မှန်ကန်သောအဖော် ရွေးခြင်း
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဗုဒ္ဓဿ ဒန္တဓာတုယော မဟာသရီရဓာတုယော ဝန္ဒနံ ကရောမိ ၊ ဗုဒ္ဓဿ ဒန္တဓာတုယော ဥဘတော ဟတ္ထေ ဓာရေန္တော ပသန္နစိတ္တော၊သက္ကစ္စံ ပူဇံ ကရောမိ၊ ဂရုကရောန္တော နမာမိ။ ဣမာ ဗုဒ္ဓဿ ဒန္တဓာတုယော သဒ္ဓါ-ပသာဒေန ပူဇေမိ၊ အဓိဋ္ဌာန-ပရမိယာ လဒ္ဓါ၊မယာ ရက္ခိတာ သုပ္ပတိဋ္ဌိတာ။ ဣမာ ဓာတုယော ဣဓ ပတိဋ္ဌိတာ သွာဂတ နာမ ဝိဟာရေ၊ တာသံ ရက္ခဏ-ဂေါပန-ပရိဟာရ-ကရဏံ ၊ မယာ ဘိက္ခု ဓမ္မသာမိ သိရိဒန္တမဟပါလက နာမ သက္ကစ္စံ ပဝတ္တတိ။
ယာ ဒိသာ လောကဓာတူသု ၊ ဗုဒ္ဓါနုဘာဝေန ဇောတန္တိ၊ တာဒိသေန အနုဘာဝေန ဣမာ ဓာတုယော သုပ္ပရိဂ္ဂဟိတာ။ ဗုဒ္ဓဿ ဓမ္မဿ သံဃဿ အနုဘာဝေန၊ မာတာပိတု အာစရိယဂုဏေန စ၊ သဗ္ဗေ သတ္တာ သုခိတာ ဟောန္တု၊ သဗ္ဗေ ဘယာ ဝိမုစ္စန္တု၊ သဗ္ဗေ သောကာ တရန္တု စ။
နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ။
စွယ်တော်မြတ်များကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လျက်ရှိသော တပည့်တော် အရှင်ဓမ္မသာမိသည် မြတ်စွာဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။ တရားတော်မြတ်အား ရှိခိုးပါ၏။ သံဃာတော်မြတ်အား ရှိခိုးပါ၏။ မိဘနှစ်ပါးအား ရှိခိုးပါ၏။ ဆရာသမားတို့အား ရှိခိုးပါ၏။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီနေ့ ဦးဇင်းတို့ အတူတူစဉ်းစားနာယူကြမယ့် အကြောင်းက—
“မှန်ကန်သောအဖော် ရွေးခြင်း”
ဆိုတဲ့အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။
လူ့ဘဝမှာ ကိုယ်ဘယ်လောက်တော်သလဲဆိုတာ အရေးကြီးတယ်။
ဒါပေမယ့် တစ်ခါတလေ—
ကိုယ်ဘယ်သူတွေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေနေသလဲဆိုတာက ကိုယ်ဘယ်လောက်တော်သလဲဆိုတာထက်တောင် ဘဝလမ်းကို ပိုပြောင်းပေးတတ်တယ်။
ကိုယ့်ဘေးကလူတွေ နေ့တိုင်း ဘာပြောကြသလဲ။
ဘာကို အရေးကြီးတယ်လို့ ယူကြသလဲ။
ဘာကို ရယ်စရာလုပ်ကြသလဲ။
ဘာကို ရှက်စရာလို့ ယူကြသလဲ။
ငွေရှာတဲ့အခါ ဘယ်နည်းကို ခွင့်ပြုကြသလဲ။
တစ်ယောက်အောင်မြင်ရင် မနာလိုကြသလား၊ ဝမ်းမြောက်ကြသလား။
မိတ်ဆွေတစ်ယောက် မှားတော့မယ့်အခါ တားကြသလား၊ အားပေးကြသလား။
ကိုယ်မကောင်းတာလုပ်ချင်တဲ့အခါ—
“လုပ်လိုက်၊ ဘာဖြစ်မှာလဲ”
ဆိုကြသလား။
ဒါမှမဟုတ်—
“ဒါတော့ မလုပ်သင့်ဘူး၊ နောက်မှနောင်တရမယ်”
လို့ ပြောရဲကြသလား။
ဒကာကြီးတို့…
အဖော်ဆိုတာ ကိုယ့်ဘေးမှာထိုင်နေသူတစ်ယောက်တင် မဟုတ်ဘူး။
ကိုယ့်အတွေးထဲ နေရာပေးထားသူ။
ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလေးထားနားထောင်သူ။
ကိုယ်အခက်အခဲရောက်ရင် ဖုန်းခေါ်သူ။
ကိုယ့်ရဲ့ “ဒါလုပ်သင့်လား” ဆိုတဲ့မေးခွန်းကို မေးသူ။
ဒီလိုလူဟာ—
ကိုယ့်ဘဝလမ်းဆုံတိုင်းမှာ အသံတစ်သံဖြစ်တတ်တယ်။
အဲဒီအသံမှန်ရင် ကိုယ့်လမ်းတည့်ဖို့ ကူညီတယ်။
အဲဒီအသံလွဲရင် ကိုယ့်မှာအရည်အချင်းရှိသော်လည်း လမ်းလွဲနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့်—
အဖော်ရွေးတာဟာ လူရွေးတာတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ဘဝထဲ ဘယ်လိုအသံကို နေရာပေးမလဲရွေးတာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟောကြားတော်မူတဲ့ မဟာမင်္ဂလသုတ် ကိုကြည့်လိုက်ရင် လူတို့လိုလားကြတဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးမင်္ဂလာတွေကို ဖော်ပြရာမှာ အစပိုင်းကတည်းက မိုက်မဲသူတို့နဲ့ မပေါင်းသင်းခြင်း၊ ပညာရှိသူတို့နဲ့ ပေါင်းသင်းခြင်း၊ ပူဇော်ထိုက်သူတို့ကို ပူဇော်ခြင်းဆိုတဲ့အချက်ကို တင်ထားတာတွေ့ရတယ်။
ဒါကို ဦးဇင်းတို့ အရင်နားလည်ဖို့လိုတယ်။
“မိုက်သူ” ဆိုတာ—
ကျောင်းမနေဖူးသူကို ဆိုတာမဟုတ်ဘူး။
ငွေနည်းသူကို ဆိုတာမဟုတ်ဘူး။
ရွာကလာသူကို ဆိုတာမဟုတ်ဘူး။
ဘွဲ့မရှိသူကို ဆိုတာမဟုတ်ဘူး။
တစ်ဖက်မှာ “ပညာရှိ” ဆိုတာ—
ဘွဲ့ကြီးရှိရုံနဲ့လည်း မပြည့်ဘူး။
အင်္ဂလိပ်စကားကောင်းကောင်းပြောတတ်ရုံနဲ့ မပြည့်ဘူး။
စီးပွားရေးအောင်မြင်ရုံနဲ့ မပြည့်ဘူး။
လူသိများရုံနဲ့ မပြည့်ဘူး။
ဓမ္မအမြင်မှာ—
ကောင်းတာ၊ မကောင်းတာ ခွဲတတ်သလား။
အကုသိုလ်ကို အားပေးသလား။
ကုသိုလ်ကို အားပေးသလား။
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟပေါ်လာအောင် ဆွဲခေါ်သလား။
သီလ၊ သတိ၊ ပညာဘက်ဆီ ဦးတည်စေသလား။
ဒီနေရာကို ကြည့်ရမယ်။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ယောက်က ပညာအရမ်းတော်တယ်။
ဒါပေမယ့်—
“လိမ်လို့ရရင် လိမ်”
“ဖမ်းမမိရင် ကိစ္စမရှိဘူး”
“ပိုက်ဆံရရင်နည်းလမ်းမရွေးနဲ့”
ဆိုတယ်။
သူ့ပညာတော်မှုက ကိုယ့်ဘဝအဖော်ရွေးရာမှာ လုံလောက်သလား?
မလုံလောက်ဘူး။
တစ်ယောက်က လုပ်ငန်းအောင်မြင်တယ်။
ဒါပေမယ့်—
သူ့အောင်မြင်မှုက မရိုးသားမှု၊ သူတစ်ပါးကို နှိမ့်ချမှု၊ လိမ်လည်မှုတို့နဲ့ တည်ထားတယ်ဆိုရင်—
ကိုယ် သူ့အနားမှာ ရှိနေရာကနေ ဘာသင်မလဲ?
တစ်ခါတလေ သူ့စီးပွားရေးနည်းကို မသင်ခင်—
သူ့ရဲ့ စံတန်ဖိုးကို အရင်သင်သွားတတ်တယ်။
ဒီအချက်ကို သတိထားရမယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
လူတွေရဲ့အကျင့်တွေဟာ ကူးတယ်ဆိုတာကို ဦးဇင်းတို့ “သိပ္ပံက သက်သေပြတယ်” ဆိုပြီး ဓမ္မအတွက် အထောက်အထားမလုပ်ဘူး။
ရိုးရိုးလူ့ဘဝကြည့်လို့ရတယ်။
အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ လူတိုင်းက—
အလုပ်ချိန်နောက်ကျတာကို အရေးမကြီးဘူးထင်ရင်—
နောက်ဆုံးဝင်လာတဲ့လူလည်း အဲဒါကို ပုံမှန်လို့မြင်လာတတ်တယ်။
အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ—
Customer ကို လိမ်တဲ့စကားကို “ရောင်းနည်း” လို့ ခေါ်ရင်—
အသစ်ဝင်လာသူကလည်း အဲဒီစကားကို သာမန်လို ယူတတ်တယ်။
တစ်ဖွဲ့မှာ—
အမှားလုပ်သူကို အရှက်မခွဲဘဲ ပြင်ပေးကြရင်—
အသစ်ဝင်သူလည်း အမှားဖုံးမနေဘဲ ဝန်ခံရဲလာတတ်တယ်။
ဒါကြောင့်—
အဖော်က ကိုယ့်ဘဝကို အမိန့်ပေးပြီး ပြောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ နေ့စဉ် သာမန်ဖြစ်ရမယ့်အရာကို သတ်မှတ်ပေးရင်း ပြောင်းတတ်တယ်။
ဒီနေ့ “ဒါလောက်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ဆိုတာ—
မနက်ဖြန် ကိုယ့်စံဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒါကြောင့် အဖော်ရွေးရာမှာ မေးရမယ့် ပထမမေးခွန်းက—
“သူက ငါ့ကို သဘောကျသလား?”
တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။
ပိုအရေးကြီးတာ—
“သူ့နားမှာနေရင် ငါက ဘယ်လိုလူဖြစ်လာသလဲ?”
