Founder Time Management
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဗုဒ္ဓဿ ဒန္တဓာတုယော မဟာသရီရဓာတုယော ဝန္ဒနံ ကရောမိ ၊ ဗုဒ္ဓဿ ဒန္တဓာတုယော ဥဘတော ဟတ္ထေ ဓာရေန္တော ပသန္နစိတ္တော၊သက္ကစ္စံ ပူဇံ ကရောမိ၊ ဂရုကရောန္တော နမာမိ။ ဣမာ ဗုဒ္ဓဿ ဒန္တဓာတုယော သဒ္ဓါ-ပသာဒေန ပူဇေမိ၊ အဓိဋ္ဌာန-ပရမိယာ လဒ္ဓါ၊မယာ ရက္ခိတာ သုပ္ပတိဋ္ဌိတာ။ ဣမာ ဓာတုယော ဣဓ ပတိဋ္ဌိတာ သွာဂတ နာမ ဝိဟာရေ၊ တာသံ ရက္ခဏ-ဂေါပန-ပရိဟာရ-ကရဏံ ၊ မယာ ဘိက္ခု ဓမ္မသာမိ သိရိဒန္တမဟပါလက နာမ သက္ကစ္စံ ပဝတ္တတိ။
ယာ ဒိသာ လောကဓာတူသု ၊ ဗုဒ္ဓါနုဘာဝေန ဇောတန္တိ၊ တာဒိသေန အနုဘာဝေန ဣမာ ဓာတုယော သုပ္ပရိဂ္ဂဟိတာ။ ဗုဒ္ဓဿ ဓမ္မဿ သံဃဿ အနုဘာဝေန၊ မာတာပိတု အာစရိယဂုဏေန စ၊ သဗ္ဗေ သတ္တာ သုခိတာ ဟောန္တု၊ သဗ္ဗေ ဘယာ ဝိမုစ္စန္တု၊ သဗ္ဗေ သောကာ တရန္တု စ။
နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီမနက် ဦးဇင်းတို့ “အချိန်ကို သတိဖြင့်သုံးခြင်း” ဆိုတဲ့တရားကို ပြောခဲ့ကြတယ်။
အချိန်ကို တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတာ တစ်မိနစ်မကျန် အလုပ်နဲ့ဖြည့်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။
အလုပ်များနေတာနဲ့ အပ္ပမာဒတရားရှိနေတာ မတူဘူး။
နာရီကို စီမံတာထက် ကိုယ့်စိတ်နဲ့ ကိုယ့်ဘဝကို မမေ့ဖို့ အရေးကြီးတယ်။
အတိတ်ထဲပိတ်မနေ။
အနာဂတ်ထဲပျောက်မနေ။
လက်ရှိလုပ်သင့်တဲ့အရာကို သိ။
မရဏသတိရှိလို့ ကြောက်ဖို့မဟုတ်ဘူး။
ကောင်းမှုကို မနောက်ကျစေဖို့။
အဲဒါ မနက်ပိုင်း။
ဒီနေ့လယ်တော့ Founder တစ်ယောက်ရဲ့ ရုံးထဲကို တကယ်ဝင်ကြည့်မယ်။
Calendar ဖွင့်မယ်။
Meeting ကြည့်မယ်။
Phone ကြည့်မယ်။
Email ကြည့်မယ်။
Staff ကြည့်မယ်။
Customer ကြည့်မယ်။
ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကြည့်မယ်။
ပြီးတော့မေးမယ်—
Founder တစ်ယောက် သူ့အချိန်ကို ဘယ်လိုစီမံရမလဲ?
ဒကာ ဒကာမတို့…
လုပ်ငန်းစတင်ခါစ Founder တစ်ယောက်ရဲ့နေ့ကို မြင်ကြည့်။
မနက်စောစော Supplier ဖုန်း။
ပြီးတော့ Customer။
နောက် Staff မလာလို့ အစားထိုးလူရှာ။
Finance ကငွေတောင်း။
Product မှာပြဿနာ။
Website မှာစာမှား။
Customer တစ်ယောက် refund တောင်း။
ပစ္စည်းရောက်မရောက် စစ်ရတယ်။
ဝန်ထမ်းလစာစာရင်းစစ်ရတယ်။
စျေးနှုန်းဆုံးဖြတ်ရတယ်။
Marketing post ကိုတောင် ကိုယ်တိုင်ကြည့်တယ်။
Office မှာ မီးသီးပျက်တာတောင် သူသိတယ်။
ဒီလိုလုပ်နေရင်း Founder ကပြောတယ်—
“ဦးဇင်း၊ တပည့်တော်မှာ အချိန်မရှိဘူးဘုရား”
အမှန်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
အစပိုင်း Business မှာ လူနည်းတယ်။
ငွေနည်းတယ်။
Owner ကိုယ်တိုင် အများကြီးလုပ်ရတယ်။
အဲဒါ အပြစ်မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် Company ကြီးလာပြီး Staff ၂၀၊ ၅၀၊ ၁၀၀ ဖြစ်လာပြီ။
Founder က မီးသီးအစားထိုးတာအထိ approve လုပ်နေတုန်း။
Customer တစ်ယောက်ရဲ့ သေးသေးလေး refund ကို Founder ပဲဆုံးဖြတ်နေတုန်း။
Social media post တိုင်း Founder ကြည့်နေတုန်း။
Stationery ဝယ်တာထိ သူ့ဆီတင်နေရတုန်း။
ပြီးတော့ Founder က—
“Strategy စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိဘူး”
ပြောတယ်။
ဒီအချိန် မေးရမယ်—
တကယ်အချိန်မရှိတာလား?
ဒါမှမဟုတ် Founder က မလွှတ်နိုင်တာလား?
ဒီမေးခွန်းက Time Management ကို ဓမ္မနဲ့ ချိတ်စေတယ်။
တစ်ခါတလေ Time Management Problem မဟုတ်ဘူး။
ဥပါဒါန် Problem။
“ငါမလုပ်ရင်မဖြစ်ဘူး”
ဆိုတဲ့ ဖက်တွယ်မှု။
“ငါ့လောက်သူတို့မတတ်ဘူး”
ဆိုတဲ့ မာန။
“လွှဲပေးလိုက်ရင် မှားမယ်”
ဆိုတဲ့ ကြောက်စိတ်။
“အားလုံးသိထားမှ စိတ်ချရမယ်”
ဆိုတဲ့ control လိုမှု။
ဒါတွေကြောင့် Founder က ကိုယ့်အချိန်ကို ကိုယ်တိုင်ပိတ်ထားတတ်တယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
ဒီနေ့ Founder Time Management ကို နည်းစနစ်တစ်ခုအဖြစ်မစခင် ပိဋကတ်တော်ထဲက လူဝတ်ကြောင်ဘဝနဲ့ အလုပ်ကြိုးစားမှုဆိုင်ရာ အရေးကြီးတဲ့တရားတစ်ပုဒ်ကိုကြည့်မယ်။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၈.၅၄ ဒီဃဇာဏုသုတ်မှာ လူဝတ်ကြောင်တစ်ယောက်ရဲ့ ယခုဘဝအကျိုးချမ်းသာအတွက် အချက်လေးချက်ကို ဟောတော်မူထားတယ်။
အလုပ်ကို ကျွမ်းကျင်တက်ကြွစွာ လုပ်တတ်ခြင်း၊ ရရှိထားတဲ့ဥစ္စာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တတ်ခြင်း၊ ကောင်းသောမိတ်ဆွေရှိခြင်း၊ ဝင်ငွေထွက်ငွေကို ချိန်ညှိတတ်ခြင်းတို့ ဖြစ်တယ်။
အထူးသဖြင့် အလုပ်အကိုင်ဘက်မှာ မပျင်းမရိဘဲ ကျွမ်းကျင်ပြီး လုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်၊ စီမံနိုင်သူဖြစ်ဖို့ ဟောထားပါတယ်။
သတိထားနော်—
ဒီသုတ်မှာ “Founder Time Management Framework” ဟောထားတာ မဟုတ်ဘူး။
Calendar block ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မဟောဘူး။
Meeting တစ်ခု ဘယ်နှမိနစ်ထားရမယ်လို့ မဟောဘူး။
ဒါပေမယ့် လောကီအသက်မွေးမှုထဲမှာ—
တက်ကြွမှု၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ စီမံနိုင်မှု၊ ချိန်ညှိနိုင်မှု
တို့ကို အရေးကြီးတဲ့အရည်အသွေးအဖြစ် တိတိကျကျထည့်ထားတယ်။
ဒီနေရာက Founder တွေအတွက် အရေးကြီးတယ်။
တက်ကြွမှုရှိပေမယ့် စီမံမတတ်ရင်?
တစ်နေ့လုံးပြေးနေမယ်။
အလုပ်တော့မပြီးဘူး။
စီမံတတ်ပေမယ့် ဝီရိယမရှိရင်?
စာရွက်ပေါ်က plan ကလှမယ်။
တကယ်မလုပ်ဘူး။
ဒီတော့ Time Management မှာ နှစ်ခုလုံးလိုတယ်။
လုပ်ဖို့ ဝီရိယ။
လုပ်ရမယ့်အရာကို စနစ်တကျရွေးဖို့ ပညာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder အချို့ရဲ့ ပြဿနာက—
“ကျွန်တော် အလုပ်မလုပ်ဘူးလား?”
မဟုတ်ဘူး။
အရမ်းလုပ်တယ်။
ပြဿနာက—
ကိုယ်ပဲလုပ်စရာမလိုတဲ့အလုပ်ကို ကိုယ်လုပ်နေတယ်။
ဒီနေရာမှာ Founder အချိန်ကို လေးမျိုးခွဲကြည့်လို့ရတယ်။
ဒါ ပိဋကတ်တော်က စာရင်းမဟုတ်ဘူး။
ခေတ်သစ်လုပ်ငန်းဘဝအတွက် ဦးဇင်းတို့ပြန်ဖွဲ့ထားတဲ့ လက်တွေ့စစ်ဆေးနည်း။
ပထမ—
Founder ကိုယ်တိုင် မဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ့်အလုပ်။
ဥပမာ—
လုပ်ငန်းရဲ့ အခြေခံဦးတည်ချက်။
အရေးကြီးတဲ့ သီလစည်း။
အကြီးစားဆုံးဖြတ်ချက်။
အရေးကြီးတဲ့လူရွေးချယ်မှု။
Owner ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရမယ့် အဓိကဆက်ဆံရေး။
လုပ်ငန်းရဲ့ ယုံကြည်မှုအပေါ်သက်ရောက်မယ့်ကိစ္စ။
ဒါတွေက သူများဆီ အကုန်ပစ်မထားရဘူး။
ဒုတိယ—
Founder လမ်းညွှန်ပြီး တခြားသူလုပ်ရမယ့်အလုပ်။
Founder အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်မလုပ်ဘူး။
Standard ချ။
လေ့ကျင့်။
Authority ပေး။
ပြန်စစ်။
ဒါ။
တတိယ—
တစ်ခြားသူကို တာဝန်လွှဲလို့ရတဲ့အလုပ်။
နေ့စဉ်ထပ်တလဲလဲ။
Rule ရှင်း။
Risk ထိန်းနိုင်။
လူသင်လို့ရ။
ဒါတွေကို Founder က လွှဲမပေးဘဲ ကိုယ့်ဆီပဲထားရင်—
Company ကြီးလာသလောက် သူ့အချိန်မလောက်တော့ဘူး။
စတုတ္ထ—
လုံးဝမလုပ်သင့်တော့တဲ့အလုပ်။
ဒါ အရမ်းအရေးကြီးတယ်။
လူတွေ Time Management ဆိုရင်—
“ဘယ်လိုပိုလုပ်မလဲ”
ပဲမေးတယ်။
တစ်ခါတလေ အဖြေက—
မလုပ်နဲ့။
အစည်းအဝေးတစ်ခု အမြဲကျင်းပနေတယ်။
ဘာအကျိုးမှမရှိ။
ရပ်။
Report တစ်ခု အပတ်တိုင်းလုပ်တယ်။
ဘယ်သူမှမဖတ်။
ရပ်။
Founder ကို copy ထည့်ထားတဲ့ email ၁၀၀ ထဲက ၉၀ ကို သူသိစရာမလို။
ရပ်။
အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့အလုပ်တစ်ခုတည်း နှစ်ခါလုပ်နေတယ်။
တစ်ခုပေါင်း။
Time Management က အလုပ်ပိုထည့်တာတင် မဟုတ်ဘူး။
မလိုတာကိုဖြုတ်တာ။
ဒီဟာ တဏှာနဲ့ပါဆိုင်တယ်။
“အားလုံးလိုချင်တယ်”
ဆိုရင် Calendar ပြည့်မယ်။
“ဒါလည်းကောင်းတယ်”
“ဟိုဟာလည်း မလွတ်ချင်ဘူး”
“ဒီ Project လည်းယူ”
“ဟို Customer လည်းယူ”
“ဒီ Meeting လည်းဝင်”
“ဟို Event လည်းသွား”
နောက်ဆုံး အရေးကြီးဆုံးကို အာရုံမပေးနိုင်တော့ဘူး။
ဒါကြောင့် Founder Time Management မှာ—
အချိန်ရွေးတာဟာ တစ်နည်းအားဖြင့် လွှတ်နိုင်မှုကို လေ့ကျင့်တာ။
သူတော်ကောင်းတို့…
မဇ္ဈိမနိကာယ် ၁၀၇ ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်မှာ အလွန်အသုံးဝင်တဲ့သဘောတစ်ခုရှိတယ်။
စာရင်းအင်းပညာသင်ရာမှာ တစ်ဆင့်ချင်းသင်သလို၊ လှေကားတက်ရာမှာ တစ်ဆင့်ချင်းရှိသလို၊ ဓမ္မဝိနယထဲမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လေ့ကျင့်မှု၊ တဖြည်းဖြည်းအကျင့်၊ တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်မှုရှိကြောင်း ဟောထားပါတယ်။
ဒီသုတ်က Project Management သင်တာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် Founder တစ်ယောက်အတွက် အရမ်းကောင်းတဲ့ Reflection ရှိတယ်။
အရာအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်မပြီးဘူး။
Company တည်ဆောက်တာ တစ်ဆင့်ချင်း။
လူလေ့ကျင့်တာ တစ်ဆင့်ချင်း။
System တည်ဆောက်တာ တစ်ဆင့်ချင်း။
ကိုယ့်Character ပြင်တာလည်း တစ်ဆင့်ချင်း။
Founder တချို့က တစ်ရက်တည်းမှာ—
Sales ပြင်ချင်။
Marketing ပြင်ချင်။
HR ပြင်ချင်။
Finance ပြင်ချင်။
Website ပြင်ချင်။
Culture ပြင်ချင်။
Product အသစ်ထုတ်ချင်။
Branch ဖွင့်ချင်။
ကိုယ်လည်း meditation စချင်။
Family ကိုလည်း အချိန်ပေးချင်။
အကုန်။
နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်မလဲ?
တစ်ခုချင်းကို မတည်နိုင်ဘူး။
ဒီတော့ ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်ရဲ့ gradual training သဘောက Founder ကို သတိပေးတယ်—
အရေးကြီးတာကို အစဉ်လိုက်လုပ်။
တစ်ဆင့်မတည်ဘဲ နောက်တစ်ဆင့်ပြေးရင် ပြန်ကျတတ်တယ်။
ဒါကြောင့် Founder Time Management မှာ—
“ဒီနှစ်ဘာတွေ အကုန်လုပ်မလဲ”
မေးတာနဲ့အတူ—
“ဒီအချိန်မှာ အရင်ဆုံး ဘာတည်ရမလဲ?”
မေး။
လုပ်ငန်းမှာ Cash Flow မတည်သေးဘူး။
Branch အသစ်ဖွင့်ချင်တယ်။
ခဏစစ်။
ရှိပြီးသားဝန်ထမ်းတွေကို မလေ့ကျင့်နိုင်သေးဘူး။
Team နှစ်ဆချဲ့ချင်တယ်။
ခဏစစ်။
Customer complaint တွေ မဖြေရှင်းရသေးဘူး။
Advertising နှစ်ဆလုပ်ချင်တယ်။
ခဏစစ်။
အဆင့်လိုက်ကြည့်။
ဒါ gradual training ကို စီးပွားရေးနည်းစနစ်လို တိုက်ရိုက်မတင်ဘူး။
ဒါပေမယ့်—
အစဉ်ရှိသော လေ့ကျင့်မှုနဲ့ တိုးတက်မှု
ဟာ Founder ရဲ့ အလျင်စလိုစိတ်ကို ပြန်စစ်ဖို့ အားကောင်းတဲ့ဓမ္မမှန်တစ်ချပ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder ရဲ့အချိန်ကို အများဆုံးခိုးတာက တစ်ခါတလေ အာရုံပြတ်ခြင်း။
ကွန်ပျူတာဖွင့်ထားတယ်။
Report ရေးနေတယ်။
Phone ပေါ် message တက်တယ်။
ကြည့်တယ်။
Email ဝင်တယ်။
ကြည့်တယ်။
Staff ဝင်တယ်။
ပြောတယ်။
ပြန်ထိုင်တယ်။
ဘာရေးနေတာလဲ ပြန်စဉ်းစား။
နောက်ဖုန်း။
နောက်တစ်ခု။
တစ်နေ့လုံး လှုပ်ရှားတယ်။
ဒါပေမယ့် အာရုံတစ်ခုကို မတည်နိုင်ဘူး။
ဒီနေရာမှာ သံယုတ္တနိကာယ် ၄၇.၂၀ ဇနပဒကလျာဏီသုတ်ရဲ့ ဥပမာက အရမ်းသိသာတယ်။
ဆီအပြည့်ထည့်ထားတဲ့ခွက်ကို လူစုလူဝေးကြား၊ ဖျော်ဖြေနေတဲ့ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသောမြင်ကွင်းအနီး ဖြတ်သယ်ရမယ်။ နောက်မှာဓားကိုင်သူလိုက်နေပြီး ဆီတစ်စက်တောင် ဖိတ်ရင် အန္တရာယ်ကြီးမားမယ်ဆိုတဲ့ ဥပမာထားပြီး အာရုံမလွတ်ဘဲ သတိတည်မှုကို ရှင်းပြထားတယ်။ သုတ်တော်မှာ ဒီဥပမာကို ကာယဂတာသတိနှင့် ချိတ်တော်မူပါတယ်။
ဒီသုတ်ကို “Office Focus Technique” လို့ တိုက်ရိုက်မယူရဘူး။
မူရင်းရည်ရွယ်ချက်က သတိဘာဝနာ။
ဒါပေမယ့် Founder အနေနဲ့ ပြန်ဆင်ခြင်ရင်—
အာရုံကို ထိန်းတတ်မှုမရှိရင် အချိန်ရှိတာနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။
Founder တစ်ယောက်မှာ သုံးနာရီရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် သုံးမိနစ်တစ်ခါ အာရုံပြောင်းနေရင်—
အရေးကြီးတဲ့အလုပ်ကို နက်နက်မလုပ်နိုင်ဘူး။
ဒါကြောင့် Founder အချိန်စီမံတဲ့အခါ Calendar ကိုသာ မကာကွယ်နဲ့။
အာရုံကိုပါ ကာကွယ်။
ဥပမာ—
မနက် ၉ နာရီကနေ ၁၀ နာရီခွဲအထိ အရေးကြီးဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ထားတယ်ဆိုပါစို့။
အဲဒီအချိန်မှာ—
Phone notification ပိတ်နိုင်ရင်ပိတ်။
မအရေးပေါ် Staff interruption ကို နောက်ချိန်း။
Email ကို တစ်ချိန်လုံးမဖွင့်ထား။
လုပ်ရမယ့်အလုပ်တစ်ခုကို ပြီးအောင်ကြည့်။
ဒါက ခေတ်သစ်လုပ်ငန်းဘဝ application ပဲ။
ဇနပဒကလျာဏီသုတ်ကို Productivity Research အဖြစ်မသုံးဘူး။
သုတ်တော်ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာက—
အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အရာတွေကြားမှာတောင် အရေးကြီးတဲ့သတိအာရုံ မလွတ်စေဖို့။
ဒီအချက်ကို လုပ်ငန်းဘဝထဲ ချိတ်ယူတာ။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder Time Management ဆိုတာ—
လူတိုင်းဆီမရောက်နိုင်တာကို လက်ခံနိုင်ဖို့ လည်းလိုတယ်။
Founder တစ်ယောက် လူ ၅၀ ရှိလာပြီ။
လူတိုင်းရဲ့ Problem ကို သူတစ်ယောက်တည်း နားထောင်မယ်။
လူတိုင်းရဲ့ leave ကို approve လုပ်မယ်။
လူတိုင်းရဲ့ purchase ကို approve လုပ်မယ်။
လူတိုင်းရဲ့ dispute ကို ဖြေရှင်းမယ်။
ဒါဆို Manager ဘာလုပ်မလဲ?
Founder အချိန်မလောက်တော့ဘူး။
နောက်ဆုံး Founder က—
“လူတွေဘာလို့ ကိုယ်တိုင်မဆုံးဖြတ်နိုင်တာလဲ”
စိတ်ဆိုးတယ်။
ဒါပေမယ့် မေးရမယ်—
သူတို့ဆုံးဖြတ်ခွင့် ပေးဖူးလား?
အာဏာလွှဲတယ်ဆိုတာ—
အလုပ်ပစ်ပေးတာမဟုတ်ဘူး။
တာဝန်သတ်မှတ်။
ဆုံးဖြတ်ခွင့်အကန့်အသတ်သတ်မှတ်။
ဘာကိစ္စ ပြန်တင်ရမလဲ ရှင်း။
အမှားလုပ်ရင် သင်ပေး။
ဒီလို။
Founder အချိန်မလောက်ရတဲ့အကြောင်းထဲမှာ တစ်ခုက—
လူမတည်ဆောက်ထားခြင်း။
“သူများလုပ်ရင် အချိန်ကြာတယ်၊ ငါလုပ်ရင် မြန်တယ်”
ဆိုပြီး Founder ကိုယ်တိုင်အမြဲလုပ်တယ်။
တကယ်ပဲ အစပိုင်းမှာ သူလုပ်တာမြန်နိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အမြဲသူပဲလုပ်နေရင်—
တခြားလူဘယ်တော့တတ်မလဲ?
ဒီနေ့ ၃၀ မိနစ်သက်သာချင်လို့ တာဝန်မသင်ပေးဘူး။
နောက်တစ်နှစ် တစ်နေ့နှစ်နာရီ ကိုယ်ပဲလုပ်နေရနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် Founder Time Management မှာ—
တစ်ခါတလေ ဒီနေ့အချိန်သုံးပြီး လူတည်ဆောက်တာက နောင်အချိန်ကို လွတ်စေတယ်။
ဒီဟာ business reasoning။
ဓမ္မသက်သေမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် ပညာနဲ့ကြည့်ရင် ရှင်းတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တာဝန်လွှဲတယ်ဆိုတော့ အရေးကြီးတဲ့ကွာခြားချက်တစ်ခု ပြောရမယ်။
အလုပ်လွှဲလို့ရတယ်။
ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ နောက်ဆုံးတာဝန်ကို အကုန်ပစ်လို့မရဘူး။
Owner က—
“Sales Manager လုပ်တာ၊ ကျွန်တော်မသိဘူး”
ပြောတယ်။
ဒါပေမယ့် မရိုးသားတဲ့နည်းကို အားပေးထားတယ်ဆို?
တာဝန်ရှိတယ်။
“Finance လုပ်တာ”
ဆိုတယ်။
ဒါပေမယ့် လိမ်စာရင်းလုပ်ဖို့ ဖိအားပေးထားတယ်ဆို?
တာဝန်ရှိတယ်။
Founder ကိုယ်တိုင် detail မလုပ်ရဘူး။
ဒါပေမယ့် လုပ်ငန်းရဲ့ သီလဦးတည်ချက်ကို—
“သူများဆီပေးထားတယ်”
လို့ မပစ်နဲ့။
Delegation က moral escape မဟုတ်ဘူး။
ဒါ Founder Time Management နဲ့ သမ္မာအာဇီဝဆုံတဲ့နေရာ။
သူတော်ကောင်းတို့…
အခု လက်တွေ့အရေးကြီးမှု ခွဲကြမယ်။
Founder Calendar ထဲက အလုပ်ကို လေးအုပ်စု ခွဲကြည့်လို့ရတယ်။
ဒါလည်း ပိဋကတ်စာရင်းမဟုတ်ဘူး။
ခေတ်သစ်လက်တွေ့လုပ်ငန်းသုံး အုပ်စုခွဲနည်း။
တစ်ခု—
အရေးကြီးပြီး အရေးပေါ်။
Customer အန္တရာယ်။
ငွေပေးချေရမယ့် deadline။
လုပ်ငန်းရပ်သွားနိုင်တဲ့ပြဿနာ။
Legal deadline လိုမျိုး သက်ဆိုင်ရာအချိန်ကန့်သတ်ချက်။
ဒီလို။
ဒါတွေ လုပ်ရမယ်။
နှစ်ခု—
အရေးကြီးပေမယ့် မအရေးပေါ်သေး။
ဒီအုပ်စုကို Founder တွေ အများဆုံးပျောက်တတ်တယ်။
Strategy။
လူတည်ဆောက်ခြင်း။
Process ပြင်ခြင်း။
Customer relationship။
Risk ကာကွယ်ခြင်း။
ကိုယ့်ပညာတိုးခြင်း။
မိသားစု။
ကျန်းမာရေး။
တရားလေ့ကျင့်မှု။
ဒါတွေ ဒီနေ့မလုပ်လို့ မီးမလောင်သေးဘူး။
ဒါကြောင့် ရွှေ့လို့လွယ်တယ်။
ဒါပေမယ့် ရေရှည်မှာ အရမ်းအရေးကြီးတယ်။
Founder တစ်ယောက်ရဲ့ Calendar ဟာ အရေးပေါ်ကိစ္စတွေပဲ ပြည့်နေရင်—
အရေးကြီးပေမယ့် မအရေးပေါ်သေးတဲ့အရာတွေ သေသွားတတ်တယ်။
Staff training ရွှေ့။
Process improvement ရွှေ့။
Health check ရွှေ့။
မိသားစုရွှေ့။
တရားရွှေ့။
နောက်ဆုံး ဒီရွှေ့ထားတာတွေက တစ်နေ့အရေးပေါ်ဖြစ်လာတယ်။
လူမလေ့ကျင့်ထားတော့ Manager ပြဿနာ။
Process မပြင်ထားတော့ Customer crisis။
ကျန်းမာရေးမစောင့်တော့ ပြဿနာ။
ဆက်ဆံရေးမစောင့်တော့ ပဋိပက္ခ။
ဒါကြောင့် Founder ရဲ့အချိန်မှာ—
မီးလောင်တာကို ငြှိမ်းရုံမဟုတ်ဘဲ မီးမလောင်အောင်ပြင်တဲ့အချိန် ထားရမယ်။
သုံးခု—
အရေးပေါ်သလိုဖြစ်ပေမယ့် Founder ကိုယ်တိုင်လုပ်စရာမလိုတဲ့အရာ။
ဖုန်းတက်တာတိုင်း ကိုယ်တိုင်ဖြေစရာမလို။
Message တက်တာတိုင်း ချက်ချင်းပြန်စရာမလို။
Staff က “အခုကြည့်ပေးပါ” ဆိုတိုင်း Founder ကိုယ်တိုင်ကြည့်စရာမလို။
တခြားသင့်တော်သူ ဆောင်ရွက်နိုင်ရင် လွှဲ။
ဒါပေမယ့် Safety၊ health၊ legal၊ ethical risk လို high-stakes ကိစ္စတွေမှာ သက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူ၊ policy၊ ဥပဒေ စတာတွေကို အလိုက်သင့်လိုက်ရမယ်။
လေးခု—
မအရေးကြီး၊ မအရေးပေါ်။
ဒီအုပ်စုထဲမှာ အချိန်စားတာတွေရှိတယ်။
အကျိုးမဲ့ရန်ဖြစ်မှု။
အဆုံးမရှိ gossip။
Meeting ခေါ်ထားပေမယ့် ရည်ရွယ်ချက်မရှိ။
Report ထုတ်ပေမယ့် အသုံးမပြု။
ကိုယ့်မာနအတွက် detail တွေ အလွန်အကျွံစစ်။
ဒါတွေ လျော့ရမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
ဒီလေးခွဲနည်းထဲက ဓမ္မဘက်အရေးကြီးဆုံးက—
မလိုတာကို ရပ်နိုင်လား?
