead, they must firmly stand on and explain them solely from the scriptural perspective as the direct consequences of Abhiññā and the perfections (Pāramīs).

အဓိဋ္ဌာန်၊ ဇီဝကမ္မပြောင်းလဲမှုနှင့် အဘိညာဉ် သီအိုရီ

အဓိဋ္ဌာန်၊ ဇီဝကမ္မပြောင်းလဲမှုနှင့် အဘိညာဉ် သီအိုရီ ဓာတ်တော်များ၏ ဖြစ်ပေါ်လာမှု သဘာဝကို လေ့လာရာတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ရုပ်ကလာပ်တော်မှ မပျက်စီးနိုင်သော ဓာတ်တော်မွေတော်များအဖြစ်သို့ ဇီဝကမ္မပြောင်းလဲသွားမှု (Physiological change) ကို ခေတ်သစ် သိပ္ပံနည်းကျ အယူအဆများဖြင့် ရှင်းလင်းရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ကြီးမားသော သဘောတရားရေးရာ အမှားအယွင်း (Doctrinal error) တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ယင်းအစား ပိဋကတ်တော်လာ "အဘိညာဉ် (Abhiññā)" နှင့် "အဓိဋ္ဌာန် (Adhiṭṭhāna)" သီအိုရီများဖြင့်သာ ယတိပြတ် ရပ်တည်ရှင်းလင်းခြင်းက ထေရဝါဒ၏ မူလအနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဓာတ်တော်များသည် သာမန် ရူပဗေဒ သို့မဟုတ် ဓာတုဗေဒ နိယာမများအရ ရှင်းပြ၍ရသော သဘာဝဖြစ်စဉ်များ မဟုတ်ပေ။ ဘုရားရှင်၏ စိတ်စွမ်းအင် (Psychic power) သည် ရုပ်ဝတ္ထုလောက၏ နိယာမများကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိရာ၊ ဤအဘိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့်သာ ရုပ်ကလာပ်တော်ကို ဓာတ်တော်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်ကို သိပ္ပံနည်းကျ သက်သေပြရန် ကြိုးပမ်းခြင်း (Pseudo-scientific justification) သည် ဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်များကို သာမန်ရုပ်လောက အဆင့်သို့ လျှော့ချပစ်လိုက်ခြင်း (Reductionism) ပင်ဖြစ်သည်။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာ၊ ဣဒ္ဓိဝိဓဉာဏ် (Iddhividha-ñāṇa) ပိုင်းတွင် အဘိညာဉ်ရရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် စိတ်၏ အဓိဋ္ဌာန်စွမ်းအားဖြင့် ရုပ်ဝတ္ထုများကို မိမိအလိုရှိရာသို့ ပြောင်းလဲဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း အတိအလင်း ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ဤသဘောတရားအရ ဓာတ်တော်ဖြစ်ပေါ်မှုသည် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အနည်ထိုင်မှု မဟုတ်ဘဲ အဘိညာဉ်၏ အမြင့်ဆုံးသော လုပ်ဆောင်ချက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ခိုင်မာစွာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီးနောက် ရုပ်ကလာပ်တော်ကို တေဇောဓာတ် (Fire element) ဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေရာတွင်လည်း၊ ဤတေဇောဓာတ်သည် သာမန် ရူပဗေဒမီး မဟုတ်ဘဲ ဘုရားရှင်၏ အဓိဋ္ဌာန်နှင့် အဘိညာဉ်က အတိအကျ ထိန်းချုပ်ထားသော လုပ်ငန်းစဉ် (Controlled manifestation of elements) သာဖြစ်သည်။ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ခန္ဓာကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ပါက အရေ၊ အသား၊ အရိုး အားလုံးသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း၊ ဘုရားရှင်၏ ရုပ်ကလာပ်တော်ကိုမူ အဘိညာဉ်စွမ်းအားက တေဇောဓာတ်ကို ကြားဝင်ထိန်းညှိပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် အရေနှင့် အသားတို့ကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေပြီး အရိုးတော်များကို မုန့်ညင်းစေ့၊ ဆန်ကျိုး၊ ပဲနောက်စေ့ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ဓာတ်တော်များအဖြစ် စနစ်တကျ ကြွင်းကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စိတ် (Citta) က ရုပ် (Rūpa) အပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်မှု၏ အထွတ်အထိပ် ပြယုဂ်ဖြစ်သည်။ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်တော်၌ "အရေပါး၊ အရေထူ၊ အသားတို့၏ ပြာသည်လည်းကောင်း၊ မှိုင်းသည်လည်းကောင်း မထင်ရှား၊ သရီရဓာတ်တော်များသာလျှင် ကြွင်းကျန်ရစ်လေ၏" ဟု အတိအကျ ဟောကြားထားသည်။ ထို့ပြင် ဝိမာနဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ၌လည်း ဓာတ်တော်များ၏ ပုံသဏ္ဌာန် ကွဲပြားမှုသည် ဘုရားရှင်၏ ကြိုတင်အဓိဋ္ဌာန်ထားမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းထားသည်။ ပညာရှင် John S. Strong ကလည်း ဓာတ်တော်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မဟုတ်ဘဲ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စကြဝဠာအမြင်အရ အဘိညာဉ်ဖြင့် တမင်ဖန်တီးထားသော လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း သုံးသပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဇီဝကမ္မပြောင်းလဲမှုကို အဘိညာဉ် သီအိုရီဖြင့်သာ အပြည့်အဝ ရှင်းလင်းနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤသုတေသနတွင် ဓာတ်တော်များ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာဖြင့် ထောက်ခံအတည်ပြုရန် လုံးဝ မလိုအပ်ဘဲ၊ ပိဋကတ်တော်လာ အယူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာ တိကျခိုင်မာမှု (Doctrinal integrity) အပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ ရပ်တည်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ် ကာလတွင် အချို့သောသူများသည် ဓာတ်တော်များ ပွားများလာခြင်း သို့မဟုတ် အရောင်အသွေး ပြောင်းလဲခြင်းများကို ဓာတုဗေဒ ဓာတ်ပြုမှုများ သို့မဟုတ် ကွမ်တမ်ရူပဗေဒ (Quantum physics) ဖြင့် မှားယွင်းစွာ နှိုင်းယှဉ်ရှင်းပြလေ့ ရှိကြသည်။ ဤသို့ Pseudo-science ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ခေတ္တခဏ ယုံကြည်မှု ရစေနိုင်သော်လည်း၊ ရေရှည်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်များကို ဖျက်ဆီးရာ ရောက်သည်။ အဘိညာဉ်နှင့် အဓိဋ္ဌာန်သည် မျက်မြင် သိပ္ပံပညာ၏ တိုင်းတာမှု ဘောင်အတွင်း၌ မရှိဘဲ၊ ပရမတ္ထသစ္စာ နယ်ပယ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဤအချက်ကို ကာကွယ်ရန် Hswagata ပြတိုက်၏ ဓာတ်တော်ထိန်းသိမ်းမှု မူဝါဒများတွင် "သိပ္ပံယောင် ရှင်းလင်းချက်များကို ရှောင်ကြဉ်ရန် (Avoidance of pseudo-scientific justifications)" ဟု တင်းကျပ်စွာ လမ်းညွှန်ထားသည်။ ထို့ပြင် သာမညဖလသုတ်တော်လာ အဘိညာဉ် ၆ ပါး၏ သဘောတရားများအရ စိတ်တည်ငြိမ်မှု (Samādhi) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ရုပ်လောကကို အလိုရှိသလို ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း အတိအလင်း ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် သုတေသီများအနေဖြင့် ဓာတ်တော်များ၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကို သိပ္ပံနည်းကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် မကြိုးစားဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် အဘိညာဉ်နှင့် ပါရမီတော်တို့၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း ပိဋကတ်တော်အမြင်ဖြင့်သာ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ရှင်းလင်းရမည် ဖြစ်ကြောင်း ယတိပြတ် ကောက်ချက်ချအပ်ပါသည်။