ဒီမေးခွန်း။
သူနဲ့တွေ့ပြီးရင်—
ကိုယ်မေတ္တာပိုများလာသလား။
ဒေါသပိုများလာသလား။
သူနဲ့ပြောပြီးရင်—
အလုပ်လုပ်ချင်စိတ်ပိုရှိသလား။
လွတ်လပ်ပေါ့ဆချင်စိတ်ပိုလာသလား။
သူနဲ့နေရင်—
ကိုယ်ရိုးသားဖို့ လွယ်လာသလား။
မရိုးသားတာကို အကြောင်းပြဖို့ လွယ်လာသလား။
သူနဲ့နေရင်—
မိဘကို ပိုတန်ဖိုးထားလာသလား။
အိမ်ကို ပိုမထီမဲ့မြင်ပြုလာသလား။
သူနဲ့နေရင်—
ကိုယ့်သီလ အားကောင်းလာသလား။
အားနည်းလာသလား။
ဒီမေးခွန်းက “ဒီလူက လူကောင်းလား” ထက်တောင် လက်တွေ့ကျတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
လောကမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်တောင် ကိုယ့်အတွက် ကိစ္စတိုင်းမှာ မှန်ကန်တဲ့အဖော် မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဥပမာ—
တရားကျင့်ရာမှာ အကြံယူဖို့ တစ်ယောက်။
စီးပွားရေးစာရင်းအကြောင်း အကြံယူဖို့ တစ်ယောက်။
ကျန်းမာရေးအကြောင်း အကြံယူဖို့ တစ်ယောက်။
မိသားစုအကြောင်း နားထောင်ပေးဖို့ တစ်ယောက်။
လူတစ်ယောက်တည်းကို—
“ငါ့မိတ်ဆွေကောင်းဆိုတော့ သူပြောသမျှနယ်ပယ်တိုင်းမှန်”
မလုပ်နဲ့။
ကလျာဏမိတ္တဖြစ်ခြင်းနဲ့ နယ်ပယ်တိုင်းကျွမ်းကျင်ခြင်း မတူဘူး။
ဒီကွာခြားချက်လည်း ပညာလိုတယ်။
ဒါပေမယ့်—
ဘယ်နယ်ပယ်ကအကြံပေးသူပဲဖြစ်ဖြစ် သီလနဲ့ရိုးသားမှု မရှိရင် သတိထားရမယ်။
အကြံမှန်လို့တောင် နည်းလမ်းမှားစေနိုင်လို့။
ဒကာကြီးတို့…
သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ် မှာ မြတ်စွာဘုရားရှင်က လူမှုဘဝအတွက် လက်တွေ့အလွန်ကျတဲ့ မိတ်ဆွေခွဲခြားမှုကို ဟောထားတယ်။
မိတ်ဆွေအယောင်ဆောင်ထားပေမယ့် ရန်သူသဘောဖြစ်တဲ့ ပုံစံတွေကို ဖော်ပြတယ်။
တစ်မျိုးက—
ယူချင်တာများ၊ ပေးတာနည်း၊ ကိုယ့်အကျိုးအတွက်သာ နီးလာသူ။
တစ်မျိုးက—
စကားနဲ့ကောင်းကောင်းပြောပေမယ့် တကယ်လိုတဲ့အချိန် မကူညီသူ။
တစ်မျိုးက—
ကောင်းတာလုပ်လည်း “ဟုတ်တယ်”၊ မကောင်းတာလုပ်လည်း “ဟုတ်တယ်” လို့ အမြဲလိုက်ချီးမွမ်းနေသူ။
နောက်တစ်မျိုးက—
မကောင်းတဲ့လမ်းပေါ် အတူလိုက်ပြီး ပျက်စီးမှုဆီ ဆွဲခေါ်သူ။
တစ်ဖက်မှာ မိတ်ဆွေစစ်အဖြစ် အကူအညီပေးသူ၊ အခက်အခဲနဲ့ အဆင်ပြေမှုနှစ်မျိုးစလုံးမှာ မစွန့်သူ၊ ကောင်းရာညွှန်ပြသူ၊ မေတ္တာကရုဏာထားသူတို့ကို ခွဲပြထားတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီအချက်တွေကို တစ်ခုချင်းကြည့်။
ချီးကျူးနေသူတိုင်း မိတ်ဆွေကောင်း မဟုတ်ဘူး။
ဒါ အရမ်းအရေးကြီးတယ်။
ကိုယ်မှားတာလုပ်တယ်။
သူက—
“ကောင်းတယ်၊ မင်းမှန်တယ်”
ပြော။
ကိုယ်တစ်ယောက်ကို မတရားစိတ်ဆိုးတယ်။
သူက—
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလူကို ပိုပြောလိုက်”
ဆို။
ကိုယ်မူးယစ်ဖို့၊ လောင်းကစားဖို့၊ မရိုးသားတဲ့နည်းသုံးဖို့ စိတ်ကူးတယ်။
သူက—
“တစ်ခါလောက်ဆို ဘာဖြစ်မှာလဲ”
ဆို။
အဲဒီလူက ကိုယ့်စိတ်ကို အေးချမ်းစေတယ်။
ကိုယ့်ကို သဘောကျစေတယ်။
ဒါပေမယ့်—
ကိုယ့်ဘဝကို ကာကွယ်နေတာလား?
မေးရမယ်။
တစ်ဖက်မှာ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က—
“ဒါတော့ မလုပ်နဲ့”
ပြောတယ်။
ကိုယ်မကြိုက်ဘူး။
“မင်းဒီတစ်ခါမှားတယ်”
ပြောတယ်။
နားမချိုဘူး။
ဒါပေမယ့် တစ်နှစ်နောက်ပြန်ကြည့်ရင်—
အဲဒီစကားက ကိုယ့်ကို ကယ်ခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါကြောင့်—
နားချိုတဲ့အဖော်နဲ့ ဘဝကောင်းစေတဲ့အဖော် မတူနိုင်ဘူး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အဖော်ရွေးရာမှာ အရမ်းကြီးမှားတတ်တဲ့အချက်က—
ကိုယ့်ကို သဘောတူသူကို ကိုယ့်အတွက်ကောင်းသူလို့ ထင်တာ။
အမြဲသဘောတူတယ်။
ဘာပြောပြော—
“ဟုတ်တယ်”
ဘယ်ဆုံးဖြတ်ချက်မဆို—
“ကောင်းတယ်”
ဒီလိုလူနားမှာ နေရတာ သက်သာတယ်။
အတ္တအတွက်ချိုတယ်။
ဒါပေမယ့် တိုးတက်မှုအတွက် အမြဲမကောင်းဘူး။
တကယ့်အဖော်ကောင်းတစ်ယောက်ဟာ—
အချိန်တန်ရင် ကိုယ့်ကို ဆန့်ကျင်ပြောနိုင်ရမယ်။
ဒါပေမယ့် ဒေါသနဲ့မဟုတ်။
ကိုယ့်ကိုအရှက်ခွဲချင်လို့မဟုတ်။
ကိုယ်မပျက်စီးစေချင်လို့။
သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ်မှာ မိတ်ဆွေစစ်တစ်မျိုးရဲ့ အရေးကြီးသောအင်္ဂါအဖြစ် မကောင်းမှုကနေတားပြီး ကောင်းရာသို့ ညွှန်ပြတတ်ခြင်း ပါဝင်နေတာ အဓိပ္ပာယ်အရ အလွန်နက်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒါကြောင့် ကိုယ့်နားမှာ ဒီလိုလူတစ်ယောက်ရှိမရှိ စဉ်းစား။
ကိုယ်ဒေါသထွက်နေချိန်—
“မင်းမှန်တာပါပဲ”
လို့ ဒေါသထပ်မီးထိုးဘဲ—
“အခုမင်းစိတ်ပူနေတယ်၊ နည်းနည်းအေးမှ ပြန်ပြော”
ဆိုနိုင်တဲ့သူ။
ငွေအရမ်းလိုချင်နေချိန်—
“အမြတ်ရရင်ပြီးတာပဲ”
မပြောဘဲ—
“ဒီနည်းရိုးသားသလား?”
လို့ ပြန်မေးတဲ့သူ။
ကိုယ်အောင်မြင်နေချိန်—
မြှောက်ပင့်နေမယ့်အစား—
“လူတွေကို မမေ့နဲ့”
လို့ သတိပေးနိုင်တဲ့သူ။
ကိုယ်ရှုံးနေချိန်—
“မင်းအသုံးမကျဘူး”
မပြောဘဲ—
“ဘာသင်ရလဲ ပြန်ကြည့်၊ ပြန်ထ”
လို့ပြောတဲ့သူ။
ဒါဟာ တန်ဖိုးရှိတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် မိတ္တသုတ် တစ်ပုဒ်မှာလည်း ပေါင်းသင်းထိုက်တဲ့မိတ်ဆွေမှာ ထင်ရှားတဲ့အရည်အသွေးခုနစ်ခုကို ဖော်ပြထားတယ်။
ပေးဖို့ခက်တာကို ပေးတတ်တယ်။
လုပ်ဖို့ခက်တာကို လုပ်ပေးတတ်တယ်။
သည်းခံဖို့ခက်တာကို သည်းခံတတ်တယ်။
ကိုယ့်အတွင်းရေးကို ယုံကြည်စွာ ပြောနိုင်သလို ကိုယ့်အတွင်းရေးကိုလည်း ထိန်းသိမ်းပေးတတ်တယ်။
ဘေးအန္တရာယ်၊ အခက်အခဲရောက်လျှင် မစွန့်ဘူး။
ကိုယ်ကျဆင်းနေချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုအထင်မသေးဘူး။
ဒီလိုဂုဏ်ရှိသူဟာ ပေါင်းသင်းထိုက်တဲ့မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်း ဟောထားတယ်။
ဒီသုတ်တော်အလင်းက လှတယ်။
သူ့အရည်အသွေးကို ဘယ်အချိန်သိမလဲ?
Party မှာ သိတာမဟုတ်ဘူး။
ကိုယ်ပြေလည်နေချိန် သိတာမဟုတ်ဘူး။
အခက်အခဲမှာ သိတယ်။
ကိုယ့်မှာ အကျိုးပေးစရာမရှိတော့တဲ့အခါ—
သူရှိသေးလား?
ကိုယ့်ရာထူးကျသွားရင်—
လေးစားသေးလား?
ကိုယ်အဆင်မပြေတော့ရင်—
ဖုန်းကိုင်သေးလား?
ကိုယ့်အောင်မြင်မှုကျသွားရင်—
မိတ်ဆွေစိတ်ကျသွားလား?
ဒီအချိန်မှာ မိတ်ဆွေရဲ့အရည်အသွေး ပေါ်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
လောကမှာ လူတော်တော်များများက—
အတူပျော်နိုင်တဲ့သူကို မိတ်ဆွေကောင်းလို့ ယူတတ်တယ်။
ဒါပေမယ့် တကယ်မေးရမယ့်အချက်—
အတူဒုက္ခခံနိုင်သလား?