တဏှာက—
“အားလုံးယူ”
ပြောတယ်။
ပညာက—
“ဒီဟာမလို”
ပြောတယ်။
မာနက—
“ငါပါမှဖြစ်မယ်”
ပြောတယ်။
ပညာက—
“ဒီလူလုပ်နိုင်တယ်၊ လွှဲ”
ပြောတယ်။
ကြောက်စိတ်က—
“မလွှဲနဲ့၊ မှားမယ်”
ပြောတယ်။
ပညာက—
“စည်းနဲ့လွှဲ၊ ပြန်စစ်”
ပြောတယ်။
ဒါ Founder Time Management ထဲက ဓမ္မ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၄.၁၄ သံဝရသုတ်ကိုကြည့်မယ်။
အဲဒီမှာ ဝီရိယအားထုတ်မှု လေးမျိုးကို ဖော်ပြထားတယ်—
စောင့်ထိန်းခြင်း၊ ပယ်ခြင်း၊ ပွားခြင်း၊ ဖြစ်ပြီးသားကောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း။
မူရင်းအကြောင်းအရာမှာ ဣန္ဒြိယစောင့်စည်းမှု၊ ဖြစ်ပြီးသားအကုသိုလ်ပယ်ခြင်း၊ ဗောဇ္ဈင်တရားများပွားခြင်း၊ ကောင်းမွန်တဲ့ သမာဓိအာရုံကို ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့နဲ့ ရှင်းထားတယ်။
ဒီလေးမျိုးကို Time Management framework ဟု မပြောရဘူး။
ဒါပေမယ့် Founder အတွက် အရမ်းကောင်းတဲ့ reflection လုပ်လို့ရတယ်။
မကောင်းတဲ့အချိန်စားမှု မဝင်လာအောင် ကာကွယ်။
Notification တိုင်း ကိုယ့်အာရုံမယူအောင် setting ချ။
Meeting တိုင်းမဝင်။
တခြားသူလုပ်နိုင်တာ ကိုယ့်ဆီမတင်အောင် authority ရှင်း။
ဒီဟာ ခေတ်သစ် application အနေနဲ့ “ကာကွယ်”။
ဝင်လာပြီးသား အကျိုးမဲ့အရာကို ပယ်။
နှစ်နာရီကြာ Meeting လုပ်နေတယ်။
အကျိုးမရှိမှန်းသိပြီ။
ရပ်။
Report တစ်ခု မသုံးမှန်းသိပြီ။
ဖယ်။
ကိုယ့်အကျင့်ထဲ စကားဝိုင်းတစ်ခုက အမြဲအချိန်စားတယ်။
လျော့။
ဒီဟာ “ပယ်” ကို လုပ်ငန်းဘဝသို့ ကန့်သတ်ချိတ်တာ။
ကောင်းတဲ့အရာကို ပွား။
အာရုံစူးစိုက်လုပ်တဲ့အချိန်။
Staff development။
Customer ကိုနားထောင်ချိန်။
Strategy review။
သင်ယူမှု။
တရားအားထုတ်မှု။
ဒါတွေ စနစ်တကျထည့်။
ကောင်းတာရှိပြီးသားကို ထိန်း။
Team meeting က ၃၀ မိနစ်နဲ့ကောင်းကောင်းပြီးနေတယ်။
အဲဒီ discipline ထိန်း။
မနက်ပထမတစ်နာရီ ကိုယ့်အရေးကြီးဆုံးအလုပ်လုပ်တာ အကျိုးရှိနေတယ်။
ထိန်း။
မိသားစုနဲ့ညစာစားချိန် Phone မကိုင်တာ ကောင်းတယ်။
ထိန်း။
ဒီလိုယူလို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် ထပ်ပြောမယ်—
အင်္ဂုတ္တရ ၄.၁၄ က corporate time management ဟောထားတာ မဟုတ်ဘူး။
မူရင်းဓမ္မကို မလွဲစေဘဲ ကာကွယ်–ပယ်–ပွား–ထိန်း ဆိုတဲ့ အားထုတ်မှုသဘောကို ကိုယ့်ဘဝစီမံမှုမှာ reflection လုပ်တာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder အချိန်ကို အများဆုံးသုံးနေတဲ့နေရာတစ်ခု—
Meeting။
Meeting မကောင်းဘူးလား?
မဟုတ်ဘူး။
Meeting လိုတယ်။
လူတွေညှိရတယ်။
ဆုံးဖြတ်ရတယ်။
သတင်းမျှဝေရတယ်။
Problem ဖြေရှင်းရတယ်။
ဒါပေမယ့် Meeting ဟာ အလုပ်ဖြစ်ရမယ့်အစား အလုပ်မလုပ်နိုင်အောင်စားတဲ့အရာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
Founder အပတ်တစ်ပတ်မှာ Meeting ၃၀ ရှိတယ်။
ဘယ်လောက် Meeting Founder မပါလည်းရသလဲ?
ဘယ်လောက်က email သို့မဟုတ် စာတိုနဲ့ရသလဲ?
ဘယ်လောက်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်မရှိဘူး?
ဘယ်လောက်မှာ လူ ၁၀ ယောက်ထိုင်ပြီး တကယ်လိုတာ ၃ ယောက်ပဲ?
ဒီလိုစစ်။
Meeting မစခင် မေး—
ဘာအတွက်ခေါ်တာလဲ?
ဆုံးဖြတ်ဖို့လား?
အကြံယူဖို့လား?
သတင်းပေးဖို့လား?
Problem ဖြေရှင်းဖို့လား?
မသိဘူးဆိုရင် Meeting ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှင်းသေးဘူး။
ပြီးရင်—
ဘယ်သူတကယ်လိုသလဲ?
Owner ဖြစ်လို့ Meeting တိုင်းဝင်ရမယ်မဟုတ်ဘူး။
Founder Meeting အားလုံးဝင်နေတဲ့ Company မှာ—
တစ်ခါတလေ organization က Founder ဆီမှာပိတ်နေနိုင်တယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Meeting တစ်ခုမှာ Founder ရဲ့ behaviour လည်း အချိန်ကို သက်ရောက်တယ်။
Founder က စကားအများဆုံးပြောတယ်။
လူတစ်ယောက်တင်ပြတာကို ဖြတ်တယ်။
ဆယ်မိနစ်ပြောမယ့်အကြောင်းကို တစ်နာရီ sermon ပြန်လုပ်တယ်။
လူတွေ လေးစားလို့ မရပ်ရဲ။
နောက် Meeting နောက်ကျ။
နောက်တစ်ခုနောက်ကျ။
အကုန်ဆက်။
ဒါဆို Time Management app အသစ်ဝယ်လည်း မကယ်ဘူး။
စကားစည်းလိုတယ်။
ပြောသင့်တာပြော။
နားထောင်သင့်တာ နားထောင်။
ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ပိတ်။
ဒီလို။
Founder Time Management မှာ သမ္မာဝါစာ ပါတယ်။
မလိုအပ်တဲ့စကားက ကိုယ့်အချိန်တင်မဟုတ်ဘူး။
လူ ၂၀ ရဲ့အချိန်ကိုပါ စားတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
ဥပမာ—
Meeting တစ်ခုမှာ လူ ၂၀ ရှိတယ်။
Founder ၁၅ မိနစ်နောက်ကျတယ်။
Founder အတွက် ၁၅ မိနစ်။
လူအုပ်စုအတွက်စုစုပေါင်း စောင့်ရတဲ့အချိန်က ပိုများတယ်။
ဒါကို Founder သတိထား။
ကိုယ့်ရာထူးကြီးလာလေလေ—
ကိုယ့်တစ်မိနစ်က တစ်ခါတလေ တခြားလူအများရဲ့မိနစ်တွေနဲ့ ဆက်နေတယ်။
ဒါကြောင့် punctuality ဟာ efficiency တင်မဟုတ်ဘူး။
လေးစားမှုလည်းဖြစ်တယ်။
ဒါပေမယ့် အရေးပေါ်ဖြစ်ရင် နောက်ကျနိုင်တယ်။
တစ်ခါတလေ မထင်မှတ်တာဖြစ်တယ်။
အဓိကက—
နောက်ကျတာကို privilege မလုပ်နဲ့။
အသိပေး။
တောင်းပန်သင့်ရင်တောင်းပန်။
အစည်းအဝေးကို ပိုကောင်းအောင်စီမံ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Time Management မှာ အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ခုက—
Founder Energy Management။
နာရီရှိတယ်။
အားမရှိဘူး။
ဘာလုပ်မလဲ?
တစ်နေ့ ၁၆ နာရီအလုပ်လုပ်ရင် productive ဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ rule မရှိဘူး။
တစ်နေ့ ၈ နာရီလုပ်ရင်လည်း လုံလောက်မယ်ဆိုတဲ့ universal rule မရှိဘူး။
လူတစ်ယောက်ချင်း၊ အလုပ်အမျိုးအစား၊ ကျန်းမာရေး၊ အခြေအနေကွာတယ်။
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၆.၅၅ သောဏသုတ်ကို ကြည့်မယ်။
အရှင်သောဏက ဝီရိယအလွန်တင်းတင်းကြိုးစားနေပေမယ့် တိုးတက်မှုမရလို့ စိတ်ပျက်သည့်အခြေအနေတွင်၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်က သူယခင်ကတီးတတ်သည့်ကြိုးတပ်တူရိယာကို ဥပမာပြတယ်။ ကြိုးအလွန်တင်းရင် မတီးကောင်းဘူး။ အလွန်လျော့ရင်လည်း မတီးကောင်းဘူး။ သင့်တော်တဲ့တင်းအားရှိမှ တီးကောင်းတယ်။ ထို့အတူ ဝီရိယအလွန်အကျွံတင်းလွန်းရင် စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ လျော့လွန်းရင် ပျင်းရိမှုဘက်ရောက်နိုင်ကြောင်း ဟောထားပါတယ်။
ဒီသုတ်ကို “Work-Life Balance Sutta” လို့ မခေါ်ရဘူး။
မူရင်းက ဘာဝနာလေ့ကျင့်မှုနဲ့ ဝီရိယညှိခြင်း။
ဒါပေမယ့် Founder တွေ ပြန်စဉ်းစားဖို့ အလွန်ကောင်းတယ်။
Founder အချို့—
တနင်္လာကနေတနင်္ဂနွေ။
နေ့ည။
နှစ်ပေါင်းများစွာ။
“ငါမနားရဘူး”
ဆိုတယ်။
အစမှာ energy မြင့်တယ်။
နောက်—
စိတ်တိုလွယ်လာတယ်။
လူနားမထောင်နိုင်တော့ဘူး။
ဆုံးဖြတ်ချက်မြန်မြန်ပေးတယ်။
မိသားစုနဲ့ ပဋိပက္ခ။
ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပင်ပန်း။
ဒီလိုအခြေအနေတွေမှာ သက်ဆိုင်ရာကျန်းမာရေးပြဿနာရှိရင် ဆရာဝန်နဲ့သက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူကို သွားရမယ်။
ဓမ္မတရားနဲ့ medical diagnosis မလုပ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အကျင့်အမြင်အနေနဲ့—
အလွန်တင်းလွန်းတဲ့ဝီရိယကို ပြန်စစ်။
တစ်ဖက်မှာ—
Founder ဆိုပြီး နေ့လည်မှလာ။
အလုပ်အားလုံး Staff ပစ်။
ဆုံးဖြတ်ချက်မချ။
Problem မကြည့်။
“အလုပ်ကို ယုံကြည်ပြီးလွှဲတာ”
လို့ ပြောတယ်။
တကယ်က ပျင်းရိတာလား?
ဒါလည်း စစ်။
ကြိုးလျော့လွန်းတယ်။
Time Management က—
နာရီကိုအမြင့်ဆုံးညှစ်ထုတ်တာ မဟုတ်ဘူး။
ဝီရိယကို သင့်တော်တဲ့အတိုင်း ထိန်းတာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder တချို့ရဲ့ ပြဿနာက—
အနားယူရင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားတယ်။
စားနေရင် Laptop။
မိသားစုနဲ့အတူရှိရင် Phone။
ညအိပ်ရာထဲမှာ message။
မနက်မျက်စိဖွင့်တာနဲ့ email။
“Company ငါမလုပ်ရင်ရပ်မယ်”
ဆိုတယ်။
စဉ်းစား—
Business က Founder တစ်ယောက် မနားနိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားရင်—
Company ကြီးလာတာလား?
Founder အပေါ် ပိုမှီလာတာလား?
ဒီနှစ်ခုမတူဘူး။
Founder Time Management ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက—
ကိုယ်မရှိခဏမှာလည်း လုပ်ငန်းလည်နိုင်တဲ့စနစ်တည်ဆောက်ခြင်း။
ဒါမှ လုပ်ငန်းရဲ့တာဝန်ကို လွှဲနိုင်မယ်။
ဒါမှ Founder ရဲ့အချိန်ကို strategy၊ လူတည်ဆောက်မှု၊ learning၊ family၊ practice ဆီပြန်ပေးနိုင်မယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
အနားယူမှုကို Founder Time Management ထဲ ထည့်ရတဲ့အကြောင်းကို နက်နက်နားလည်။
အနားယူတာ Productivity Hack တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူး။
လူ့ဘဝတာဝန်လည်းဖြစ်တယ်။
ခန္ဓာကိုယ်ဟာ စက်မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အနားယူမှုကိုလည်း တဏှာနောက်လိုက်ရာမဖြစ်စေနဲ့။
အနားယူမယ်ဆိုပြီး အာရုံမဲ့ဖုန်းကြည့်ပြီး ည ၂ နာရီအထိနေရင် နောက်နေ့ပိုပင်ပန်းနိုင်တယ်။
ဒီလိုဆို အနားယူမှု အကျိုးမရနိုင်ဘူး။
သတိနဲ့ အနားယူ။
အိပ်ချိန်မှာ အိပ်။
မိသားစုနဲ့နေရင် မိသားစုနဲ့နေ။
အလုပ်လုပ်ရင် အလုပ်လုပ်။
တရားထိုင်ရင် တရားထိုင်။
အချိန်တစ်ခုကို အရာတစ်ခုနဲ့ ပြည့်စုံအောင်နေတတ်ဖို့။
ဇနပဒကလျာဏီသုတ်ရဲ့ အာရုံမလွတ်စေတဲ့သဘောကို ဒီနေရာမှာ ပြန်သတိရလို့ရတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder Calendar ကို တစ်ပတ်စာဖွင့်ပြီး လက်တွေ့စစ်မယ်ဆို—
ပထမ တစ်ပတ်လုံး ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ မှတ်။
အစည်းအဝေး။
ဖုန်း။
ဆုံးဖြတ်ချက်။
Staff problem။
Customer problem။
အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားချိန်။
မိသားစု။
တရားလေ့ကျင့်မှု။
အနားယူမှု။
အားလုံး။
ပြီးရင် အရောင်လေးခုနဲ့ မခွဲလည်းရတယ်။
စိတ်ထဲမှာပဲ မေး—
ဒီအချိန်ကို Founder ပဲလုပ်ရမလား?
ဟုတ်။
ထား။
တခြားသူကို လေ့ကျင့်ပြီးလွှဲလို့ရသလား?
ရ။
အစီအစဉ်လုပ်။
ဒီအလုပ်ကို System နဲ့ဖြေရှင်းနိုင်သလား?
ရ။
System ပြင်။
ဒီအလုပ် မလုပ်လည်းရသလား?
ရ။
ဖြုတ်။
ဒီမေးခွန်းလေးခုနဲ့ Founder ရဲ့အချိန်ကို ပြန်ရှင်းလို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် လွှဲပေးရမယ့်လူ မတတ်သေးရင်?
သင်ပေးရမယ်။
အဲဒီသင်ပေးချိန်ကို “အချိန်ဆုံးရှုံးတယ်” မထင်နဲ့။
အဲဒါ capacity တည်ဆောက်တာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
သင်ကြားရေးအတွက် ဖန်တီးထားတဲ့ စိတ်ကူးဖြစ်ရပ်တစ်ခုယူမယ်။
တကယ့် Company သမိုင်းမဟုတ်ဘူး။
အွန်လိုင်းနဲ့ဆိုင်ခန်းနှစ်ခုလုံး ရောင်းတဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုရှိတယ်ဆိုပါစို့။
Founder က ဝန်ထမ်း ၃၀ ကျော်ရှိပြီ။
ဒါပေမယ့် သူ့နေ့ကိုကြည့်—
မနက် ၈ နာရီမှာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအခြေအနေ စစ်။
၈:၃၀ မှာ Marketing post စစ်။
၉ နာရီ staff attendance။
၉:၃၀ Supplier phone။
၁၀ နာရီ refund တစ်ခု approve။
၁၀:၁၅ Customer complaint တစ်ခု ကိုယ်တိုင်ပြန်။
၁၁ နာရီ store display picture စစ်။
နေ့လယ် HR leave request။
ညနေ promotion artwork။
ည ၇ နာရီမှာ သူပြောတယ်—
“ဒီနေ့ Strategy ကြည့်မယ်ဆိုတာ မကြည့်ဖြစ်ဘူး”
ဒီလို တစ်လ။
နှစ်လ။
သုံးလ။
Company မှာ တကယ်အရေးကြီးတဲ့ပြဿနာရှိတယ်။
Margin ကျနေတယ်။
Product line တချို့ loss ဖြစ်နေတယ်။
Senior manager နှစ်ယောက် role မရှင်း။
Founder သိတယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီပြဿနာတွေက စဉ်းစားရခက်တယ်။
အလွယ်ပြောမရ။
အဖြေမသေချာ။
အဲဒီတော့ Founder က သေးသေးလေး task တွေနဲ့ နေ့ပြည့်နေတယ်။
သူက ပျင်းတာလား?
မဟုတ်ဘူး။
အရမ်းကြိုးစားနေတယ်။
ဒါပေမယ့် အရေးကြီးတာကို မလုပ်ဘူး။
ဒီ case ရဲ့သင်ခန်းစာ—
Busy ဖြစ်ခြင်းက Priority မှန်ကြောင်း သက်သေမဟုတ်ဘူး။
ဒီ Founder အတွက် ဘာပြင်မလဲ?
ပထမ—
Refund ဘယ်ပမာဏအောက် Manager approve လို့ရမလဲ သတ်မှတ်။
Attendance ကို HR စနစ်ပေး။
Marketing artwork ကို brand rule နဲ့ manager ကိုင်။
Logistics daily detail ကို operations head ကိုင်။
Founder ဆီလာရမယ့် exception ကို သတ်မှတ်။
ပြီးတော့ တစ်ပတ်မှာ သီးသန့်အချိန်ထား—
Margin။
People structure။
Strategy။
Customer direction။
ဒီလို။
ဒီစိတ်ကူးဖြစ်ရပ်မှာ ပြင်လိုက်တာနဲ့ လုပ်ငန်းအောင်မြင်သွားတယ်လို့ ဦးဇင်းတို့ မပြောဘူး။
Market အခြေအနေ၊ လူ၊ ငွေ၊ execution စတဲ့ အကြောင်းများစွာရှိသေးတယ်။
ဒါပေမယ့် Founder ရဲ့အချိန်ကို Founder မဟုတ်တဲ့အလုပ်တွေက စားနေခြင်း ကို ရှင်းပြဖို့ ဒီ case ကို သုံးတာ။
သူတော်ကောင်းတို့…
တာဝန်လွှဲတဲ့နေရာမှာ Founder မှားတတ်တာနှစ်မျိုးရှိတယ်။
တစ်မျိုး—
မလွှဲဘူး။
အားလုံးကိုင်။
နောက်တစ်မျိုး—
လုံးဝပစ်ပေးတယ်။
“မင်းလုပ်”
ဆိုပြီး Context မပေး။
Standard မပေး။
Authority မပေး။
နောက်မှ မှားရင်ဆူ။
ဒါ Delegation မဟုတ်ဘူး။
တာဝန်ပစ်တာ။
မှန်တဲ့တာဝန်လွှဲခြင်းမှာ—
ဘာရလဒ်လိုသလဲ ရှင်း။
ဘယ်စည်းမကျော်ရလဲ ရှင်း။
ဘယ်အတိုင်းအတာကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်လို့ရလဲ ရှင်း။
ဘယ်အချိန် Founder ဆီပြန်တင်ရမလဲ ရှင်း။
ပြီးရင် လုပ်ခွင့်ပေး။
အမှားတိုင်း ဝင်ယူလိုက်ရင်—
လူက ဘယ်တော့မှမတတ်ဘူး။
ဒါကြောင့် Founder Time Management က လူယုံနိုင်မှု နဲ့ ဆက်တယ်။
ဒါပေမယ့် မျက်စိမှိတ်ယုံတာ မဟုတ်ဘူး။
System နဲ့ယုံ။
Training နဲ့ယုံ။
Check နဲ့ယုံ။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder အချို့က Task လွှဲနိုင်ပေမယ့် Decision မလွှဲနိုင်ဘူး။
Manager က—
“ဒါလေးဆုံးဖြတ်ပေးပါ”
Founder ဖြေ။
နောက်တစ်ယောက်—
“ဒါလေး?”
Founder ဖြေ။
တစ်နေ့ဆုံးဖြတ်ချက် ၅၀၊ ၁၀၀။
ညကျစိတ်ပင်ပန်း။
ဒီလိုဆို—
ဘယ်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘယ်အဆင့်ထိ လွှဲနိုင်မလဲ သတ်မှတ်။
ဒါ Governance။
ဥပမာ—
ပမာဏသေးတဲ့ customer recovery Manager ဆုံးဖြတ်။
ပမာဏပိုကြီးရင် Director။
အရေးကြီး ethical exception ဖြစ်ရင် Founder။
ဒါလို။
ဒါပေမယ့် သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်း၊ industry၊ ဥပဒေ၊ financial controls အလိုက် မတူနိုင်တာကြောင့် ဒီဟာကို တိကျတဲ့ universal business rule အဖြစ် မယူရဘူး။
အဓိကက—
ဆုံးဖြတ်ခွင့်မရှင်းရင် အချိန် Founder ဆီပိတ်တတ်တယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
မဇ္ဈိမ ၁၀၇ ရဲ့ တဖြည်းဖြည်းလေ့ကျင့်မှုကို ဒီနေရာမှာ ထပ်သတိရ။
Manager တစ်ယောက်ကို တစ်နေ့တည်း Founder လောက်ဆုံးဖြတ်ခွင့်မပေးရဘူး။
အရင် အသေး။
ပြန်စစ်။
ကောင်းရင် အဆင့်တိုး။
ထပ်လွှဲ။
ဒီလို။
Founder ကလည်း တဖြည်းဖြည်း လွှတ်တတ်လာရမယ်။
တစ်နေ့တည်း Control အကုန်မပစ်နဲ့။
Gradual delegation။
Gradual training။
Gradual trust။
ဒီဟာ business application။
အလွန်လက်တွေ့ကျတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အချိန်စီမံရာမှာ အကြီးဆုံးသတိပေးချက်တစ်ခုက အရေးပေါ်ပြဿနာကို အမြဲကိုယ်တိုင်သူရဲကောင်းလုပ်ဖြေရှင်းခြင်း။
Founder အချို့ အဲဒီ feeling ကို ကြိုက်တယ်။
Problem တက်။
အားလုံးသူ့ဆီလာ။
သူဖြေ။
လူတွေ—
“Boss မရှိရင်မဖြစ်ဘူး”
ပြော။
Founder စိတ်ထဲ သဘောကျတယ်။
ဒါပေမယ့် စဉ်းစား—
Business က Founder heroic ဖြစ်ဖို့တည်ထားတာလား?
Founder မရှိလည်း လုပ်ငန်းတည်ဖို့လား?
ကိုယ့်ကို လိုအပ်ခံရချင်တဲ့ ဘဝတဏှာ၊ မာန၊ identity တွေ ဝင်နေနိုင်တယ်။
“ငါမရှိရင်မဖြစ်ဘူး”
ဆိုတာ အားသာချက်လား?
တစ်ခါတလေ Organization weakness ဖြစ်တယ်။
ဒါကြောင့် Time Management နောက်က စိတ်ကိုကြည့်။
တကယ်လိုလို့ ကိုယ်လုပ်နေတာလား?
ကိုယ့်ကိုလိုအပ်စေချင်လို့ လက်မလွှတ်တာလား?
အဖြေကို ကိုယ်ပဲသိမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder တစ်ယောက် အချိန်မလောက်တာနဲ့ “No” ပြောနိုင်မှုလည်း အရေးကြီးတယ်။
Customer တစ်ယောက် request။
Yes။
Partner request။
Yes။
Staff request။
Yes။
Event invitation။
Yes။
Project အသစ်။
Yes။
Opportunity အသစ်။
Yes။
နောက်ဆုံး ကိုယ့်အဓိကတာဝန်အတွက် No time။
ဒါကြောင့် No က မကောင်းတဲ့စကားမဟုတ်ဘူး။
မေတ္တာမရှိတာလည်းမဟုတ်ဘူး။
တစ်ခါတလေ အမှန်ကိုသိပြီး တာဝန်ရှိစွာ No ပြောရတယ်။
“အခုမလုပ်နိုင်သေးပါဘူး”
“ဒီအချိန်မှာ မယူနိုင်ပါဘူး”
“ဒီအလုပ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ မကိုက်ပါဘူး”
“ဒီ Meeting ကျွန်တော်မလိုပါဘူး၊ Manager တက်ပါမယ်”
ဒီလို။
Founder အားလုံးကို Yes ပြောနေရင်—
Company ရဲ့ priority ကို ဘယ်သူက သတ်မှတ်နေလဲ?
လာတောင်းသူတိုင်း။
ဒါမကောင်းဘူး။
Priority ဆိုတာ—
တစ်ခုကို Yes ပြောသလို တခြားအရာတချို့ကို No ပြောနိုင်ခြင်း။
ဒါမှာ စွန့်လွှတ်မှုပါ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီနေရာမှာ အင်္ဂုတ္တရ ၈.၅၄ ကို ပြန်ကြည့်။
လူဝတ်ကြောင်အတွက် အလုပ်မှာ မပျင်းမရိဘဲ ကျွမ်းကျင်ပြီး စီမံနိုင်မှုကို အရေးကြီးတဲ့အခြေခံအဖြစ် ဟောထားသလို၊ ဝင်ငွေထွက်ငွေ ချိန်ညှိသုံးစွဲတတ်မှုကိုလည်း ထည့်ထားပါတယ်။
ဦးဇင်းတို့ အချိန်ကိုငွေနဲ့တစ်ထပ်တည်းမထားဘူး။
ဒါပေမယ့် “ချိန်ညှိမှု” ဆိုတဲ့သဘောကို reflection လုပ်လို့ရတယ်။
Founder ရဲ့ Calendar ကိုကြည့်—
အားလုံးအလုပ်ပဲလား?
ကိုယ့်စိတ်လေ့ကျင့်ချိန်မရှိဘူးလား?
မိသားစုလုံးဝမရှိဘူးလား?
အနားယူမှုမရှိဘူးလား?
Learning မရှိဘူးလား?
Strategy မရှိဘူးလား?
ဒါဆို အချိန်ဘတ်ဂျက်မညီဘူးလို့ ပြောနိုင်တယ်။
အတိအကျ ဘယ်နှရာခိုင်နှုန်းဆို universal formula မရှိဘူး။
Startup အစပိုင်း၊ Crisis အချိန်၊ Mature business အချိန် အားလုံးမတူဘူး။
ဒါပေမယ့် Calendar တစ်ခုလုံးမှာ အရေးကြီးတဲ့ကဏ္ဍတစ်ခု လုံးဝသုညဖြစ်နေရင်—
သတိထား။
Founder တစ်ယောက် မိသားစုအရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
တစ်လလုံး Family time zero။
ပြန်စစ်။
Health အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
အိပ်ချိန်အမြဲပျက်။
ပြန်စစ်။
People development အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
Manager training zero။
ပြန်စစ်။
Strategy အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
တစ်ပတ်လုံး operational firefighting။
ပြန်စစ်။
Calendar ဟာ တစ်ခါတလေ ကိုယ်တကယ်တန်ဖိုးထားတာကို ပြတဲ့ မှန်တစ်ချပ် ဖြစ်နိုင်တယ်။
အခြေအနေကန့်သတ်ချက်ရှိတာကြောင့် အမြဲမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် ဆင်ခြင်ဖို့ကောင်းတယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder ရဲ့ အာရုံကို ငါးမိနစ်တစ်ကြိမ် ရှုပ်အောင်လုပ်တဲ့အရာ တစ်ခုက Notification။
အဲဒါကို ဦးဇင်းတို့ နည်းပညာမကောင်းဘူးလို့ မပြောဘူး။
နည်းပညာက အသုံးဝင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဇနပဒကလျာဏီသုတ်က သတိပေးတဲ့အတိုင်း အလွန်ဆွဲဆောင်မှုများတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ့်အာရုံမပျောက်စေဖို့ လေ့ကျင့်ရတယ်။
Founder တစ်ယောက် “အရေးကြီးတာကို နက်နက်စဉ်းစားမယ်” ဆိုရင်—
အာရုံဝင်ပေါက်ကို စီမံ။
အရေးပေါ်အတွက် channel တစ်ခု။
မအရေးပေါ်အတွက် နောက်ချိန်။
လူတိုင်း Founder personal phone ကိုအရာတိုင်းတင်ရင် Founder တစ်နေ့လုံး reactive ဖြစ်သွားမယ်။
Reactive ဆိုတာ—
ကိုယ့်နေ့ကို ကိုယ်မစီမံတော့ဘူး။
ဝင်လာသမျှကို တုံ့ပြန်နေရတာ။
Founder Time Management ရဲ့ ဦးတည်ချက်တစ်ခုက—
တုံ့ပြန်ရုံဘဝကနေ ရွေးချယ်ဆောင်ရွက်တဲ့ဘဝဆီ ပြောင်းဖို့။
ဝင်လာသမျှ မငြင်းနဲ့။
ဒါပေမယ့် ဝင်လာသမျှ ချက်ချင်းမလိုက်နဲ့။
သတိနဲ့စစ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder တွေမှာ တစ်ခါတလေ “Open Door” culture ရှိတယ်။
ကောင်းတယ်။
လူတွေ Problem တင်လို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် Open Door = လူတိုင်းအချိန်မရွေးဝင်လို့ရတယ်ဆိုရင်—
Founder focus ပြတ်တတ်တယ်။
ဒါကြောင့် Open communication နဲ့ uninterrupted work နှစ်ခုညှိ။
ဥပမာ—
နေ့စဉ်တစ်ချိန် Staff questions။
အရေးပေါ် channel သီးသန့်။
ကျန်ချိန် focus။
ဒါတွေ Company size နဲ့ type ပေါ် မူတည်လို့ နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူး။
အဓိကက—
လူတွေ အမှန်တင်ပြနိုင်မှုမပိတ်ဘဲ Founder ရဲ့အာရုံကိုလည်း မဖျက်ဖို့။
ဒီ Balance အရေးကြီးတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု သောဏသုတ်ကို နည်းနည်းပိုနက်အောင် ပြန်ကြည့်မယ်။
ဝီရိယအလွန်တင်းလွန်းရင် စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်၊ အလွန်လျော့လွန်းရင် ပျင်းရိမှုဖြစ်နိုင်ကြောင်း သုတ်တော်က ဥပမာနဲ့ ပြတယ်။
Founder အချိန်စီမံရာမှာ တင်းလွန်းတဲ့ပုံစံ—
တစ်မိနစ်တိုင်း schedule။
အနားမရှိ။
အရေးပေါ်အတွက်နေရာမရှိ။
Staff စကားပြောချိန်မရှိ။
Family emergency ဖြစ်လည်း calendar ပျက်မှာကြောက်။
ဒါ rigid ဖြစ်နိုင်တယ်။
တစ်ဖက်မှာ လျော့လွန်းတဲ့ပုံစံ—
Plan မရှိ။
ဘယ်သူလာလဲ လိုက်။
ဘာပေါ်လာလဲ လုပ်။
အရေးကြီးတာကို ရက်မသတ်မှတ်။
Meeting မပြင်ဆင်။
ဒါလည်းမကောင်း။
ဒီတော့ Founder Calendar ကို တူရိယာကြိုးလို စဉ်းစားလို့ရတယ်—
လုံလောက်အောင်တည်၊ လိုအပ်သလိုပြောင်းနိုင်။
သတ်မှတ်ချက်ရှိ။
ဒါပေမယ့် အသက်ရှင်နေတဲ့ဘဝကို စက်လိုမလုပ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
တစ်ခါတလေ Founder Calendar က ပြည့်လွန်းလို့ “စဉ်းစားချိန်” မရှိဘူး။
နာရီတိုင်း Meeting။
ကားပေါ်မှာ Call။
Lunch မှာ Meeting။
ညမှာ Dinner meeting။
ဒါနဲ့—
Company ရဲ့ direction ဘယ်သူစဉ်းစားမလဲ?