ပျော်တဲ့အခါ လူအများလာတယ်။
မုန့်စားချိန်လာတယ်။
အောင်မြင်ချိန်လာတယ်။
ရာထူးရှိချိန်လာတယ်။
ကိုယ့်မှာအကျိုးရှိချိန်လာတယ်။
ဒီအချိန်မှာ လူများတာ—
မိတ်ဆွေများတယ်လို့ တန်းမယူနဲ့။
အခက်အခဲတစ်ခု လာကြည့်။
နောက်မှ ပိုရှင်းတတ်တယ်။
ဒါကြောင့် မိတ်ဆွေကို အခက်အခဲဖန်တီးပြီး စမ်းပါလို့ မပြောဘူးနော်။
ဒါမတရားဘူး။
ကိုယ့်ဘဝထဲ ဖြစ်လာတဲ့အခြေအနေတွေအတွင်း—
သူ့ရဲ့အကျင့်ကို အချိန်နဲ့ကြည့်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
မိတ်ဆွေကောင်းရွေးဖို့ တစ်ကြိမ်တွေ့ရုံနဲ့ မလုံလောက်တတ်ဘူး။
လူတစ်ယောက် ပထမဆုံးတွေ့တဲ့အခါ စကားအရမ်းကောင်းတယ်။
ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။
ရင်းနှီးစရာကောင်းတယ်။
ဒါ အချက်တစ်ခု။
ဒါပေမယ့်—
ငွေနဲ့ပတ်သက်ရင် ဘယ်လို?
သူမကြိုက်တဲ့သူအကြောင်း ဘယ်လိုပြောသလဲ?
ကိုယ်မရှိတဲ့အချိန် ကိုယ့်အကြောင်း ဘယ်လိုပြောမလဲဆိုတာ သူတခြားသူအကြောင်းပြောပုံက အနည်းငယ်ပြနိုင်တယ်။
သူမှားသွားရင် ဝန်ခံနိုင်လား?
သူ့ထက်အောက်လူကို ဘယ်လိုဆက်ဆံလဲ?
အကျိုးမရှိတော့တဲ့သူကို ဘယ်လိုဆက်ဆံလဲ?
တစ်ခုခုမရတော့ရင် ခင်မင်မှု ပြောင်းသွားလား?
ဒီလို အချိန်ကြာလာမှ သိရတာတွေရှိတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
အဖော်ကောင်းတစ်ယောက်ရှာရာမှာ—
အထင်ကြီးစရာကို မရှာနဲ့။ အားကိုးလို့ရတာကိုရှာ။
ဒီစကား မှတ်ထားပါ။
အထင်ကြီးစရာလူ အများကြီးရှိတယ်။
ပုံရိပ်ကောင်းတယ်။
စကားကောင်းတယ်။
အောင်မြင်မှုကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့် အားကိုးရမယ့်အချိန်မှာ မရှိနိုင်ဘူး။
တစ်ဖက်မှာ—
အပြောအရမ်းမကောင်းဘူး။
နာမည်မကြီးဘူး။
ဒါပေမယ့် ပြောထားတာကိုလုပ်တယ်။
အခက်အခဲမှာရှိတယ်။
ကိုယ်မှားရင်တားတယ်။
ကိုယ်မှန်တာလုပ်ရင် အားပေးတယ်။
အဲဒီလူက ဘဝအတွက် ပိုတန်ဖိုးရှိနိုင်တယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
လူမှုဘဝအတွက် အလွန်တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်တဲ့ နောက်ကျမ်းတစ်ခုက ဒီဃဇာဏုသုတ် ဖြစ်တယ်။
လူမှုဘဝနဲ့ အိမ်ထောင်သည်ဘဝအတွင်း ဒီဘဝကောင်းကျိုးအတွက် အရေးကြီးတဲ့အရည်အသွေးတွေထဲမှာ ကလျာဏမိတ္တရှိခြင်းကို ထည့်ဟောထားတယ်။
အဲဒီနေရာမှာ ပေါင်းသင်းသင့်တဲ့သူဆိုတာ အသက်ကြီးငယ်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပေးကမ်းရက်ရောမှုနဲ့ ပညာအရည်အသွေးရှိသူတို့နဲ့ ဆက်ဆံပြောဆိုပြီး သူတို့ရဲ့ကောင်းတဲ့အရည်အသွေးကို မိမိအတွင်းမှာလည်း တိုးတက်အောင် လိုက်နာယူရတဲ့သဘောဖြစ်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီနေရာအရမ်းအရေးကြီးတယ်။
ကလျာဏမိတ္တဆိုတာ ကောင်းတဲ့လူနားမှာ ထိုင်နေရုံမဟုတ်ဘူး။
သူ့ကောင်းမှုကို ကိုယ့်ထဲ သွင်းယူရတယ်။
သူရိုးသားတယ်။
ကိုယ်ပါ ပိုရိုးသားလာရမယ်။
သူပေးကမ်းတတ်တယ်။
ကိုယ်ပါ နှမျောမှုလျော့လာရမယ်။
သူပညာနဲ့ ဆုံးဖြတ်တယ်။
ကိုယ်ပါ အလျင်စလိုဆုံးဖြတ်မှုလျော့လာရမယ်။
သူသီလကို တန်ဖိုးထားတယ်။
ကိုယ်ပါ “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ဆိုပြီး အပြစ်သေးသေးတွေ အလွယ်မယူတော့ရမယ်။
မဟုတ်ရင်—
ကလျာဏမိတ္တနားမှာနှစ်ပေါင်းများစွာနေပေမယ့် ကိုယ်မပြောင်းရင်—
မိတ်ဆွေကောင်းရှိတာရဲ့ အကျိုးကို ကိုယ်မယူသေးဘူး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒါကြောင့်—
“ဆရာကောင်းရှိတယ်”
ဆိုတာ တစ်ခု။
“ဆရာကောင်းရဲ့အကျင့်ကို လိုက်နာတယ်”
ဆိုတာ နောက်တစ်ခု။
“မိတ်ဆွေကောင်းရှိတယ်”
တစ်ခု။
“မိတ်ဆွေကောင်းက ပြတဲ့ကောင်းမှုကို ကိုယ့်ဘဝထဲထည့်တယ်”
နောက်တစ်ခု။
အဲဒီဒုတိယအပိုင်းက အရေးကြီးတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီဃဇာဏုသုတ် မှာပဲ ဆိုးသောအဖော်အပေါင်းနဲ့ ပေါင်းသင်းမှုဟာ ဥစ္စာချမ်းသာပျက်စီးမှုဆီ ဦးတည်စေနိုင်တဲ့ အချက်တွေနဲ့ ဆက်စပ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ကောင်းသောအဖော်အပေါင်းဟာ ဆန့်ကျင်ဘက်ကောင်းကျိုးဘက်ကို အားဖြည့်တယ်။
ဒါ အလွန်လက်တွေ့ကျတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
မိတ်ဆွေဝိုင်းက ဘာလုပ်ကြသလဲ?
လစာရတိုင်း လောင်းကစားသွားကြသလား?
“ဒီလောက်သောက်တာ ဘာဖြစ်မှာလဲ”
လို့ အားပေးကြသလား?
အကြွေးယူပြီး အထင်ကြီးအောင်သုံးတာကို—
“ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပဲ”
ဆိုကြသလား?
ဒါမှမဟုတ်—
စုဆောင်းဖို့သတိပေးကြသလား?
မိဘကို ကူဖို့သတိပေးကြသလား?
ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနေလို့ မရှက်စေဘူးလား?
“တခြားသူတွေ ဘာထင်မလဲ” ထက် ကိုယ့်ငွေကြေးအခြေအနေနဲ့ကိုက်အောင် အသုံးစရိတ်ထားဖို့ အားပေးကြသလား?
အဖော်ရဲ့သက်ရောက်မှုဟာ—
တရားထိုင်ခန်းထဲတင် မဟုတ်ဘူး။
ဘဏ်စာရင်းထဲတောင် ရောက်တတ်တယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို—
“ဝင်ငွေအောက်နေနိုင်တာရှက်စရာမဟုတ်ဘူး”
လို့ သတိပေးတယ်။
အဲဒီမိတ်ဆွေက ကိုယ့်ကြွေးမြီကို ကယ်နိုင်တယ်။
တစ်ယောက်က—
“သူများဝယ်တာ မင်းလည်းဝယ်”
ပြောတယ်။
သူက အပျော်အပါးအဖော်ကောင်းဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကိုယ့်ဘဏ္ဍာအတွက် မိတ်ဆွေကောင်းမဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဒါကြောင့်—
အဖော်ကောင်းဆိုတာ ကိုယ့်ဆန္ဒကို ကူညီသူမဟုတ်။ ကိုယ့်ကောင်းကျိုးကို ကူညီသူ။
ဒီကွာခြားချက် အရမ်းကြီးတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
အခု ဓမ္မလမ်းဘက် ပိုနက်ကြည့်မယ်။
သံယုတ္တနိကာယ် ဥပဍ္ဎသုတ် မှာ အရှင်အာနန္ဒာက ကလျာဏမိတ္တ၊ ကလျာဏသဟာယ၊ ကလျာဏသမ္ပဝင်္ကရှိခြင်းဟာ မြတ်သောအကျင့်ရဲ့ ထက်ဝက်လောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့သဘောနဲ့ လျှောက်တင်တဲ့အခါ မြတ်စွာဘုရားရှင်က အဲဒီလိုမဆိုရကြောင်း ဟောပြီး၊ ကောင်းမြတ်သောမိတ်ဆွေ၊ အဖော်၊ အပေါင်းအသင်းရှိခြင်းဟာ မြတ်သောအကျင့်တစ်ခုလုံးနဲ့ပင် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်ကြောင်း ရှင်းတော်မူတယ်။ အဲဒီနောက် ကလျာဏမိတ္တရှိသူသည် အရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေဖို့ မျှော်လင့်နိုင်ကြောင်း ဟောထားတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီဟာ အလွန်မြင့်တဲ့တရား။
အခု ဦးဇင်းတို့ “business networking ကောင်းရင် whole life” လို့ မဆွဲချဘူးနော်။
ဒါ မြတ်သောအကျင့်လမ်းအကြောင်း။
ဒါပေမယ့် အဓိကသဘောကို နားလည်—
ဓမ္မလမ်းမှာတောင် ကောင်းသောအဖော်ဟာ အလွန်အရေးကြီးတယ်။
ဘာကြောင့်?
ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ကိုယ့်အားနည်းချက်အားလုံး မမြင်နိုင်ဘူး။
ကိုယ့်အမြင်ကို ကိုယ်ပြန်မှန်ကန်အောင်လုပ်ဖို့ အားလုံးအချိန်မလွယ်ဘူး။
စိတ်ပျက်ချိန် လက်တွဲသူလိုတယ်။
မေ့လျော့ချိန် သတိပေးသူလိုတယ်။
မာနတက်ချိန် နှိမ့်ချပေးသူလိုတယ်။
အားငယ်ချိန် တင်ပေးသူလိုတယ်။
တရားမသိတာကို မေးလို့ရသူလိုတယ်။
ဒါ ကလျာဏမိတ္တရဲ့တန်ဖိုး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဣတိဝုတ္တက ၁၇ မှာလည်း လေ့ကျင့်ဆဲသူအတွက် ပြင်ပအချက်တွေထဲ ကလျာဏမိတ္တနှင့်ပေါင်းသင်းခြင်းလောက် ကောင်းကျိုးများစေတဲ့အချက်ကို အခြားတစ်ခုအဖြစ် အလွယ်မမြင်ကြောင်း၊ ကလျာဏမိတ္တရှိသူဟာ အကုသိုလ်ကိုပယ်ပြီး ကုသိုလ်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်ကြောင်း အလင်းပေးထားတယ်။
ဒီနေရာမှာ အရမ်းတိကျတယ်။
အဖော်ကောင်းရဲ့ အဓိကအကျိုးက ကိုယ့်အကုသိုလ်ကို သာယာအောင်မလုပ်ပေးတာ။
ကိုယ်မနာလိုဖြစ်တယ်။
သူက—
“ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို မကြိုက်နဲ့”
ဆိုရင် အကုသိုလ်တိုးတယ်။
တကယ့်မိတ်ဆွေက—
“သူ့အောင်မြင်မှုကို မနာလိုနေတာ ကိုယ့်စိတ်ပဲပူမယ်”
လို့ ပြောနိုင်တယ်။
ကိုယ်ဒေါသထွက်တယ်။
သူက—
“ပိုပြောလိုက်”
မပြောဘူး။
“စိတ်အေးမှ ပြော”
ဆိုတယ်။
ကိုယ်လောဘတက်တယ်။
“လူတိုင်းဒီလိုလုပ်တာပဲ”
မပြောဘူး။
“သီလမလဲနဲ့”
လို့ ပြောတယ်။
ဒီလိုလူကို ရွေး။
ဒကာကြီးတို့…
မိတ်ဆွေကောင်းကိုရွေးတာမှာ အရေးကြီးတဲ့စံတစ်ခုက—
ကိုယ့်မကောင်းတဲ့စိတ်ကို သူက အားပေးသလား၊ လျော့ပေးသလား။
ဒီစံက ပိုရှင်းတယ်။
ကိုယ့်အတ္တကို ပြောချင်သလို နားချိုစေသလား?
ဒါမှမဟုတ် သတိပြန်ဝင်အောင်လုပ်သလား?
ကိုယ့်အလွန်အကျွံလိုချင်မှုကို—
“ကြီးကြီးလုပ်ရမယ်”
ဆိုပြီး ပိုမီးထိုးသလား?
ဒါမှမဟုတ်—
“မိသားစု၊ ကျန်းမာရေး၊ သီလ၊ ငွေကြေးကိုပါ ကြည့်”
လို့ ပြောသလား?
ဒကာကြီးတို့…
မေဃိယသုတ် မှာ စိတ်လွတ်မြောက်မှု မရင့်ကျက်သေးသူအတွက် ရင့်ကျက်စေတဲ့အချက်တွေထဲ ကလျာဏမိတ္တရှိခြင်းကို ပထမဆုံးထည့်ဟောထားပြီး၊ ကောင်းသောအဖော်ရှိသူအတွက် သီလ၊ သင့်တော်တဲ့ဓမ္မစကားနားထောင်နိုင်မှု၊ ဝီရိယနဲ့ ပညာတို့ တိုးတက်ဖို့ အထောက်အကူဖြစ်ကြောင်း ဆက်ရှင်းထားတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီသုတ်က ဦးဇင်းတို့ကို တစ်ခုသတိပေးတယ်။
စိတ်မရင့်ကျက်သေးချိန်မှာ အဖော်ပိုအရေးကြီးတယ်။
ကိုယ့်အလေ့အထသစ် တည်ဆောက်နေချိန်။
လုပ်ငန်းအသစ်စနေချိန်။
ငွေစီမံမှုအသစ်လေ့ကျင့်နေချိန်။
အရက်ဖြတ်နေချိန်။
လောင်းကစားဖြတ်နေချိန်။
တရားစလေ့လာနေချိန်။
ဒေါသကိုပြင်နေချိန်။
ဒီလိုအချိန်မှာ ကိုယ့်ဟောင်းအကျင့်ဆီ ပြန်ခေါ်မယ့်ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ နေရင် အရမ်းခက်တယ်။
“မင်းအရက်မသောက်တော့ဘူးလား၊ တစ်ခွက်လောက်ဘာဖြစ်မှာလဲ”
ဆိုတဲ့ဝိုင်းထဲ နေပြီး ဖြတ်ရတာခက်တယ်။
“မင်းလောင်းကစားမလုပ်တော့ဘူးလား၊ ဒီတစ်ပွဲပဲ”
ဆိုတဲ့အဖော်တွေနဲ့ ဖြတ်ရတာခက်တယ်။
“လိမ်နည်းမသုံးရင် business မဖြစ်ဘူး”
ဆိုတဲ့လူတွေနားမှာ ရိုးသားတဲ့လုပ်ငန်းတည်ရတာခက်တယ်။
အဲဒီတော့—
ကိုယ့်စိတ်ကိုပဲ အပြစ်တင်မနေနဲ့။
ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်းရွေး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒါဟာ—
“မကောင်းတဲ့လူကို မုန်း”
လို့ မဆိုဘူးနော်။
ဒီအချက် အလွန်အရေးကြီးတယ်။
ဓမ္မက မုန်းတီးမှုကို မသင်ဘူး။
တစ်ယောက်မှာ ဆိုးတဲ့အလေ့အထရှိတယ်။
သူ့ကို မေတ္တာထားလို့ရတယ်။
လိုအပ်ရင်ကူလို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့်—
မေတ္တာထားတာနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်ပေါင်းသင်းပြီး သူ့သက်ရောက်မှုအောက် ကိုယ့်ကိုထားတာ မတူဘူး။
လူတစ်ယောက်ကို မမုန်းဘဲ အကွာအဝေးထားလို့ရတယ်။
“ဒီလိုလုပ်တာနဲ့တော့ ငါမလိုက်ဘူး”
ပြောလို့ရတယ်။
“မင်းကို မမုန်းဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီဝိုင်းမှာ ငါမနေနိုင်ဘူး”
ပြောလို့ရတယ်။
ဒါ စိတ်မာတာမဟုတ်ဘူး။
ကိုယ့်သီလကို ကာကွယ်တာ။
ဒကာကြီးတို့…
ဓမ္မပဒ ၇၈ မှာလည်း မကောင်းသောအဖော်၊ ယုတ်ညံ့သောအဖော်တို့နဲ့ မပေါင်းဘဲ ကောင်းမြတ်သောမိတ်ဆွေ၊ အကောင်းဆုံးသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရန် တိုက်တွန်းထားတယ်။
ဒီတရားကို—
“ငါကကောင်းတဲ့လူ၊ သူတို့က မကောင်းတဲ့လူ”
ဆိုပြီး မာနကြီးဖို့ မသုံးနဲ့။
အဲဒီလိုသုံးရင် ဒီတရားရဲ့အဓိပ္ပာယ်ပျောက်တယ်။
မေးရမယ့်အဓိကမေးခွန်းက—
“ဘယ်သူဆိုးလဲ?”
မဟုတ်။
“ဘယ်ပေါင်းသင်းမှုက ငါ့မှာ အကုသိုလ်တိုးစေလဲ၊ ဘယ်ပေါင်းသင်းမှုက ကုသိုလ်တိုးစေလဲ?”
ဒီမေးခွန်း။
လူတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်မျိုးမှာ ကိုယ့်သီလပျက်နေတယ်ဆို—
အကွာအဝေးပြန်စဉ်းစား။
ဒါလောက်ပဲ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
မှန်ကန်သောအဖော်ရွေးရာမှာ ဦးဇင်းတို့ လက်တွေ့မေးခွန်းအချို့ စုစည်းပေးမယ်။
ဒါ ဘုရားဟော checklist မဟုတ်ဘူးနော်။
ကျမ်းအလင်းကို နေ့စဉ်ဘဝမှာ အသုံးချဖို့ စုစည်းထားတာ။
ပထမ—
သူနဲ့နေရင် ကိုယ့်သီလ တက်သလား၊ ကျသလား?
ဒုတိယ—
ကိုယ်မှားတာကို သူပြောရဲသလား?
တတိယ—
ကိုယ်အောင်မြင်ရင် သူဝမ်းမြောက်နိုင်သလား?
စတုတ္ထ—
ကိုယ်ကျရင် သူအထင်သေးသလား?
ပဉ္စမ—
ကိုယ့်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းနိုင်သလား?
ဆဋ္ဌမ—
သူမရှိတဲ့သူအကြောင်း ဘယ်လိုပြောသလဲ?
သတ္တမ—
ငွေ၊ အာဏာ၊ အကျိုးဝင်လာရင် သူ့အကျင့်ပြောင်းသလား?
အဋ္ဌမ—
မကောင်းတဲ့အကျင့်ကို “အပျော်ပဲ” လို့ အားပေးသလား?
နဝမ—
မိမိရဲ့နယ်နိမိတ်၊ “မလုပ်ဘူး” ဆိုတဲ့စကားကို လေးစားသလား?
ဒသမ—
သူနဲ့အတူနေရင် ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့လူနဲ့ နီးလာသလား၊ ဝေးလာသလား?
ဒီလိုကြည့်။
ဒကာကြီးတို့…
အဖော်ရွေးရာမှာ “သူဘယ်လောက်အသုံးဝင်လဲ” ကိုပဲ မကြည့်နဲ့။
လူကို ကိရိယာလို မမြင်နဲ့။
“ဒီလူက connection ရှိတယ်”
“ဒီလူက ပိုက်ဆံရှိတယ်”
“ဒီလူက နာမည်ကြီးတယ်”
ဆိုပြီး အဲဒါနဲ့သာ ရင်းနှီးရင်—
ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က မိတ်ဆွေစစ်မဟုတ်တော့ဘူး။
မှန်ကန်သောအဖော်ရွေးရာမှာ ကိုယ်ကလည်း မှန်ကန်သောအဖော်ဖြစ်ရမယ်။
ဒီကနေ တရားတစ်ဆင့်ပြောင်းတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ကိုယ်အမြဲ—
“မိတ်ဆွေကောင်း ဘယ်မှာရှာမလဲ?”
မေးတယ်။
တစ်ခါပြန်မေး—
“ငါကိုယ်တိုင် မိတ်ဆွေကောင်းလား?”
တစ်ယောက်အခက်အခဲရင်—
ငါရှိလား?
သူ့လျှို့ဝှက်ချက် ငါထိန်းနိုင်လား?
သူအောင်မြင်ရင် ငါဝမ်းမြောက်နိုင်လား?
သူမှားရင် နောက်ကွယ်မှာပြောမယ့်အစား သူ့ရှေ့မှာ မေတ္တာနဲ့ပြောရဲလား?
သူကျသွားရင် ငါအထင်သေးလား?
ငါက သူ့ကို မကောင်းမှုဆီ ခေါ်သလား?
ကောင်းမှုဆီ ခေါ်သလား?
ဒီမေးခွန်းပြန်မေးရမယ်။
မိတ်ဆွေကောင်းတွေလိုချင်ပြီး—
ကိုယ်က အသုံးချသူဖြစ်နေမယ်ဆို မရဘူး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ် က မိတ်ဆွေစစ်နဲ့ အတုကိုခွဲပေးသလို—
ဦးဇင်းတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း ဘယ်ဘက်မှာပါနေသလဲ စစ်ရမယ်။
ကိုယ်က—
လိုတဲ့အချိန်ပဲဖုန်းခေါ်သလား?