Founder ရဲ့အလုပ်ထဲမှာ မလုပ်ဘဲ စဉ်းစားခြင်း လည်း အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒီစကားကို “ထိုင်ပျင်း” နဲ့ မရောနဲ့။
အချက်အလက်ဖတ်။
Problem နားလည်။
အကြောင်းအကျိုးစဉ်းစား။
ဘာမလုပ်သင့်လဲ ဆုံးဖြတ်။
ဒီအချိန်ကို Calendar ထဲမထားရင်—
နေ့စဉ်အသံကျယ်တဲ့ကိစ္စတွေက Strategy အချိန်ကို အကုန်စားနိုင်တယ်။
အဲဒီတော့ Founder တစ်ယောက် “အလုပ်လုပ်ချိန်” ကို Meeting time နဲ့သာမတိုင်းနဲ့။
စဉ်းစားချိန်လည်း အလုပ်။
နားထောင်ချိန်လည်း အလုပ်။
စာဖတ်သင်ယူချိန်လည်း အလုပ်။
လူတည်ဆောက်ချိန်လည်း အလုပ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder Time Management မှာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ စကားတစ်ခု—
Calendar မပြောင်းခင် Role ပြန်သတ်မှတ်။
Founder ရဲ့ အလုပ်ဘာလဲ?
Startup ငယ်ငယ်မှာ—
အရာအားလုံးနီးပါး။
Company ကြီးလာရင်—
သူ့Role ပြောင်းရမယ်။
အစမှာကိုယ်တိုင်ရောင်း။
နောက် Sales leader တည်။
အစမှာကိုယ်တိုင်ဝယ်။
နောက် procurement process တည်။
အစမှာကိုယ်တိုင်စာရင်းကြည့်။
နောက် Finance system တည်။
Founder က အရင်Role ကို မလွှတ်နိုင်ရင်—
Company size ကြီးပေမယ့် Founder အလုပ်ပုံစံက Day One မှာပဲကျန်တယ်။
ဒါကြောင့် အချိန်မလောက်ဘူး။
အခြားသူကို မယုံလို့။
ကိုယ့် identity ကို မလွှတ်လို့။
“ငါက အကောင်းဆုံး salesperson”
ဆိုတဲ့ identity ကို ဖက်နေတယ်။
Founder ဖြစ်လာတော့ sales လည်းသူ။
management လည်းသူ။
strategy လည်းသူ။
အကုန်။
ဒါ မတည်နိုင်ဘူး။
ရာထူးတိုးတာနဲ့ လုပ်ရမယ့်အလုပ်တင် မတိုးဘူး။ လွှတ်ရမယ့်အလုပ်လည်း တိုးတယ်။
ဒီစကား မှတ်ထား။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဓမ္မဘက်က ပြန်ကြည့်ရင်—
ဒါ ဥပါဒါန်နဲ့ အရမ်းဆိုင်တယ်။
ကိုယ့်ဟောင်းအခန်းကဏ္ဍကို ဖက်ထားတယ်။
ကိုယ့်တော်မှုကို ဖက်ထားတယ်။
ကိုယ့် control ကို ဖက်ထားတယ်။
“ငါ” ဆိုတာကို ဖက်ထားတယ်။
ဒါကြောင့် လက်မလွှတ်နိုင်။
Founder Time Management ကို Calendar tool တစ်ခုနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့အကြောင်းက ဒီဟာ။
စိတ်ဖက်တွယ်မှုကို မကြည့်ရင် နာရီပြဿနာ ပြန်လာမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
သံဝရသုတ်ရဲ့ ပယ်ခြင်း၊ ပွားခြင်း၊ ထိန်းခြင်းတွေကို Founder Calendar မှာ စိတ်ပိုင်းနဲ့ပြန်ကြည့်။
အချိန်စားတဲ့ မာနကို ပယ်။
အာရုံစားတဲ့ မနာလိုမှုကို ပယ်။
ဆန္ဒတိုင်းလိုက်တဲ့အကျင့်ကို ကာကွယ်။
Focus ကို ပွား။
နားထောင်မှုကို ပွား။
စနစ်ကောင်းကို ထိန်း။
ဒီလိုဆို Time Management က productivity trick ထက်ပိုနက်လာတယ်။
အာရုံနဲ့ဝီရိယကို ကုသိုလ်ဘက် စီမံခြင်း။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder တွေ “အချိန်ပေးဖို့” အရမ်းလိုတဲ့နေရာ—
လူ။
Strategy စာရွက်ပြင်ရင်း People problem မကြည့်ရင် မပြီးဘူး။
Team member က role မရှင်း။
Manager နှစ်ယောက် conflict။
Senior တစ်ယောက် ပင်ပန်းနေတယ်။
အသစ်ဝင်သူ direction မရ။
ဒီကိစ္စတွေ—
“အခုမီးမလောင်သေးဘူး”
ဆိုပြီး အမြဲရွှေ့တတ်တယ်။
နောက်တစ်နေ့ တကယ် crisis ဖြစ်လာတယ်။
ဒါကြောင့် Founder Calendar မှာ လူနဲ့စကားပြောချိန်ကို အလွတ်မထားနဲ့။
ဒါပေမယ့် Meeting များများနဲ့လည်းမတူဘူး။
အဓိကလူနဲ့ အဓိကအကြောင်းကို တကယ်နားထောင်။
Problem အချိန်မီသိ။
Feedback ပေး။
ဒါက prevention အလုပ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Customer ကိုလည်းတူတယ်။
Founder Company ကြီးလာတော့ Customer နဲ့မတွေ့တော့ဘူး။
Dashboard ပဲကြည့်။
Number ပဲကြည့်။
တစ်ခါတလေ Customer တကယ်ကြုံနေရတာနဲ့ Report မတူနိုင်ဘူး။
ဒါကြောင့် Founder Role အလိုက် သင့်တော်တဲ့အတိုင်း Customer reality နဲ့ဆက်နေဖို့အချိန်လိုတယ်။
နေ့တိုင်း Founder ကိုယ်တိုင် phone ဖြေရမယ်လို့ မဆိုဘူး။
ဒါပေမယ့် Customer ကို လူအဖြစ်မြင်ဖို့ အရင်တရားတွေနဲ့လည်း ဆက်တယ်။
Data ကြည့်။
Feedback ဖတ်။
လိုအပ်ရင်စကားပြော။
ဒီလို။
Founder ရဲ့အချိန်ကို Business reality နဲ့ ချိတ်ထား။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု တစ်ပတ်စာ Founder Time Audit လုပ်မယ်။
ဒါ ပိဋကတ်တော်က practice list မဟုတ်ဘူး။
ဒီနေ့တရားကို အလုပ်ခွင်ထဲချဖို့ ပြန်စီထားတာ။
တစ်ပတ်လောက် ကိုယ့် Calendar မလှအောင်မပြင်နဲ့။
တကယ်လုပ်တာကို မှတ်။
ပြီးရင် မေး—
ဒီအချိန်တွေထဲက ဘယ်ဟာ တန်ဖိုးဖန်တီး တယ်?
ဘယ်ဟာ ပြဿနာမဖြစ်အောင်ကာကွယ် တယ်?
ဘယ်ဟာ လူတည်ဆောက် တယ်?
ဘယ်ဟာ Founder မဖြစ်မနေ လုပ်ရတယ်?
ဘယ်ဟာ တခြားသူလုပ်နိုင် တယ်?
ဘယ်ဟာ မလိုတော့ဘူး?
ဘယ်ဟာ ကိုယ့်မာနကြောင့်ကိုင်ထားတာ?
ဘယ်ဟာ ကြောက်စိတ်ကြောင့်မလွှဲတာ?
ဘယ်ဟာ တဏှာကြောင့်အခွင့်အရေးတိုင်းလိုက်တာ?
ဒီလိုကြည့်။
အဆုံးမှာ ကိုယ့်အချိန်နဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကို တစ်ပြိုင်နက် audit လုပ်နေတာ။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder Time Management မှာ နောက်တစ်ခုပေါ်လာမယ်—
Buffer။
တစ်နေ့ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းပြည့် schedule ချထားတယ်။
ဘာမှမဖြစ်ရင်တောင် အားလုံးအဆင်ပြေမယ်။
ဒါပေမယ့် Business မှာ unexpected ကိစ္စရှိတယ်။
Customer emergency။
Staff emergency။
System failure။
Supplier issue။
ဒါဆို schedule အကုန်ပြို။
ဒါကြောင့် Calendar ထဲ အသက်ရှူနေရာထား။
ဒါကို တူရိယာကြိုးတင်းအားနဲ့ ချိတ်စဉ်းစားလို့ရတယ်။
အလွန်တင်းလွန်းတဲ့ Calendar က အသေးဆုံးပြောင်းလဲမှုမှာ ကွဲနိုင်တယ်။
အလွန်လျော့လွန်းရင် အလုပ်မပြီး။
Balance။
သောဏသုတ်က သင်ပေးတဲ့ဝီရိယညှိမှုရဲ့ အဓိကသဘောကို စီးပွားရေး Calendar နဲ့တစ်ထပ်တည်းမထားဘဲ အမြင်အဖြစ် ယူနိုင်ပါတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အချိန်စီမံတာနဲ့ အိပ်ချိန် ကိုပါ Founder တွေ မမေ့နဲ့။
ဦးဇင်းတို့ ဒီနေရာမှာ လူတိုင်းဘယ်နှနာရီအိပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ ကျန်းမာရေးညွှန်ကြားချက် မပေးဘူး။
အသက်၊ ကျန်းမာရေး၊ အလုပ်အမျိုးအစား မတူလို့ သက်ဆိုင်ရာကျန်းမာရေးပညာရှင်အကြံပြုချက်တွေရှိတယ်။
ဒီတရားရဲ့အချက်က—
အိပ်ချိန်ကို ပျင်းရိမှုလို့ အလိုအလျောက်မယူနဲ့။
ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းဘဲ Founder တာဝန်ကို ထမ်းနိုင်မလား?
ကိုယ်ပင်ပန်းပြီး ဒေါသမြန်လာတာကို “passion” မခေါ်နဲ့။
ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အခြေအနေကို သိ။
Balance လုပ်။
ဒါ သတိရှိတဲ့အချိန်အသုံး။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder Time Management နဲ့ မိသားစုအချိန် လည်း ချိတ်ရမယ်။
Founder တချို့ပြောတယ်—
“အခု ၅ နှစ်အလုပ်လုပ်မယ်။ ပြီးရင် Family အတွက်အချိန်ပေးမယ်”
ဒါဖြစ်နိုင်တယ်။
အချိန်အပိုင်းတစ်ခုမှာ အလုပ်ပိုလိုတယ်။
ဒါပေမယ့် ဘယ်နှစ်မှာအဆုံးလဲ?
၅ နှစ်ပြီး—
“နောက် expansion တစ်ခါ”
နောက်။
“ဒီ round ပြီးရင်”
နောက်။
“ဒီ branch ပြီးရင်”
နောက်။
တဏှာမှာ final project မရှိဘူး။
တစ်ခုပြီးနောက်တစ်ခု။
ဒါကြောင့်—
မိသားစုကို နောက်ဆုံးကျန်တဲ့အချိန်ပဲမပေးနဲ့။
“အလုပ်ပြီးမှ”
ဆိုရင် အလုပ်ကဘယ်တော့ပြီးမလဲ?
Founder ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ရမယ်။
ဒါကို Family အားလုံးတစ်ပုံစံတည်းနေရမယ်လို့ မဆိုဘူး။
အခြေအနေအလိုက်ညှိ။
ဒါပေမယ့် ကိုယ့်စကားနဲ့ Calendar ကိုက်မကိုက် ပြန်စစ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တရားအားထုတ်မှုလည်း အတူတူ။
“Business တည်မှ တရားကျင့်မယ်”
ဆိုရင်—
Business ဘယ်တော့တည်မလဲ?