ကိုယ့်အကျိုးရှိတဲ့လူပဲ နီးသလား?
မိတ်ဆွေအရှေ့မှာ ချီးကျူးပြီး နောက်မှာပြောသလား?
သူမကောင်းတာလုပ်လည်း ရင်းနှီးမှုပျက်မှာကြောက်လို့ မတားဘူးလား?
ဒီလိုဆို—
မှန်ကန်တဲ့အဖော်ရှာမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပါ ပြင်ရမယ်။
ဒကာကြီးတို့…
အခု လုပ်ငန်းဘက်ကို ဆင်းကြည့်မယ်။
လုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ အဖော် ဆိုတာ သူငယ်ချင်းတင်မဟုတ်ဘူး။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်။
ပူးတွဲတည်ထောင်သူ။
အကြံပေးသူ။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ။
အဓိကဝန်ထမ်း။
ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ။
ဒီလူတွေဟာ လုပ်ငန်းရဲ့အကျင့်ကို ထိခိုက်တယ်။
ပူးတွဲတည်ထောင်သူရွေးတဲ့အခါ—
Idea တူတာတစ်ခုတည်း မလုံလောက်ဘူး။
“အမြန်ကြီးချဲ့မယ်”
နှစ်ယောက်လုံးသဘောတူတယ်။
ကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့်—
အခက်အခဲရောက်ရင် သီလကို ဘယ်လောက်ထိန်းမလဲ?
ဒီမေးခွန်းက ပိုအရေးကြီးနိုင်တယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
သင်ခန်းစာအတွက် ဖန်တီးထားတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဖြစ်ရပ် တစ်ခုယူကြည့်။
လုပ်ငန်းစတင်သူတစ်ယောက်မှာ ပူးတွဲတည်ထောင်ဖို့ ရွေးချယ်စရာနှစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုပါစို့။
ပထမတစ်ယောက်—
စကားပြောအရမ်းကောင်းတယ်။
လူသိများတယ်။
အရောင်းတော်တယ်။
Network ကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ်—
“Customer ကို ဒီအပိုင်းမပြောလည်းရတယ်”
“ဒီနံပါတ်ကို နည်းနည်းကောင်းအောင်တင်ပြမယ်”
“Contract ထဲမှာ ဒီအပိုင်းလေးဖုံးထား”
ဆိုတတ်တယ်။
နောက်တစ်ယောက်—
အပြောမလှဘူး။
Network လည်းသေးတယ်။
ဒါပေမယ့်—
စာရင်းရှင်းတယ်။
မသိတာကို မသိဘူးပြောတယ်။
Customer ကို မလိမ်ဘူး။
အမှားရှိရင်ဝန်ခံတယ်။
ကိုယ်မှားတဲ့အခါ ပြန်ပြောရဲတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဘယ်သူက အစပိုင်းပိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလဲ?
ပထမလူ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဘယ်သူက ရေရှည်အဖော်ကောင်းဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုရှိလဲ?
ဒီနေရာမှာ ကိုယ့်စံတန်ဖိုးပေါ်မူတည်တယ်။
တစ်နှစ်၊ ငါးနှစ်၊ ဆယ်နှစ်အလုပ်အတူလုပ်ရင်—
အဖော်ရဲ့ Character က Strategy ထက်တောင် တစ်ခါတလေ ပိုစျေးကြီးတယ်။
ဘာကြောင့်?
Strategy မှားရင် ပြောင်းလို့ရတယ်။
ယုံကြည်မှုကျိုးသွားရင် ပြန်တည်ရခက်တယ်။
ဒီဥပမာဟာ တကယ့်ကုမ္ပဏီသမိုင်းမဟုတ်ပါဘူး။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီနေရာမှာ စကားတစ်ခုမှတ်ထား—
ကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ပေးလို့ရနိုင်တယ်။
မရိုးသားမှုကို Partnership နဲ့ကုသလို့ မရဘူး။
ဒါကို universal business law လို့မပြောဘူး။
အချို့လူတွေ ပြောင်းနိုင်တယ်။
လူ့ဘဝမှာ ပြုပြင်မှုရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် အရေးကြီးတာ—
ကိုယ် partnership စမယ့်အချိန်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ပေါ်နေတဲ့ အကျင့်လက္ခဏာကို—
“နောက်မှပြောင်းသွားမှာပါ”
ဆိုပြီး စိတ်ကူးနဲ့ မဖုံးဖို့။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အဖော်ရွေးရာမှာ—
အလားအလာကိုသာ မချစ်နဲ့။ လက်ရှိအကျင့်ကိုပါကြည့်။
“သူ့မှာ potential ရှိတယ်”
ကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့် လက်ရှိမှာ—
ရိုးသားလား?
တာဝန်ယူလား?
စကားတည်လား?
မှားတာဝန်ခံလား?
ဒီဟာတွေ ကြည့်ရမယ်။
လူတစ်ယောက်ကို အတိတ်အမှားတစ်ခုနဲ့ ထာဝရမသတ်မှတ်ရဘူး။
ဒါပေမယ့် လက်ရှိအကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ Pattern ကိုလည်း မျက်ကွယ်မပြုရဘူး။
ဒီအလယ်မှာ ပညာလိုတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အဖော်ကို ငွေကြေးမှာလည်း စမ်းသိတတ်တယ်။
စမ်းတယ်ဆိုတာ trap ဆင်ပါလို့မဟုတ်။
သဘာဝအခြေအနေထဲ ကြည့်။
ငွေခွဲရတဲ့အခါ မျှတသလား?
ကိုယ်နည်းနည်းမသိတဲ့အချိန် အသုံးချသလား?
ကုန်ကျစရိတ်ကို ဖုံးသလား?
ငွေချေးယူပြီး မပြောဘဲ ပျောက်လား?
အငြင်းပွားရင် မှတ်တမ်းကြည့်လား၊ အသံမြင့်လား?
ဒါတွေ အဖော်ရွေးရာမှာ အရေးကြီးတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ခါတလေ အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေဟာ ကိုယ့်ငွေကို မချေးပေးသူဖြစ်နိုင်တယ်။
ဘာကြောင့်?
ကိုယ်အကြိမ်ကြိမ် လောင်းကစားလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံကုန်ထားတယ်။
အခု သူ့ဆီငွေတောင်းတယ်။
သူ—
“မချေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် အကြွေးအစီအစဉ်ဆွဲဖို့ ကူမယ်”
ဆိုတယ်။
ကိုယ်စိတ်ဆိုးနိုင်တယ်။
“မိတ်ဆွေမဟုတ်ဘူး”
ထင်နိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် သူက ပျက်စီးမှုကို ဆက်မထောက်ပံ့တာဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါကြောင့်—
ကူညီခြင်းနဲ့ အကျင့်ဆိုးကို ထောက်ပံ့ခြင်း မတူဘူး။
မှန်ကန်သောအဖော်က ဒီနှစ်ခုခွဲတတ်ရမယ်။
ဒကာကြီးတို့…
သားသမီးရှိတဲ့ မိဘတွေအတွက်လည်း အဖော်ရွေးတာအရေးကြီးတယ်။
ဒါပေမယ့် ကလေးကို—
“အဲဒီကောင်နဲ့မပေါင်းနဲ့”
တစ်ခွန်းနဲ့ မပြီးဘူး။
ဘာကြောင့် မပေါင်းသင့်သလဲ ရှင်းပေး။
“သူဆင်းရဲလို့”
မဟုတ်။
“သူ့မိသားစုဒီလိုလို့”
မဟုတ်။
တကယ်ကြည့်ရမှာ—
အဲဒီအဖော်နဲ့ပေါင်းပြီး သားသမီးမှာ—
လိမ်တာတိုးလာသလား?
ကျောင်းပျက်လာသလား?
မိဘကို မလေးစားတော့ဘူးလား?
မူးယစ်မှု၊ လောင်းကစား၊ အကြမ်းဖက်မှုဆီ ဦးတည်လာသလား?
ဒါဖြစ်ရင် ပြဿနာကို အပြုအမူနဲ့ပြော။
လူ့အတန်းအစားနဲ့ မပြော။
ဒါတရားမျှတတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ဖက်မှာ ကလေးရဲ့မိတ်ဆွေဟာ ကိုယ့်အမြင်နဲ့မတူလို့ ဆိုးတယ်လို့မသတ်မှတ်နဲ့။
ပုံစံကွဲနိုင်တယ်။
ဆံပင်ပုံကွဲနိုင်တယ်။
ဂီတအကြိုက်ကွဲနိုင်တယ်။
စကားပြောပုံကွဲနိုင်တယ်။
အဲဒါနဲ့ မိတ်ဆွေမကောင်းဘူး မဖြစ်သေးဘူး။
အကျင့်နဲ့သက်ရောက်မှုကို ကြည့်။
ဒီကွာခြားချက်က မိဘတွေအတွက် အရေးကြီးတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
အခု အွန်လိုင်းလောကကိုကြည့်။
ဒီနေ့လူတစ်ယောက်မှာ အဖော်ဆိုတာ အပြင်မှာတွေ့တဲ့လူတင်မဟုတ်တော့ဘူး။
နေ့တိုင်း နားထောင်နေတဲ့ Channel။
နေ့တိုင်းဖတ်နေတဲ့ Account။
Group chat။
Online community။
ဒါတွေလည်း ကိုယ့်စိတ်ရဲ့အဖော်ဖြစ်လာတတ်တယ်။
ကိုယ်တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့အသံကို—
နေ့တိုင်း နှစ်နာရီနားထောင်တယ်ဆိုရင်—
သူဟာ ကိုယ့်အတွေးအပေါ် သက်ရောက်နေတယ်။
ဒါကြောင့်—
Digital အဖော်ကိုလည်းရွေးရမယ်။
ဘယ်လို Content ကို နေ့တိုင်းနားထောင်နေသလဲ?
အမြဲဒေါသဖြစ်စေတဲ့ Content လား?
အမြဲတခြားသူကို အထင်သေးစေတဲ့ Content လား?
အမြဲမနာလိုစေတဲ့ Content လား?
အမြဲအလွယ်ငွေရမယ်လို့ လောဘတက်စေတဲ့ Content လား?
ဒါမှမဟုတ်—
ကိုယ့်ကို ပညာတိုးစေသလား?
စိတ်တည်စေသလား?
တာဝန်ယူစေသလား?
ဒီဟာလည်း မှန်ကန်သောအဖော်ရွေးခြင်းထဲ ထည့်စဉ်းစားရမယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
လူတစ်ယောက်က—
“ငါက ဘယ်သူနဲ့မှမပေါင်းဘူး”
ဆိုရင် ပြဿနာကုန်ပြီလား?