အခု Revenue ၁၀၀ လိုတယ်။
ရပြီ။
နောက် ၂၀၀။
နောက် ၅၀၀။
အဆုံးမရှိ။
ဒါကြောင့် တရားကျင့်မှုကို ဘဝပြီးမှလုပ်တဲ့အပိုအလုပ် မလုပ်နဲ့။
နေ့စဉ်အသက်ရှင်မှုထဲ ထည့်။
တစ်နာရီမရရင် သင့်တော်သလောက်။
သီလစောင့်တာလည်း practice။
Meeting မှာ စကားမလွန်တာလည်း practice။
ဒေါသလာရင် ခဏရပ်တာလည်း practice။
အမှန်ပြောတာလည်း practice။
Founder Time Management မှာ—
Dhamma Time ကို Calendar ထဲက တစ်ကွက်တင် မထားဘဲ Calendar တစ်ခုလုံးကို ဓမ္မနဲ့ သုံး။
ဒီအမြင်ပိုနက်တယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder တစ်ယောက် အချိန်ပြဿနာရှိရင် ပထမဆုံး Tool အသစ်ရှာတတ်တယ်။
Application အသစ်။
Calendar အသစ်။
Task app အသစ်။
ဒါတွေ အသုံးဝင်နိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အရင်မေး—
ငါ့စိတ်မှာ Priority ရှင်းလား?
မရှင်းရင် Tool က အလုပ်အများကြီးကို ပိုစနစ်တကျမှတ်ပေးမယ်။
မှန်တဲ့အလုပ်ကို ရွေးမပေးနိုင်ဘူး။
ငါ No ပြောနိုင်လား?
မပြောနိုင်ရင် Tool ထဲ Task ပိုများလာမယ်။
ငါ Delegation လုပ်နိုင်လား?
မလုပ်နိုင်ရင် Dashboard လှလှနဲ့ Founder ပင်ပန်းနေမယ်။
ငါ Focus တည်နိုင်လား?
မတည်ရင် Schedule ရှိလည်း အာရုံပျောက်မယ်။
ဒါကြောင့် Founder Time Management ရဲ့ Root က—
Calendar မဟုတ်ဘူး။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ လွှတ်နိုင်မှု။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု Right Livelihood Check လုပ်မယ်။
Founder တစ်ယောက် အချိန်ကို အရမ်းကောင်းကောင်းစီမံတတ်တယ်။
Meeting လျော့။
Focus ကောင်း။
Delegation ကောင်း။
Sales တက်။
ဒါနဲ့ ဓမ္မအရကောင်းပြီလား?
မဟုတ်သေးဘူး။
Efficiency က Ethics မဟုတ်ဘူး။
မရိုးသားတဲ့လုပ်ငန်းကို efficient ဖြစ်အောင်လုပ်လို့ရတယ်။
လူကိုထိခိုက်တဲ့လုပ်ငန်းကို systematic ဖြစ်အောင်လုပ်လို့ရတယ်။
လှည့်စားမှုကို automation လုပ်လို့ရတယ်။
ဒါကြောင့်—
Time Management ကို သမ္မာအာဇီဝက စစ်ရမယ်။
ကိုယ့်အချိန်ကို ဘာအတွက်သုံးနေလဲ?
လူ့လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းဖို့လား?
အန္တရာယ်ဖြစ်စေဖို့လား?
Customer ကိုတန်ဖိုးပေးဖို့လား?
အားနည်းချက်ကို အမြတ်ထုတ်ဖို့လား?
အမှန်တရားနဲ့ အလုပ်လုပ်ဖို့လား?
လိမ်တာပိုမြန်အောင်လုပ်ဖို့လား?
မှားတဲ့အလုပ်ကို မြန်မြန်လုပ်နိုင်တာဟာ ဓမ္မဘက်က တိုးတက်မှုမဟုတ်ဘူး။
ဒီစကား Founder တွေမှတ်ထား။
သူတော်ကောင်းတို့…
Time Management ကို KPI လိုတိုင်းချင်ရင်—
Completed tasks ဘယ်လောက်?
တစ်ခု။
ဒါပေမယ့် ဓမ္မဘက်က မေးခွန်းထပ်ရှိတယ်—
ဒီနေ့ ဘယ်အကုသိုလ်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လဲ?
ဘယ်အကုသိုလ်ကို ပယ်နိုင်ခဲ့လဲ?
ဘယ်ကုသိုလ်ကို ပွားခဲ့လဲ?
ဘယ်ကောင်းတဲ့အလေ့အကျင့်ကို ထိန်းခဲ့လဲ?
ဒါ အင်္ဂုတ္တရ ၄.၁၄ ရဲ့ ဝီရိယအမြင်နဲ့ ဆင်ခြင်လို့ရတယ်။
ဒီနေ့ Task ၂၀ ပြီးတယ်။
ဒါပေမယ့် လူတစ်ယောက်ကို မတရားပြောတယ်။
ဒေါသတိုးတယ်။
လောဘတိုးတယ်။
ဒါဆို အောင်မြင်တဲ့နေ့လား?
တစ်ဖက်မှာ Task ၁၀ ခုပဲပြီးတယ်။
အရေးကြီးတဲ့အလုပ်ပြီးတယ်။
အမှားတစ်ခုဝန်ခံတယ်။
Staff တစ်ယောက်ကို သင်ပေးတယ်။
Customer ကိုအမှန်ပြောတယ်။
ညမှာ စိတ်တည်တယ်။
ဘယ်နေ့က ပိုတန်ဖိုးရှိသလဲ?
ဒီမေးခွန်းကို Spreadsheet တစ်ခုတည်း မဖြေနိုင်ဘူး။
ပညာဖြေရမယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder Time Management လေ့ကျင့်မှုကို လက်တွေ့ရိုးရိုးလေး ငါးချက်ချမယ်။
ဒါ ပိဋကတ်တော်စာရင်းမဟုတ်ဘူး။
ဒီတရားကို လုပ်ငန်းထဲအသက်သွင်းဖို့ ပြန်ဖွဲ့ထားတာ။
မနက်မှာ — မမေ့ရမယ့်တစ်ခုရွေး။
ဒီနေ့ Founder အနေနဲ့ မဖြစ်မနေဖြေရှင်းရမယ့် အရေးကြီးဆုံးအရာ ဘာလဲ?
အလုပ်စာရင်း ၂၀ ထဲက တစ်ခု။
ဒီတစ်ခုကို မပြီးမချင်း အခြားအသံကျယ်တာတွေကို အလိုလိုမလိုက်။
နေ့လယ်မှာ — ကိုယ့်အာရုံဘယ်မှာပျောက်နေလဲ စစ်။
တကယ်အရေးကြီးတာလုပ်နေလား?
ဝင်လာသမျှ တုံ့ပြန်နေလား?
မာနအလုပ်လုပ်နေလား?
ကြောက်စိတ်အလုပ်လုပ်နေလား?
ခဏရပ်။
နေ့စဉ် — တစ်ခုလွှဲ။
Founder ပဲလုပ်စရာမလိုတာ တစ်ခုသိ။
သင့်တော်သူကို standard နဲ့ လွှဲ။
ဒါက တစ်နေ့တစ်နေ့ company capacity တည်တာ။
တစ်ပတ်တစ်ခါ — တစ်ခုဖြုတ်။
အသုံးမဝင် Meeting။
Report။
Process။
Habit။
တစ်ခုလျော့။
ညမှာ — Calendar မဟုတ်ဘဲ စိတ်ကိုပါ Review လုပ်။
ဒီနေ့ အချိန်မလောက်တာ ဘာကြောင့်လဲ?
တကယ် workload များလို့လား?
မလွှတ်နိုင်လို့လား?
ကြောက်လို့လား?
လောဘကြောင့်အရာများယူလို့လား?
Focus မရှိလို့လား?
အဲဒါသိ။
ဒီငါးချက်ကို အလွန်အကျွံမလုပ်နဲ့။
တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်။
မဇ္ဈိမ ၁၀၇ ရဲ့ တဖြည်းဖြည်းလေ့ကျင့်မှုကို သတိရ။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder တစ်ယောက် Time Management ကောင်းလာတဲ့အခါ ရည်ရွယ်ချက်က—
Calendar အလွတ်ဖြစ်သွားဖို့မဟုတ်ဘူး။
သင့်တော်တဲ့အရာအတွက် အချိန်ရှိလာဖို့။
Strategy အတွက်အချိန်။
လူနားထောင်ဖို့အချိန်။
Customer နားလည်ဖို့အချိန်။
Learning အတွက်အချိန်။
မိသားစုအတွက်အချိန်။
အနားယူဖို့အချိန်။
တရားအတွက်အချိန်။
ဒါကို “အားလပ်သူဖြစ်ဖို့” လို့ မထင်နဲ့။
Founder ရဲ့တာဝန်က အားလပ်ရုံမဟုတ်ဘူး။
တာဝန်မှန်ကို လုပ်နိုင်ဖို့။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ခုမေးမယ်။
Founder ရဲ့ တစ်နာရီတန်ဖိုး ဘယ်လောက်လဲ?
ငွေနဲ့တွက်လို့ရမလား?
တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း။
ဒါပေမယ့် တစ်နာရီနဲ့—
Manager တစ်ယောက်ကို တကယ်လေ့ကျင့်ပေးလိုက်တယ်။
နောင် လူအများအပေါ် သက်ရောက်နိုင်တယ်။
တစ်နာရီနဲ့—
မရိုးသားတဲ့လုပ်ငန်းဆုံးဖြတ်ချက်ကို ရပ်လိုက်တယ်။
ထိခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နိုင်တယ်။
တစ်နာရီနဲ့—
မိသားစုနဲ့ တကယ်နားထောင်စကားပြောတယ်။
ဆက်ဆံရေးအတွက် တန်ဖိုးရှိနိုင်တယ်။
တစ်နာရီနဲ့—
ကိုယ့်စိတ်ကို သတိထားတယ်။
ဒေါသတစ်ခုကို မလိုက်ဘဲနေနိုင်တယ်။
အဲဒီတန်ဖိုးကို Revenue နဲ့ပဲတိုင်းမရဘူး။
ဒါကြောင့် Founder Time Management ကို—
Money Management ထက်ကျယ်ကျယ် မြင်။
ဘဝစီမံမှု။
အာရုံစီမံမှု။
စိတ်စီမံမှု။
တာဝန်စီမံမှု။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ခါတလေ Founder ရဲ့အချိန်ကို အများဆုံးကယ်ပေးတာ “မြန်မြန်” မဟုတ်ဘူး။
ရှင်းရှင်း။
Role ရှင်း။
Decision right ရှင်း။
Process ရှင်း။
Standard ရှင်း။
Priority ရှင်း။
မရှင်းရင်—
လူတိုင်းမေး။
Founder ဖြေ။
ထပ်မေး။
ထပ်ဖြေ။
အချိန်ကုန်။
ဒါကြောင့် Founder ရဲ့အလုပ်တစ်ခု—
ရှင်းလင်းမှုဖန်တီးပေးခြင်း။
ဒီ Company ရဲ့ ဒီနှစ်အဓိကဦးစားပေးက ဘာ?
ဘာမလုပ်ဘူး?
ဘယ်အလုပ် ဘယ်သူတာဝန်?
ဘယ်ဆုံးဖြတ်ချက် ဘယ်သူချ?
ဘယ်အချိန် Founder ဆီလာ?
ရှင်း။
အဲဒီ clarity က အဖွဲ့အချိန်အများကြီးကို သက်သာစေနိုင်တယ်။
ဒီဟာ organizational application။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒါပေမယ့် “ရှင်း” ဆိုပြီး လူတိုင်းကို မေးခွန်းမမေးခိုင်းနဲ့။
လူတွေ မေးလို့ရရမယ်။
အမှန်တင်ပြလို့ရရမယ်။
Founder focus လုပ်ဖို့ဆိုပြီး Truth Channel ပိတ်လိုက်ရင် အန္တရာယ်ကြီးတယ်။
ဒါကြောင့်—
Focus နဲ့ Listening Balance။
ဝီရိယနဲ့ ပဿဒ္ဓိ Balance။
သောဏသုတ်က တင်းလွန်း၊ လျော့လွန်း နှစ်ဖက်မဖြစ်အောင် သတိပေးတဲ့ သဘောနဲ့လည်း ဒီနေရာမှာ ဆင်ခြင်နိုင်တယ်။
သူတော်ကောင်းတို့…
အခု ဒီတရားကို စိတ်အတွင်းပိုင်းထဲ ပြန်ဆင်းမယ်။
Founder က ဘာကြောင့် အရာအားလုံးလုပ်ချင်တာလဲ?
တစ်ခါတလေ တာဝန်ယူစိတ်။
ကောင်းတယ်။
တစ်ခါတလေ မယုံကြည်မှု။
တစ်ခါတလေ မာန။
တစ်ခါတလေ ထိန်းချုပ်လိုမှု။
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်တန်ဖိုးကို အလုပ်ပမာဏနဲ့တိုင်းတာနေလို့။
“ငါ မအားရင် ငါအရေးကြီးတယ်”
ဆိုတဲ့စိတ်။
ဒါဆို Calendar အားသွားရင် စိတ်မလုံခြုံဘူး။
အလုပ်မရှိခဏမှာ—
“ငါမလိုတော့ဘူးလား?”
ခံစားရတယ်။
ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုအလုပ်များအောင်လုပ်။
ဒီဟာ Time Management App နဲ့ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး။
အတ္တဖက်တွယ်မှုကို သိရမယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ယောက်က မေးနိုင်တယ်—
“ဦးဇင်း၊ Founder Time Management ကောင်းရင် စီးပွားရေးအောင်မြင်မလား?”
မပြောနိုင်ဘူး။
အောင်မြင်မှုမှာ Market ရှိတယ်။
Product ရှိတယ်။
Capital ရှိတယ်။
Competition ရှိတယ်။
Luck လို့လောကီခေါ်တဲ့ မထိန်းနိုင်တဲ့အခြေအနေတွေရှိတယ်။
အခြားအကြောင်းများစွာရှိတယ်။
ဓမ္မကို Profit Guarantee မလုပ်ရဘူး။
ဒါပေမယ့် Founder Time Management ကောင်းရင်—
ကိုယ့်တာဝန်ကို ပိုရှင်းရှင်းကြည့်နိုင်မယ်။
အာရုံမဲ့တုံ့ပြန်မှု နည်းလာနိုင်မယ်။
အရေးကြီးတာအတွက် နေရာဖန်တီးနိုင်မယ်။
လူတည်ဆောက်နိုင်မယ်။
လွှတ်သင့်တာလွှတ်နိုင်မယ်။
ဒီလို practical benefits ကို အကြောင်းအကျိုးနဲ့နားလည်လို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် “ဒီနည်းလုပ်ရင် အမြတ်တက်မယ်” လို့ မအာမခံဘူး။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder Time Management ရဲ့ အရေးကြီးဆုံးစမ်းသပ်ချက်က—
ကိုယ်မရှိတဲ့အချိန်။
တစ်ရက်မရှိ။
ဘာဖြစ်လဲ?