မကုန်ဘူး။
တစ်ယောက်တည်းနေခြင်းက ကလျာဏမိတ္တရဲ့အစား မဖြစ်မနေမဟုတ်။
တစ်ချို့အခါ ဆိုးသောအဖော်ထက် တစ်ယောက်တည်းနေခြင်းက ပိုကောင်းနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဓမ္မလမ်းမှာ မှန်ကန်တဲ့ဆရာ၊ မှန်ကန်တဲ့မိတ်ဆွေ၊ မှန်ကန်တဲ့သံဃာအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အားပေးမှုက အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။
“ဘယ်သူ့ကိုမှ မလိုဘူး” ဆိုတာလည်း မာနတစ်မျိုးဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဥပဍ္ဎသုတ်၊ ဣတိဝုတ္တက၊ မေဃိယသုတ်တို့ အားလုံးမှာ ကလျာဏမိတ္တရဲ့အရေးကြီးမှုကို ကွဲပြားတဲ့အရပ်ကနေ ထပ်ခါပြန်တွေ့ရတာဟာ ဒီအချက်ကို သတိပေးတယ်။
ဒါကြောင့် ကိုယ့်မှာ အဖော်မရှိရင်—
“လူတွေအားလုံးမကောင်းဘူး”
လို့ မပိတ်နဲ့။
ကိုယ်ရှာနေတဲ့နေရာကိုပြောင်း။
တရားရိပ်သာ။
စာပေလေ့လာဝိုင်း။
အကျိုးပြုလုပ်ငန်း။
ပညာသင်ယူမှုအသိုင်းအဝိုင်း။
အလုပ်မှာ သီလရှိတဲ့ ಹಿರಿಯသူ။
အိမ်မှာ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့အကြီးအကဲ။
ဒီလို နေရာတွေမှာ ရှာ။
ဒကာကြီးတို့…
ကလျာဏမိတ္တရှာတဲ့အခါ တစ်ခါတလေ လူ့အထက်အောက်မကြည့်နဲ့။
ဒီဃဇာဏုသုတ်မှာလည်း လူမှုဘဝထဲ အသက်ငယ်ငယ်၊ ကြီးကြီးဆိုတာထက် ကောင်းသောအရည်အသွေးရှိသူကို ပေါင်းသင်းပြီး ကောင်းမှုကို လိုက်ယူဖို့ အလင်းရှိတယ်။
ကိုယ်ထက်ငယ်တဲ့လူကလည်း ကိုယ့်ကို ကောင်းမှုသင်ပေးနိုင်တယ်။
ဝန်ထမ်းက Boss ကို သင်ပေးနိုင်တယ်။
သားသမီးက မိဘကို သတိပေးနိုင်တယ်။
တပည့်က ဆရာ့အားနည်းချက်ကို ထောက်ပြနိုင်တယ်။
အမှန်က ဘယ်သူ့ပါးစပ်ကလာလာ အမှန်ပဲ။
ဒါကြောင့်—
အသက်အရွယ်ကို လေးစား။ ရာထူးကို လေးစား။ ဒါပေမယ့် ကောင်းမှုကို အဲဒီအရာတွေနဲ့ မကန့်သတ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
မှန်ကန်သောအဖော်ရွေးရာမှာ နောက်ထပ်အရေးကြီးတာ—
ကိုယ့်အောင်မြင်မှုကို သူခံနိုင်သလား။
ဒါက အရမ်းလွယ်လွယ်မမြင်ရဘူး။
ကိုယ်ရှုံးနေချိန်မှာ အားပေးသူရှိတယ်။
ကောင်းတယ်။
ကိုယ်အောင်မြင်တော့—
သူနည်းနည်းဝေးလာတယ်။
ပြောပုံပြောင်းတယ်။
တန်ဖိုးလျော့ပြောတယ်။
တခြားသူနဲ့ နှိုင်းတယ်။
ဒါဆို မနာလိုမှုဝင်နိုင်တယ်။
သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ်မှာ မေတ္တာကရုဏာရှိတဲ့ မိတ်ဆွေစစ်ဟာ ကိုယ့်ကံဆိုးမှုမှာ ဝမ်းသာမနေသလို ကိုယ့်ကောင်းမှုမှာ ဝမ်းမြောက်တတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားတယ်။
ဒါ အရမ်းလှတယ်။
ကိုယ့်အောင်မြင်မှုကို တကယ်ဝမ်းသာပေးနိုင်သူ ရှားတတ်တယ်။
ဒါကြောင့် အဲဒီလိုလူရှိရင် တန်ဖိုးထား။
ဒကာကြီးတို့…
ကိုယ်ကလည်း ဒီလိုဖြစ်ဖို့လိုတယ်။
မိတ်ဆွေအောင်မြင်ရင်—
“ကံကောင်းလို့ပါ”
မပြောနဲ့။
ကိုယ်မရတာကို သူရလို့—
သူ့အောင်မြင်မှုကို သေးအောင်မလုပ်နဲ့။
ဝမ်းမြောက်နိုင်ရမယ်။
အဲဒါ မုဒိတာအလေ့အကျင့်။
မိတ်ဆွေကောင်းဖြစ်ဖို့ ဒီဟာအရမ်းလိုတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
နောက်တစ်ခု—
သူက ကိုယ့် “မလုပ်ဘူး” ဆိုတဲ့စကားကို လေးစားသလား။
မှန်ကန်သောအဖော်က—
“မင်းအရက်မသောက်တော့ဘူးလား? ကောင်းတယ်”
ဆိုတတ်တယ်။
မကောင်းတဲ့သက်ရောက်မှုရှိသူက—
“မင်းအခုတော်တော်ဘုရားဖြစ်နေပြီလား?”
ဆိုပြီး လှောင်တတ်တယ်။
ကိုယ်—
“မလိမ်ချင်ဘူး”
ဆိုရင်—
“ဒီခေတ်မှာ မင်းလိုလူ business မဖြစ်ဘူး”
ဆိုပြီး စိတ်ပျက်စေတယ်။
ဒီလိုလူဟာ ကိုယ့်နယ်နိမိတ်ကို မလေးစားဘူး။
အဖော်ကောင်းတစ်ယောက်ဟာ—
ကိုယ့်အကုသိုလ်လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ကာကွယ်ပေးသူမဟုတ်။ ကိုယ့်ကောင်းမှုလုပ်နိုင်ခွင့်ကို ကာကွယ်ပေးသူ။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ခါတလေ အဖော်မကောင်းတာကို သိပေမယ့် မခွာနိုင်ဘူး။
ဘာကြောင့်?
အထီးကျန်မှာကြောက်လို့။
“သူတို့မရှိရင် ငါတစ်ယောက်တည်း”
ဆိုပြီး ဆက်နေတယ်။
ဒီအခါ မိမိကိုယ်ကို မေး—
တစ်ယောက်တည်းနေခြင်းနာသလား၊ မှားတဲ့အဖော်နဲ့နေပြီး ဘဝလမ်းလွဲခြင်း ပိုနာသလား?
တစ်ခါတလေ အကူးအပြောင်းကာလမှာ အထီးကျန်မှုနည်းနည်းခံရတတ်တယ်။
ဟောင်းတဲ့ဝိုင်းကို လျော့။
အသစ်ကောင်းတဲ့ဝိုင်း မရသေး။
အဲဒီကြားက ခက်တယ်။
ဒါပေမယ့်—
အဲဒီကာလကို သည်းခံနိုင်ရမယ်။
စာကောင်းဖတ်။
တရားနာ။
မိဘ၊ ဆရာ၊ အကျင့်ကောင်းသူနဲ့ ဆက်သွယ်။
တဖြည်းဖြည်း ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်တည်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
မိတ်ဆွေအဟောင်းကို “မကောင်းတော့ဘူး” ဆိုပြီး အထင်သေးမထားနဲ့။
ကိုယ့်ဘဝဦးတည်ချက်ပြောင်းလို့ ပေါင်းသင်းပုံပြောင်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
“မင်းကို မုန်းလို့မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအရာတွေမှာ မလိုက်တော့ဘူး”
ဆိုလို့ရတယ်။
အဲဒီလို ခွဲတတ်ရမယ်။
လူကို မုန်းခြင်းမရှိဘဲ အကျင့်ကို မလိုက်ခြင်း။
ဒါ ဓမ္မနဲ့ကိုက်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ခါတလေ ကိုယ်က ကိုယ့်အဖော်ကို ကယ်ချင်တယ်။
သူမူးယစ်မှုရှိတယ်။
လောင်းကစားရှိတယ်။
မရိုးသားတဲ့လုပ်ရပ်ရှိတယ်။
“ငါနားမှာနေရင် သူပြောင်းမယ်”
ဆိုပြီး ကိုယ်ပါ ဆွဲကျသွားတတ်တယ်။
ဒီမှာ ပညာလိုတယ်။
ကူညီနိုင်သလောက်ကူ။
သက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်အကူအညီလိုတဲ့ကိစ္စဆို သူ့ကို အကူအညီဆီပို့။
ဒါပေမယ့်—
သူ့ကိုကယ်ချင်လို့ ကိုယ့်သီလကို မစွန့်နဲ့။
ကိုယ့်နယ်နိမိတ်ကိုထား။
ဒီဟာ မေတ္တာမရှိတာ မဟုတ်။
ရင့်ကျက်တဲ့မေတ္တာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု ကိုယ့်အဖော်ဝိုင်းကို လေးမျိုးခွဲကြည့်လို့ရတယ်။
ဒါ ဗုဒ္ဓဟောအမျိုးအစားလေးမျိုး မဟုတ်ဘူးနော်။ လက်တွေ့ပြန်စဉ်းစားဖို့ ဦးဇင်းတို့ စုစည်းတာ။
တစ်မျိုး—
ငါ့ကို အကုသိုလ်ဘက် ဆွဲသူ။
တစ်မျိုး—
မကောင်းလည်း မတား၊ ကောင်းလည်း မအားပေးဘဲ လိုက်နေသူ။
တစ်မျိုး—
ငါ့ကောင်းမှုကို အားပေးပြီး မကောင်းမှုကို တားသူ။
တစ်မျိုး—
ငါကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ကောင်းမှုကို ကြည့်ပြီး တိုးတက်ချင်စိတ်ဖြစ်စေသူ။
ကိုယ့်အချိန်ကို ဘယ်အုပ်စုမှာ အများဆုံးပေးနေလဲ?
ဒီမေးခွန်း စဉ်းစား။
ဒကာကြီးတို့…
အချိန်ဆိုတာ အဖော်ရွေးရာမှာ အရေးကြီးတယ်။
ကိုယ်တစ်ပတ်မှာ လူတစ်ယောက်နဲ့ ၂၀ နာရီနေရတယ်။
နောက်တစ်ယောက်နဲ့ တစ်လတစ်ခါတွေ့တယ်။
ဘယ်သူ့သက်ရောက်မှုပိုကြီးနိုင်လဲ?
ပထမလူ။
ဒါကြောင့်—
ကိုယ့်အချိန်ကို ဘယ်သူတွေနဲ့ များများပေးနေသလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု။
ဒီဟာ “အချိန်ကို သတိဖြင့်သုံးခြင်း” တရားနဲ့လည်း ဆက်တယ်။
နာရီပဲမစီမံနဲ့။
လူကိုပါ စီမံ။
ကိုယ့်အချိန်နဲ့ ကိုယ့်စိတ်ထဲဝင်ခွင့်က အတူတူမဟုတ်ပေမယ့် အလွန်နီးတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
လမ်းပြပုံတစ်ခုနဲ့ နားလည်ကြည့်ရအောင်။
ဒါ ဥပမာသာဖြစ်ပြီး ဓမ္မသက်သေမဟုတ်ပါဘူး။
သင်္ဘောတစ်စင်းဟာ လမ်းကြောင်းကို တစ်ဒီဂရီနည်းနည်းလွဲရင် အစပိုင်းမှာ ဘာမှမထင်ရှားဘူး။
ခရီးတိုဆို သေးတယ်။
ဒါပေမယ့် အဝေးကြီးသွားလေ—
ဦးတည်ချက်နည်းနည်းကွာတာက နောက်ဆုံးနေရာအများကြီးကွာနိုင်တယ်။
အဖော်ရဲ့သက်ရောက်မှုလည်း တစ်ခါတလေ ဒီလို။
တစ်နေ့တည်းမှာ ကိုယ့်ကိုမပြောင်းဘူး။
နှစ်တိုင်း နည်းနည်းစီ—
သီလအပေါ်သဘောထားပြောင်း။
ငွေပေါ်သဘောထားပြောင်း။
အလုပ်ပေါ်သဘောထားပြောင်း။
မိသားစုပေါ်သဘောထားပြောင်း။
နောက်ငါးနှစ်မှာ—
ကိုယ်ဘယ်လိုလူဖြစ်လာသလဲ အများကြီးကွာသွားနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့်—
အဖော်ရွေးတာကို ရက်တစ်ရက်ပျော်ဖို့မကြည့်နဲ့။ ငါးနှစ်နောက် ကိုယ်ဘယ်သူဖြစ်မလဲနဲ့ပါကြည့်။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ယောက်က—
“မင်းအလုပ်လုပ်လွန်းတယ်၊ နားလေ”
ဆိုတာ အဖော်မကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။
ကိုယ်အလွန်အကျွံအလုပ်လုပ်နေတာဆို အဖော်ကောင်းရဲ့ သတိပေးချက်ဖြစ်နိုင်တယ်။
တစ်ယောက်က—
“အရမ်းမကြိုးစားနဲ့၊ ဘာလုပ်လုပ်အတူတူပဲ”
ဆိုပြီး အမြဲပျင်းရိအောင် ဆွဲတယ်ဆို နောက်တစ်မျိုး။
ဒါကြောင့် စကားတစ်ခွန်းနဲ့ မဆုံးဖြတ်နဲ့။
သူ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အကျိုးဆက်ကိုကြည့်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ခါတလေ မိတ်ဆွေက ကိုယ့်ကိုအနားယူစေတယ်။
ကောင်းတယ်။
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကို ကြိုးစားစေတယ်။
ကောင်းတယ်။
အဖော်ကောင်းဆိုတာ အမြဲဖိအားပေးသူမဟုတ်။
အမြဲအပျော်ပေးသူလည်းမဟုတ်။
အချိန်အလိုက် လိုတာကို လိုသလို ပြောတတ်သူ။
ကိုယ်ပင်ပန်းပြီ—
အနားယူခိုင်း။
ကိုယ်ပျင်းနေတယ်—
ထခိုင်း။
ကိုယ်မာနတက်နေတယ်—
နှိမ့်ချပေး။
ကိုယ်အားငယ်နေတယ်—
အားပေး။
ဒီဟာ မိတ်ဆွေကောင်းရဲ့ ပညာလိုတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
အဲဒီလိုလူကို ရှာရင်း—
မိတ်ဆွေဟာ perfect ဖြစ်ရမယ်လို့ မတောင်းနဲ့။
ဒါလည်း အရေးကြီးတယ်။
လူတိုင်းမှာ အားနည်းချက်ရှိတယ်။
မိတ်ဆွေကောင်းတောင် စကားမှားနိုင်တယ်။
ဒေါသထွက်နိုင်တယ်။
အကြံမှားနိုင်တယ်။
အဓိကက—
သူ့ဘဝရဲ့ဦးတည်ချက် ဘယ်ဘက်လဲ?
မှားရင် ပြန်ပြင်တတ်လား?
မကောင်းတာကို မကောင်းဘူးသိလား?
သီလကို တန်ဖိုးထားလား?
ပညာတိုးချင်လား?
ကိုယ့်ကိုလည်း အဲဒီဘက်ဆီ ကူပေးလား?
ဒီဟာကြည့်။
Perfect friend ရှာရင်း တစ်ယောက်မှမရှိတော့ရင် ပညာမဟုတ်ဘူး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အဖော်ကောင်းတစ်ယောက်ကိုလည်း လူသားဖြစ်ခွင့်ပေး။
သူပင်ပန်းနိုင်တယ်။
သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာရှိနိုင်တယ်။
ကိုယ်ခေါ်တိုင်း မကိုင်နိုင်ဘူး။
အဲဒါနဲ့—
“မိတ်ဆွေမကောင်းတော့ဘူး”
မလုပ်နဲ့။
Pattern ကိုကြည့်။
ရေရှည်အရည်အသွေးကိုကြည့်။
အဖော်ကောင်းရွေးတာနဲ့ လူတိုင်းကို စာမေးပွဲစစ်သလို စစ်နေရတာ မတူဘူး။
ပညာရှိစွာ ယုံကြည်။
ဒါပါ။
ဒကာကြီးတို့…
ကလျာဏမိတ္တတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့အရည်အသွေးက—
ကိုယ့်ကို မိမိအပေါ် မမှီခိုအောင်လုပ်ပေးတာ။
ဒီဟာအရေးကြီးတယ်။
မိတ်ဆွေကောင်းဟာ—
“ငါမရှိရင်မင်းမဖြစ်ဘူး”
လို့ မလုပ်ဘူး။
ကိုယ့်ပညာတိုးအောင် ကူတယ်။
ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းတိုးအောင် ကူတယ်။
ကိုယ့်သီလပေါ် ကိုယ်တည်နိုင်အောင် ကူတယ်။
တစ်နေ့ သူမရှိလည်း ကိုယ်လမ်းဆက်သွားနိုင်အောင်လုပ်တယ်။
ဒါမှ ကူညီခြင်းဖြစ်တယ်။
တစ်ဖက်မှာ—
“ငါပြောတာပဲလုပ်”
“တခြားသူနဲ့ မပေါင်းနဲ့”
“ငါမရှိရင် မင်းမဖြစ်ဘူး”
ဒီလို Control လုပ်တာက အဖော်ကောင်းမှုနဲ့ မတူဘူး။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီဟာ ဆရာ–တပည့်ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အရေးကြီးတယ်။
ဆရာကောင်းဟာ တပည့်ကို ပညာပေးတယ်။
ကိုယ့်ကို ကိုးကွယ်မှ အသက်ရှင်နိုင်မယ့်လူ မလုပ်ဘူး။
မေးခွန်းကောင်းမေးတတ်စေတယ်။
တရားစစ်တတ်စေတယ်။
သီလထိန်းတတ်စေတယ်။
ဒါနဲ့ တပည့်ရဲ့အတွင်းအရည်အသွေး တိုးလာတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
သံယုတ္တနိကာယ် ဥပဍ္ဎသုတ် ကို ပြန်ကြည့်ရင် ကလျာဏမိတ္တရှိသူဟာ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို ဖွံ့ဖြိုးနိုင်ဖို့ ဦးတည်ထားတာတွေ့ရတယ်။
ဒါကြောင့် ကလျာဏမိတ္တရဲ့အဆုံးရည်ရွယ်ချက်က—
“ငါ့နားမှာနေ”
မဟုတ်။
“မှန်တဲ့လမ်းကို ကိုယ်တိုင်လျှောက်နိုင်လာ”
တာ။
ဒီဟာ နက်တယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခုမေးရအောင်။
ကိုယ့်ဘဝမှာ လူငါးယောက် အနီးဆုံးရှိတယ်ဆိုပါစို့။
သူတို့ကြား နေ့တိုင်းဘယ်လိုစကားအများဆုံးပြောလဲ?
သူများအကြောင်း အတင်းအဖျင်းလား?
ငွေရှာနည်းလား?
ကုသိုလ်ကောင်းမှုလား?
အမြဲတမ်းမကျေနပ်ချက်လား?
အခက်အခဲဖြေရှင်းနည်းလား?
ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်တိုးတက်အောင် အားပေးကြသလား?
မကြိုးစားအောင် ဆွဲချကြသလား?
ဒီမေးခွန်းကို ရိုးရိုးသားသား ဖြေ။
ပြီးတော့—
ကိုယ်က သူတို့ဝိုင်းထဲ ဘယ်လိုအသံလဲ?
ဒါပါထည့်မေး။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ခါတလေ ကိုယ်က—
“သူတို့ကြောင့် ငါပျက်တာ”
ဆိုတတ်တယ်။
အဖော်ရဲ့သက်ရောက်မှု တကယ်ရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် မိမိတာဝန်လည်းရှိတယ်။
ကိုယ်ရွေးခဲ့တာ။
ကိုယ်လိုက်ခဲ့တာ။
ကိုယ်မပြောဘဲနေခဲ့တာ။
ဒီဟာကိုလည်း သိရမယ်။
အဖော်မကောင်းတာကို အပြစ်တင်ပြီး ကိုယ့်တာဝန်မပျောက်စေနဲ့။
ပညာရလာတဲ့နေ့က စပြီး—
ရွေးချယ်မှုအသစ်လုပ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
တစ်ချို့ဆက်ဆံရေးကို ချက်ချင်းဖြတ်မရဘူး။
အလုပ်အတူလုပ်နေရတယ်။
မိသားစုဝင်ဖြစ်တယ်။
ရပ်ကွက်အတူနေရတယ်။
အဲဒီအခါ ဘာလုပ်?
ကိုယ့်နယ်နိမိတ်ထား။
သူ့မကောင်းတဲ့အလေ့အထမလိုက်။
ကောင်းတဲ့အကြောင်းအရာနဲ့သာ ဆက်ဆံ။
ကိုယ့်အခြားကလျာဏမိတ္တဝိုင်းကို တိုး။
ဒီလို။
အဖော်ရွေးခြင်းဆိုတာ တစ်ယောက်ချင်း ဖယ်ထုတ်တဲ့အလုပ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။
ကိုယ့်ဘဝထဲ သက်ရောက်မှုအဆင့်ကို စီမံခြင်းလည်း ဖြစ်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ယောက်ကို လေးစားတယ်။
ဒါပေမယ့် အရေးကြီးဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်အကြံ မမေးရဘူး။
တစ်ယောက်နဲ့ အပျော်တွေ့လို့ရတယ်။
ဒါပေမယ့် ငွေကြေးပူးတွဲမလုပ်သင့်ဘူး။
တစ်ယောက်က Business ကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့် ဓမ္မအကြံယူမယ့်လူမဟုတ်ဘူး။
ဒီလိုအဆင့်ခွဲနိုင်ရမယ်။
လူတစ်ယောက်ကို—
“အဖော်ကောင်း/အဖော်ဆိုး”
နှစ်မျိုးပဲ မလုပ်နဲ့။
ဘယ်အခန်းကဏ္ဍမှာ ဘယ်လောက်ယုံသင့်သလဲ ကြည့်။
ဒါလည်း ပညာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒါပေမယ့် သီလဖျက်စေတဲ့အဖော်ကိုတော့—
“သူက Business တော်တယ်”
ဆိုပြီး မဖြည့်နဲ့။
သီလမှာ အခြေခံမျဉ်းရှိတယ်။
မုသားလုပ်ခိုင်းတယ်။
ခိုးမှုဆန်တာလုပ်ခိုင်းတယ်။
သူတစ်ပါးထိခိုက်အောင် အားပေးတယ်။
မူးယစ်ပျက်စီးမှုထဲဆွဲတယ်။
ဒီလိုဆို အထူးသတိထား။
ဘာကြောင့်?