အားလုံးရပ်လား?
တစ်ပတ်ခရီးသွား။
Company မလည်တော့ဘူးလား?
ဒါဆို Founder time problem ထက် Organization design problem ဖြစ်နိုင်တယ်။
လူမတည်။
Decision right မရှင်း။
Process မရှိ။
Information founder ခေါင်းထဲပဲ။
ဒါတွေ စနစ်တည်ရမယ်။
မဇ္ဈိမ ၁၀၇ မှာ လေ့ကျင့်မှုတစ်ဆင့်ချင်းရှိသလို Founder လည်း—
ကိုယ်မရှိလို့ရတဲ့ အပိုင်းကို တစ်ဆင့်ချင်းတည်ဆောက်။
တစ်နေ့လုံးမပျောက်သေးရင် တစ်နာရီ။
တစ်နာရီရရင် နေ့တစ်ဝက်။
ဒီလို။
ဒါ practical development။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အချိန်ကို ကောင်းကောင်းစီမံနိုင်တဲ့ Founder တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံကို မှားမမြင်နဲ့။
သူ အမြဲ calm ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာမဟုတ်ဘူး။
အရေးပေါ်အချိန်မှာ ပြေးရမယ်။
တစ်ခါတလေ အလုပ်အရမ်းများမယ်။
တစ်ခါတလေ ညနောက်ကျမယ်။
Business reality ရှိတယ်။
အဓိကက—
Crisis ကို ပုံမှန်ဘဝမလုပ်နဲ့။
အမြဲမီးလောင်နေရင်—
မီးသတ်ကျွမ်းလာတာတစ်ခု။
မီးမလောင်အောင် စနစ်ပြင်တာတစ်ခု။
Founder ကြီးလာရင် ဒုတိယဘက်ပိုလုပ်ရမယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အင်္ဂုတ္တရ ၄.၁၄ မှာ မကောင်းတာမဝင်အောင်စောင့်၊ ဝင်ပြီးသားပယ်၊ ကောင်းတာပွား၊ ကောင်းတာကိုထိန်းတဲ့ အားထုတ်မှုလေးမျိုးရှိတယ်။
Founder Calendar ကို ဒီမှန်နဲ့ကြည့်—
Crisis မဖြစ်အောင် အချိန်ပေးခဲ့သလား?
ဖြစ်ပြီးသား waste ကို ပယ်ခဲ့သလား?
လူတည်ဆောက်မှုကို ပွားခဲ့သလား?
ကောင်းတဲ့စနစ်ကို ထိန်းခဲ့သလား?
ဒါ Founder Time Management ရဲ့ ပိုနက်တဲ့မေးခွန်း။
သူတော်ကောင်းတို့…
ဒီတရားနာပြီး မနက်ဖြန်ကစ Calendar အကုန်ဖျက်မပစ်နဲ့။
လူအားလုံးကို—
“အခုကစပြီးငါ့ကိုမမေးနဲ့”
မပြောနဲ့။
ဒါ မတော်ဘူး။
Gradual training။
ပထမ တစ်ပတ်ကြည့်။
ဒုတိယ Top 3 time drains သိ။
တတိယ Delegation candidate တစ်ခုရွေး။
စတုတ္ထ မလိုတဲ့ Meeting တစ်ခုဖြုတ်။
ပဉ္စမ Focus block တစ်ခုထား။
ပြီးမှ ပြန်ကြည့်။
တဖြည်းဖြည်း။
မဇ္ဈိမ ၁၀၇ ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုတစ်ဆင့်ချင်းဆိုတဲ့ အခြေခံကို ဒီနေရာမှာ သတိရ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု Founder Time Management ကို အပ္ပမာဒ ဘက်ပြန်ချိတ်ရင်—
Founder က အလုပ်များတာပဲ မမေ့မလျော့တာမဟုတ်ဘူး။
ဘာမမေ့ရမလဲ?
လုပ်ငန်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မမေ့။
Customer ကိုလူအဖြစ်မြင်တာ မမေ့။
Staff ကိုလူအဖြစ်မြင်တာ မမေ့။
အမှန်မမေ့။
သီလမမေ့။
မိသားစုမမေ့။
ခန္ဓာကိုယ်မမေ့။
ကိုယ့်စိတ်မမေ့။
သေခြင်းမလွတ်ဘူးဆိုတာမမေ့။
နိဗ္ဗာန်လမ်း မမေ့။
ဒီလို။
Founder ရဲ့ Calendar ပြည့်နေလို့ Dhamma မဝင်နိုင်တော့ရင် Calendar ကို ပြန်စစ်ရမယ်။
ဓမ္မဟာ အလုပ်အားမှ ကျင့်တာမဟုတ်ဘူး။
တာဝန်များလည်း သတိနဲ့နေ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ခုအရေးကြီးတယ်။
အချိန်ကိုကောင်းကောင်းသုံးမယ်ဆိုပြီး Staff အချိန်ကို အလွန်ညှစ်မထုတ်နဲ့။
Founder သူ့ကိုယ်သူ efficiency လုပ်တာကောင်းတယ်။
နောက် လူအားလုံးကို—
“မိနစ်တိုင်း output ထွက်ရမယ်”
ဆိုရင် လူ့ဘဝမကျန်တော့ဘူး။
ဝန်ထမ်းလည်း လူ။
သူ့မှာ နားချိန်ရှိတယ်။
ပြောဆိုချိန်ရှိတယ်။
သင်ယူချိန်ရှိတယ်။
အမှားစစ်ချိန်ရှိတယ်။
Safety အတွက်အချိန်ရှိတယ်။
အဲဒီအချိန်တွေကို waste လို့ မထင်နဲ့။
Right Livelihood မှာ productivity အတွက် လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မဖိ။
Efficiency ကို ကရုဏာအောက်မှာထား။
အမြန်နှုန်းကို သီလအောက်မှာထား။
ဒါ Dhammic Founder Time Management။
သူတော်ကောင်းတို့…
ဇနပဒကလျာဏီသုတ်က အာရုံပြည့်ပြည့်ထားဖို့ ဥပမာပေးတယ်။
သောဏသုတ်က ဝီရိယကို တင်းလွန်းလျော့လွန်းမဖြစ်အောင်ညှိဖို့ ဥပမာပေးတယ်။
ဒီဃဇာဏုသုတ်က လူဝတ်ကြောင်အသက်မွေးမှုမှာ တက်ကြွကျွမ်းကျင်ပြီး စီမံနိုင်ဖို့နဲ့ ချိန်ညှိနေထိုင်ဖို့ အခြေခံပေးတယ်။
ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်က လေ့ကျင့်မှုနဲ့ တိုးတက်မှုဟာ တစ်ဆင့်ချင်းရှိကြောင်း ပြတယ်။
သံဝရသုတ်က ကာကွယ်၊ ပယ်၊ ပွား၊ ထိန်း ဆိုတဲ့ ဝီရိယရဲ့ ကွဲပြားတဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကိုပြတယ်။
ဒါတွေကို စုပြီး Founder Time Management အဖြစ် ပိဋကတ်တော်က တိုက်ရိုက်ဟောထားတယ်လို့ မပြောဘူး။
ဒါပေမယ့်—
Founder ရဲ့ ဝီရိယ၊ အာရုံ၊ ဦးစားပေးမှု၊ ချိန်ညှိမှု၊ တဖြည်းဖြည်းတည်ဆောက်မှုကို ဓမ္မမှန်နဲ့ ပြန်စစ်လို့ရတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု သစ္စာလေးပါးဘက် ဆင်းကြမယ်။
ဒီတရားရဲ့ ဒုက္ခသစ္စာ ဘယ်မှာလဲ?
Founder မနက်ထပြီး အလုပ်။
ညအိပ်ခါနီးထိအလုပ်။
တစ်နေ့လုံး message။
Meeting။
Problem။
အလုပ်များ။
ဒါပေမယ့်—
အရေးကြီးတာမပြီး။
စိတ်အာရုံပြတ်။
တာဝန်တွေပုံ။
မိသားစုအတွက်အပြစ်ရှိ။
Staff ကိုအချိန်မပေးနိုင်။
ကိုယ့်ကျန်းမာရေးမစောင့်။
တရားမကျင့်။
နောက်ဆုံး—
“ငါဘာလို့အမြဲမလောက်တာလဲ”
ဆိုတဲ့ပူလောင်မှု။
ဒါ ဒုက္ခ။
Task list မပြီးတာတင်မဟုတ်ဘူး။
အရာအားလုံးကို ကိုင်ထားချင်ပြီး ကိုင်မနိုင်တဲ့ဒုက္ခ။
လူအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းချင်ပြီး မဖြည့်နိုင်တဲ့ဒုက္ခ။
Company ကိုထိန်းချင်ပြီး အရာအားလုံး မထိန်းနိုင်တဲ့ဒုက္ခ။
အချိန်ကိုဖမ်းချင်ပြီး အချိန်က သွားနေတဲ့ဒုက္ခ။
ဒီဟာကို သိရမယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
နောက် သမုဒယသစ္စာ။
Founder Time Problem အားလုံးကို တဏှာပဲလို့ မပြောရဘူး။
တကယ်လူနည်းနိုင်တယ်။
ငွေနည်းနိုင်တယ်။
Crisis ရှိနိုင်တယ်။
Process မရှိနိုင်တယ်။
Market ဖိအားရှိတယ်။
မိသားစုတာဝန်ရှိတယ်။
ဒါတွေကို လောကီအကြောင်းအဖြစ် တိတိကျကျစီမံရမယ်။
ဒါပေမယ့် စိတ်ဒုက္ခရဲ့အောက်မှာ—
အားလုံးကိုငါထိန်းချင်တာ။
အခွင့်အရေးအားလုံးမလွတ်ချင်တာ။
ငါ့ကိုလိုအပ်စေချင်တာ။
ငါမှန်ချင်တာ။
ငါ့နည်းနဲ့ပဲဖြစ်ချင်တာ။
ပိုရချင်တာ။
ပိုကြီးချင်တာ။
ပိုမြန်ချင်တာ။
ဒီတဏှာတွေရှိနိုင်တယ်။
ပြီးတော့ ဥပါဒါန်—
Role ကိုဖက်။
Control ကိုဖက်။
နာမည်ကိုဖက်။
အလုပ်များတဲ့ identity ကိုဖက်။
အဲဒီဖက်တွယ်မှုက Founder Calendar ကို ပြည့်စေနိုင်တယ်။
ဒါ သမုဒယဘက်။
သူတော်ကောင်းတို့…
အခု နေ့လယ်တရားရဲ့ လက်တွေ့ဆုံးအချက်ကို ရှင်းရှင်းလေးထားကြမယ်။
Founder တစ်ယောက် မနက်ဖြန် Office ဝင်ရင်—
အလုပ်စာရင်းကို မကြည့်ခင် မေး—
“ဒီနေ့ ငါမလုပ်လျှင် တခြားသူနဲ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ Founder အလုပ်က ဘာလဲ?”
တစ်ခုရွေး။
နောက်—
“ဒီနေ့ ငါလုပ်နေတာထဲ ဘာတစ်ခု တခြားသူကို လေ့ကျင့်ပြီးလွှဲနိုင်လဲ?”
တစ်ခုရွေး။
နောက်—
“ဘာတစ်ခုကို ရပ်သင့်ပြီလဲ?”
တစ်ခုရွေး။
နောက်—
“ဘယ်အချိန်မှာ ငါ့အာရုံကို ကာကွယ်မလဲ?”
အချိန်တစ်ခုထား။
နောက်—
“ဒီနေ့ သီလမပျက်ဖို့ ဘယ် deadline မှာ သတိထားရမလဲ?”
တစ်ခုသိ။
ဒီငါးခုပဲ။
တစ်ရက်တည်း Company အကုန်မပြင်နဲ့။
တဖြည်းဖြည်း။
ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်က တစ်ဆင့်ချင်းလေ့ကျင့်မှုကို သတိပေးတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder တစ်ယောက်ရဲ့ Calendar မှာ အရေးကြီးဆုံးအရာတစ်ခုက—
လွတ်နေရာ။
လွတ်နေရာဆိုတာ အလုပ်မရှိတာမဟုတ်ဘူး။
အမှန်တရားဝင်လာဖို့နေရာ။
စဉ်းစားဖို့နေရာ။
လူနားထောင်ဖို့နေရာ။
သတိပြန်ရဖို့နေရာ။
တရားကို ပြန်နှလုံးသွင်းဖို့နေရာ။
Calendar ကို အပြည့်ဖြည့်လိုက်ရင်—
အသစ်အရေးကြီးတာ ဝင်စရာမရှိတော့ဘူး။
စိတ်လည်းတူ။
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မာန၊ စိုးရိမ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေရင်—
ပညာဝင်စရာနေရာနည်းတယ်။
ဒါကြောင့် Time Management နောက်ဆုံးမှာ—
Space Management ဖြစ်လာတယ်။
ပြက္ခဒိန်ထဲက space။
စိတ်ထဲက space။
ဘဝထဲက space။
သူတော်ကောင်းတို့…
Founder ကြီးများ—
အချိန်မရှိဘူးဟု မပြောမီ မိမိဘာကို မလွှတ်နိုင်သလဲ ပြန်ကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
Meeting များခြင်းကို Leadership လို့ မထင်ကြပါစေနှင့်။
Busy ဖြစ်ခြင်းကို Importance လို့ မထင်ကြပါစေနှင့်။
အလုပ်အများကြီးကိုင်ထားခြင်းကို Responsibility လို့ အလိုအလျောက်မယူကြပါစေနှင့်။
တစ်ခါတလေ တာဝန်ယူမှုက—
မှန်တဲ့လူကို လေ့ကျင့်ပေးပြီး ယုံကြည်စွာလွှဲပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ကြပါစေ။
ကိုယ်တိုင် မဖြစ်မနေလုပ်ရမည့်အလုပ်ကို သိနိုင်ကြပါစေ။
လွှဲရမည့်အလုပ်ကို လွှဲနိုင်ကြပါစေ။
စနစ်တည်ရမည့်အလုပ်ကို စနစ်တည်နိုင်ကြပါစေ။
ရပ်ရမည့်အလုပ်ကို ရပ်နိုင်ကြပါစေ။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၈.၅၄ တွင် အလုပ်ကို ကျွမ်းကျင်၊ မပျင်းမရိနှင့် ဆောင်ရွက်စီမံနိုင်ခြင်းကို လူဝတ်ကြောင်ဘဝ၏ လက်ငင်းအကျိုးအတွက် အရေးကြီးသောအချက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ မိမိတို့အလုပ်ကို စီမံနိုင်သော ပညာနှင့်ဝီရိယရှိကြပါစေ။
တစ်ဆင့်မပြီးမီ နောက်ဆယ်ဆင့်မပြေးကြပါစေနှင့်။
မဇ္ဈိမနိကာယ် ၁၀၇ တွင် သင်ယူခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခြင်း တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်သည့်သဘောကို ဟောထားသကဲ့သို့၊ မိမိလုပ်ငန်းကိုလည်း အလျင်စလိုမဟုတ်ဘဲ စနစ်တကျ တစ်ဆင့်ချင်းတည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။
အာရုံများစွာကြားမှာ အရေးကြီးဆုံးကို မပျောက်ကြပါစေနှင့်။
သံယုတ္တနိကာယ် ၄၇.၂၀ တွင် ဆီအပြည့်ခွက်ကို လူစုလူဝေးနှင့် ဆွဲဆောင်မှုများကြားက အာရုံမလွတ်ဘဲ သယ်ရသောဥပမာကဲ့သို့၊ မိမိတို့ရဲ့သတိကို အလွယ်မပျောက်စေကြပါစေနှင့်။
ဝီရိယအလွန်တင်း၍ မိမိကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းအောင် မလုပ်ကြပါစေနှင့်။
ပျင်းရိ၍ တာဝန်ပစ်လွှတ်ခြင်းလည်း မဖြစ်ကြပါစေနှင့်။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၆.၅၅ ၌ တူရိယာကြိုး၏ တင်းအားကိုသင့်တော်စွာညှိသကဲ့သို့ ဝီရိယကိုသင့်တော်စွာညှိရန် ဟောထားသကဲ့သို့၊ တာဝန်ယူမှုနှင့် အနားယူမှုတို့ကို ပညာဖြင့်ညှိနိုင်ကြပါစေ။
မကောင်းသောအာရုံမဝင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်ကြပါစေ။
ဝင်ပြီးသားအကျိုးမဲ့အလေ့အကျင့်ကို ပယ်နိုင်ကြပါစေ။
ကောင်းသောအလေ့အကျင့်တို့ကို ပွားနိုင်ကြပါစေ။
ကောင်းပြီးသားကို ထိန်းနိုင်ကြပါစေ။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၄.၁၄ တွင် ဟောထားသည့် အားထုတ်မှုလေးမျိုးကို မူရင်းဓမ္မအတိုင်း နားလည်၍ မိမိနေ့စဉ်ဘဝကိုလည်း ကောင်းရာဘက် ဆင်ခြင်အသုံးချနိုင်ကြပါစေ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
Founder တို့ရဲ့အချိန်ဟာ သူတို့တစ်ယောက်တည်းရဲ့အချိန်မဟုတ်တော့တဲ့နေ့ ရှိတယ်။
Staff ရှိလာတယ်။
Customer ရှိလာတယ်။
Partner ရှိလာတယ်။
မိသားစုရှိတယ်။
လူများစွာက ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်နေရတယ်။
ဒါကြောင့်—
Founder နောက်ကျရင် လူအများစောင့်ရတယ်။
Founder မဆုံးဖြတ်ရင် လူအများရပ်တယ်။
Founder မလွှဲရင် လူအများမတိုးတက်ဘူး။
Founder အရာအားလုံးကိုင်ထားရင် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ တိုးတက်နိုင်မှုကို Founder ကိုယ်တိုင်က ကန့်သတ်ထားနိုင်တယ်။
အာဏာများလေလေ—
အချိန်ကို ပိုတာဝန်ရှိစွာသုံး။
သူတော်ကောင်းတို့…
အချိန်ကို သတိနဲ့သုံးနိုင်ကြပါစေ။
အာရုံကို သတိနဲ့ကာကွယ်နိုင်ကြပါစေ။
အလုပ်များသည့်ကြားမှာ အရေးကြီးတာမပျောက်ကြပါစေနှင့်။
အသံကျယ်သည့်အရာတိုင်းကို အရေးကြီးတယ်မထင်ကြပါစေနှင့်။
မအရေးပေါ်သေးသော်လည်း အရေးကြီးသော လူတည်ဆောက်ခြင်း၊ အကျင့်တည်ဆောက်ခြင်း၊ မိသားစု၊ ကျန်းမာရေး၊ တရားအားထုတ်ခြင်းတို့ကို အမြဲနောက်ဆုံးမထားကြပါစေနှင့်။
လောဘကြောင့် Calendar မပြည့်ကြပါစေနှင့်။
မာနကြောင့် တာဝန်မကိုင်ထားကြပါစေနှင့်။
ကြောက်စိတ်ကြောင့် Delegation မပိတ်ကြပါစေနှင့်။
အာဏာလိုမှုကြောင့် လူများကို မိမိဆီအမြဲမှီခိုအောင် မထားကြပါစေနှင့်။
လုပ်ငန်းကြီးလာသကဲ့သို့ လူများကိုလည်း ကြီးထွားခွင့်ပေးနိုင်ကြပါစေ။
မိမိမရှိသည့်အခါမှာလည်း အဖွဲ့လုပ်နိုင်အောင် တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။
တစ်ခုခုကိုလွှဲပေးရာတွင် တာဝန်ပစ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သင်ပေးခြင်း၊ စည်းသတ်မှတ်ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်စစ်ဆေးခြင်းတို့ဖြင့် လွှဲနိုင်ကြပါစေ။
အလုပ်လွှဲသော်လည်း သီလဆိုင်ရာတာဝန်ကို မပစ်ကြပါစေနှင့်။
Right Livelihood ကို “သူများလုပ်တာ” ဟု မပြောကြပါစေနှင့်။
မရိုးသားသောနည်းကို ပိုမြန်အောင်စီမံခြင်းထက် ရိုးသားသောနည်းကို ရွေးနိုင်ကြပါစေ။
အမြတ်နည်းသော်လည်း အမှန်မလွှတ်ကြပါစေနှင့်။
Deadline နီးသော်လည်း သီလမလွှတ်ကြပါစေနှင့်။
အချိန်ကျပ်သော်လည်း လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မချိုးကြပါစေနှင့်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီနေ့တရားနာပြီး နောက်ဆုံးမေးခွန်းတစ်ခု ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်—
“ငါ့ Calendar က ငါ့ဘဝရဲ့အဓိကတန်ဖိုးတွေနဲ့ ကိုက်ရဲ့လား?”
အမှန်အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
အမှန်ရှင်းဖို့အချိန်ပေးလား?
Staff အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
လူတည်ဆောက်ဖို့အချိန်ပေးလား?
Customer အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
နားထောင်ဖို့အချိန်ပေးလား?
Family အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
အချိန်ရှိလား?
Dhamma အရေးကြီးတယ်ပြောတယ်။
နေ့စဉ်ဘဝထဲဘယ်မှာရှိလဲ?
အဖြေမကိုက်ရင်—
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအပြစ်တင်မနေနဲ့။
ပြင်။
အဲဒါ Founder Time Management။
Calendar လှဖို့မဟုတ်ဘူး။
ဘဝနဲ့အလုပ် တစ်ပြိုင်နက် ပိုမှန်ဖို့။
Founder များ—
မိမိတို့လုပ်ငန်းများ တိုးတက်ကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် တိုးတက်မှုကြောင့် ဘဝလုံးဝမပျောက်ကြပါစေနှင့်။
အမြတ်များလာကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် အမြတ်ရဖို့ သီလအချိန်မလျော့ကြပါစေနှင့်။
Staff များလာကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် လူများလာလေလေ Founder ပိုပိတ်မသွားဘဲ လူများကိုလည်း တာဝန်ယူတတ်လာအောင် တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။
Opportunity များလာကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် အခွင့်အရေးတိုင်းကို လောဘဖြင့်မလိုက်ကြပါစေနှင့်။
အောင်မြင်မှုများလာကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် “ငါပဲလုပ်မှဖြစ်တယ်” ဆိုသောမာန လျော့နိုင်ကြပါစေ။
Calendar များလာကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် သတိမလျော့ကြပါစေနှင့်။
အလုပ်များလာကြပါစေ။
ဒါပေမယ့် တရားမမေ့ကြပါစေနှင့်။
မိမိအချိန်ကို ငွေရှာရာမှာ သုံးနိုင်သလို မေတ္တာပွားရာမှာလည်း သုံးနိုင်ကြပါစေ။
လူတည်ဆောက်ရာမှာ သုံးနိုင်ကြပါစေ။
ပညာတိုးရာမှာ သုံးနိုင်ကြပါစေ။
သီလစောင့်ရာမှာ သုံးနိုင်ကြပါစေ။
အကုသိုလ်ပယ်ရာမှာ သုံးနိုင်ကြပါစေ။
ကုသိုလ်ပွားရာမှာ သုံးနိုင်ကြပါစေ။
တရားအားထုတ်ရာမှာ သုံးနိုင်ကြပါစေ။
အချိန်ကို စီမံရင်း—
နောက်ဆုံးမှာ အချိန်ကိုပိုင်နိုင်တယ်လို့ မထင်ကြပါစေနှင့်။
အချိန်ဟာ သွားနေတယ်။
ခန္ဓာဟာ ပြောင်းနေတယ်။
ဘဝဟာ မမြဲဘူး။
ဒါကို သိ၍—
ရှိနေသေးသောအခွင့်အရေးကို မမေ့မလျော့ အသုံးပြုနိုင်ကြပါစေ။
အလုပ်ထဲမှာ အပ္ပမာဒတရားရှိကြပါစေ။
မိသားစုထဲမှာ အပ္ပမာဒတရားရှိကြပါစေ။
စိတ်လေ့ကျင့်ရာမှာ အပ္ပမာဒတရားရှိကြပါစေ။
လောဘနည်းကြပါစေ။
ဒေါသနည်းကြပါစေ။
မောဟနည်းကြပါစေ။
မာနနည်းကြပါစေ။
လွှတ်တတ်ကြပါစေ။
ယုံတတ်ကြပါစေ။
ပညာဖြင့် စီမံတတ်ကြပါစေ။
အာရုံကို စောင့်ရှောက်တတ်ကြပါစေ။
ဝီရိယကို ညှိတတ်ကြပါစေ။
တဖြည်းဖြည်း လေ့ကျင့်တတ်ကြပါစေ။
မကောင်းမှုကို ကာကွယ်ပယ်နိုင်ကြပါစေ။
ကောင်းမှုကို ပွား၍ထိန်းနိုင်ကြပါစေ။
မိမိတို့အချိန်ကို တဏှာနောက်လိုက်ရင်း မကုန်ဆုံးဘဲ အရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ပွားများရာတွင် အသုံးချနိုင်ကြပါစေ။
ဒုက္ခကိုပိုင်းခြားသိ၍၊ သမုဒယကိုပယ်၍၊ နိရောဓကိုမျက်မှောက်ပြု၍၊ မဂ္ဂကိုပွားများကာ အဆုံးစွန်သော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေ။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု
ကျမ်းအခြေခံမှတ်စု — ပြောတရားကိုယ်ထည်အပြင်
ဤတရား၏ လူဝတ်ကြောင်လုပ်ငန်းဘဝဆိုင်ရာ အဓိက canonical anchor တစ်ခုမှာ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၈.၅၄ ဒီဃဇာဏုသုတ် ဖြစ်သည်။ ယခုဘဝအကျိုးချမ်းသာအတွက် အလုပ်တွင် တက်ကြွကျွမ်းကျင်၍ ဆောင်ရွက်စီမံနိုင်ခြင်း၊ ဥစ္စာကိုကာကွယ်ခြင်း၊ ကောင်းသောမိတ်ဆွေ၊ ဝင်ငွေထွက်ငွေချိန်ညှိမှုတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ “Founder Time Management” ဟု မူရင်းသုတ်တွင် မရှိသောကြောင့် ယခုတရားတွင် အလုပ်စီမံနိုင်မှုနှင့် ချိန်ညှိမှုအတွက်သာ canonical bridge အဖြစ် သုံးထားသည်။
မဇ္ဈိမနိကာယ် ၁၀၇ ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ် တွင် တဖြည်းဖြည်းလေ့ကျင့်မှု၊ တဖြည်းဖြည်းအကျင့်၊ တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်မှု၏ အစဉ်လိုက်သဘောကို လှေကား၊ စာရင်းအင်းသင်ယူမှုတို့နှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည်။ ယခုတရားတွင် Founder ၏လုပ်ငန်းကို တစ်ပြိုင်တည်းအကုန်ချဲ့မခြင်း၊ လူနှင့်တာဝန်ကို တစ်ဆင့်ချင်းတည်ဆောက်ခြင်းအတွက် reflection အဖြစ်သာ အသုံးပြုထားသည်။
သံယုတ္တနိကာယ် ၄၇.၂၀ ဇနပဒကလျာဏီသုတ် တွင် ဆီပြည့်ခွက်ကို ဆွဲဆောင်မှုများစွာကြားမှ အာရုံမလွတ်စေဘဲ သယ်ယူရသော ဥပမာကို ကာယဂတာသတိနှင့် ချိတ်တော်မူသည်။ ယခုတရားတွင် Notification၊ interruption နှင့် Founder focus ဆိုင်ရာ productivity proof အဖြစ် မတင်ဘဲ၊ အလွန်ဆွဲဆောင်သည့်အခြေအနေကြားမှ အာရုံမပျောက်စေရန် သတိ၏အရေးပါမှုကို ရှင်းရန်သာ အသုံးပြုထားသည်။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၆.၅၅ သောဏသုတ် တွင် တူရိယာကြိုး အလွန်တင်းခြင်း၊ အလွန်လျော့ခြင်းနှင့် သင့်တော်သည့်တင်းအားတို့ကို ဥပမာထား၍ ဝီရိယအလွန်အကျွံဖြစ်လျှင် စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နိုင်ပြီး လျော့လွန်းလျှင် ပျင်းရိမှုဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဟောထားသည်။ ယခုတရားတွင် အလုပ်ချိန်၊ အနားယူမှုနှင့် sustainable founder pace အတွက် နှိုင်းယှဉ်ချက်အဖြစ်သာ အသုံးပြုထားပြီး မူရင်းဘာဝနာအဓိပ္ပာယ်ကို corporate work-life theory အဖြစ် မပြောင်းထားပါ။
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၄.၁၄ သံဝရသုတ် တွင် စောင့်ထိန်းခြင်း၊ ပယ်ခြင်း၊ ပွားခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခြင်းဟူသော အားထုတ်မှုလေးမျိုးကို သက်ဆိုင်ရာ ဓမ္မအကြောင်းအရာဖြင့် ရှင်းထားသည်။ ယခုတရား၏ “distraction ကာကွယ်၊ waste ပယ်၊ focus ပွား၊ good system ထိန်း” ဟူသော လုပ်ငန်းသုံးပြန်ဆိုချက်သည် canonical list ကို business framework အဖြစ် တိုက်ရိုက်သတ်မှတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ reflection သာဖြစ်သည်။