အောင်မြင်မှုတစ်ခုအတွက် ကိုယ့်စိတ်ပျက်စီးရင် စျေးကြီးလွန်းတယ်။
ဒကာကြီးတို့…
အခု ဓမ္မပဒ ၇၈ ရဲ့အလင်းကို ပြန်သတိရ။
မကောင်းသောအဖော်နဲ့ မပေါင်းဘဲ ကောင်းမြတ်သောအဖော်ကို ပေါင်းဖို့ တိုက်တွန်းတာဟာ—
မိတ်ဆွေဝိုင်းက ပျော်စရာအတွက်တင် မဟုတ်ကြောင်း ပြတယ်။
ဘဝဦးတည်ချက်နဲ့ ဆိုင်တယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ကိုယ်တရားလမ်းသွားချင်တယ်။
ဒါပေမယ့် နေ့တိုင်း ဒေါသ၊ လောဘ၊ ပျက်စီးမှုကို အားပေးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ထဲနေရင် ခက်တယ်။
ကိုယ်လုပ်ငန်းရိုးသားချင်တယ်။
ဒါပေမယ့် နေ့တိုင်း—
“လိမ်တာလည်း business technique ပဲ”
ဆိုတဲ့လူတွေနဲ့ပေါင်းရင် ခက်တယ်။
ကိုယ်မိသားစုတည်ငြိမ်ချင်တယ်။
ဒါပေမယ့် နေ့တိုင်း—
“အိမ်မှာမနေဘဲ ဒီဘက်လာ”
ဆိုတဲ့ဝိုင်းထဲနေရင် ခက်တယ်။
ဒါကြောင့် အဖော်ဟာ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကိုက်ရမယ်။
ဒကာကြီးတို့…
ဒီလိုဆို—
“အောင်မြင်တဲ့သူတွေနဲ့ပဲ ပေါင်းရမလား?”
မဟုတ်။
“သီလကောင်းသူတွေနဲ့ပဲ ပေါင်းပြီး လောကီပညာမလိုဘူးလား?”
မဟုတ်။
ကိုယ့်လိုအပ်ချက်အလိုက် အဖော်အမျိုးမျိုးရှိနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အနီးဆုံး၊ စိတ်အပေါ် အာဏာအများဆုံးပေးမယ့်လူတွေမှာ—
သီလ၊ ရိုးသားမှု၊ မေတ္တာ၊ ပညာဦးတည်ချက် ကို အထူးကြည့်။
ဒီဃဇာဏုသုတ်မှာ လူမှုဘဝအတွက် ကလျာဏမိတ္တဟာ သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပေးကမ်းမှု၊ ပညာကောင်းသူတို့နဲ့ ပေါင်းပြီး အဲဒီဂုဏ်ကို လိုက်ယူခြင်းလို့ ဖော်ပြထားတာ ဒီနေရာမှာ မီးအိမ်လိုပဲ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု ဦးဇင်းတို့ တစ်ခုစဉ်းစား။
တစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ငန်းအောင်မြင်မှုက ကိုယ့်ကို အားကျစေတယ်။ သူ့Character ကလည်း ကိုယ်အားကျချင်စရာလား?
ဒီမေးခွန်း အရေးကြီးတယ်။
ကိုယ်က တစ်ယောက်ရဲ့အောင်မြင်မှုကို ပုံတူယူရင်း—
သူ့အကျင့်ပါ မသိမသာယူမိနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် Role model ရွေးရာမှာ—
Result ပဲမကြည့်။
Process ကြည့်။
Character ကြည့်။
သူ ဘယ်လိုရောက်လာသလဲ?
သူ့အောင်မြင်မှုက ဘယ်သူ့ကိုထိခိုက်စေခဲ့သလဲ?
အောင်မြင်ပြီးနောက်လည်း ရိုးသားသလား?
ဒီလို။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်ခါတလေ တစ်ယောက်က မအောင်မြင်သေးဘူး။
ဒါပေမယ့် အရမ်းကောင်းတဲ့အဖော်ဖြစ်နိုင်တယ်။
သူရိုးသားတယ်။
စည်းကမ်းရှိတယ်။
သင်ယူတယ်။
ဝန်ခံတတ်တယ်။
ကူညီတတ်တယ်။
ဒီလူက ဘဝအတွက် တန်ဖိုးရှိတယ်။
ဒါကြောင့်—
အဖော်ရွေးရာမှာ ငွေကို အရည်အသွေးတိုင်းစက် မလုပ်နဲ့။
ချမ်းသာသူမှာ ကောင်းတဲ့အဖော်ရှိတယ်။
ဆင်းရဲသူမှာလည်း ကောင်းတဲ့အဖော်ရှိတယ်။
ချမ်းသာသူမှာ ဆိုးသူရှိတယ်။
ဆင်းရဲသူမှာလည်း ဆိုးသူရှိတယ်။
အဓိက အကျင့်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီနေ့မှာ နောက်ဆုံးတစ်ချက်—
ကလျာဏမိတ္တဟာ အပြင်ကလူပဲ မဟုတ်ဘူး။
မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို အမြတ်ဆုံးကလျာဏမိတ္တအဖြစ် ဥပဍ္ဎသုတ်က အလင်းပေးရာမှာ၊ သတ္တဝါတို့ လွတ်မြောက်ရေးလမ်းကို ရရှိခြင်းဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ကလျာဏမိတ္တသဘောနဲ့ ဆက်စပ်တော်မူကြောင်း ဟောထားတယ်။
အဲဒီတော့—
ကိုယ့်ဘဝမှာ အပြင်မိတ်ဆွေကောင်းရှာသလို—
ဓမ္မကိုလည်း မိတ်ဆွေပြု။
မနက်ထရင် တရားစကားတစ်ချက်။
အခက်အခဲရင် ဘုရားဟောအလင်းကို ပြန်ကြည့်။
ဆုံးဖြတ်ချက်ရင် သီလကိုမေး။
ဒီလိုဆို ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းနေချိန်တောင် ဓမ္မအလင်းနဲ့ အဖော်ရှိတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အဖော်ကောင်းရှိတာ အရမ်းကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့် အဖော်ကောင်းကို အလွန်မှီပြီး—
ကိုယ့်ပညာမဖွံ့ဖြိုးရင် မပြည့်သေးဘူး။
ကလျာဏမိတ္တက—
ကိုယ့်အစား တရားမကျင့်ပေးနိုင်ဘူး။
ကိုယ့်အစား သီလမထိန်းပေးနိုင်ဘူး။
ကိုယ့်အစား ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့အရာအားလုံးမဟုတ်ဘူး။
လမ်းပြနိုင်တယ်။
အားပေးနိုင်တယ်။
တားနိုင်တယ်။
သတိပေးနိုင်တယ်။
လျှောက်ရမှာ ကိုယ်။
ဒီအချက် မမေ့နဲ့။
ဒကာကြီးတို့…
တစ်နေ့—
ဆရာမရှိတော့နိုင်တယ်။
မိတ်ဆွေခွဲသွားနိုင်တယ်။
မိဘအိုသွားနိုင်တယ်။
အဖော်တစ်ယောက် နေရာဝေးသွားနိုင်တယ်။
အဲဒီနေ့မှာ သူတို့ပေးထားတဲ့ကောင်းမှု—
ကိုယ့်အတွင်း အကျင့်ဖြစ်နေဖို့လိုတယ်။
ဒါမှ ကလျာဏမိတ္တရဲ့ အကျိုးကို ကိုယ်တကယ်ရထားတာ။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီနေ့တရားကို ကိုယ့်ဘဝနဲ့ ပြန်ချိတ်ဖို့ မေးခွန်းသုံးခွန်းပဲ ယူသွား။
ပထမ — ငါ့အနီးဆုံးအဖော်တွေက ငါ့ကို ဘယ်လမ်းဆီ ဆွဲနေသလဲ?
ဒုတိယ — ငါကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ဘယ်လမ်းဆီ ဆွဲနေသလဲ?
တတိယ — ငါဖြစ်ချင်တဲ့လူဖြစ်ဖို့ ဘယ်သူတွေနဲ့ ပိုနီးရမလဲ၊ ဘယ်သက်ရောက်မှုကနေ အနည်းငယ်ဝေးရမလဲ?
ဒီသုံးခွန်း။
အခုမဖြေတတ်သေးရင် ပြန်စဉ်းစား။
ဒကာကြီးတို့…
အဖော်ရွေးတာနဲ့ ကိုယ့်ဘဝရဲ့လမ်းကို ရွေးတာ အရမ်းနီးတယ်။
မဟာမင်္ဂလသုတ်မှာ မိုက်သူနှင့်မပေါင်း၊ ပညာရှိနှင့်ပေါင်းခြင်းကို မင်္ဂလာအဖြစ် တင်ထားတယ်။
သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ်က မိတ်ဆွေအယောင်ဆောင်သူနဲ့ မိတ်ဆွေစစ်ကို ခွဲပြတယ်။
မိတ္တသုတ်က အခက်အခဲမှာ မစွန့်၊ လျှို့ဝှက်ချက်ထိန်း၊ အထင်မသေးတဲ့ မိတ်ဆွေအရည်အသွေးကို ပြတယ်။
ဒီဃဇာဏုသုတ်က အိမ်ထောင်သည်လောကီဘဝမှာတောင် ကောင်းတဲ့အဖော်ရဲ့အရေးပါမှုနဲ့ သူတို့ရဲ့ကောင်းမှုကို လိုက်ယူခြင်းကို ပြတယ်။
ဥပဍ္ဎသုတ်က မြတ်သောအကျင့်လမ်းမှာ ကလျာဏမိတ္တရဲ့ အလွန်ကြီးမားတဲ့နေရာကို ပြတယ်။
ဣတိဝုတ္တက ၁၇ က ကောင်းသောအဖော်ဟာ အကုသိုလ်ကိုပယ်၊ ကုသိုလ်ကို ဖွံ့ဖြိုးဖို့ ပြင်ပအထောက်အကူအလွန်ကြီးကြောင်း အလင်းပေးတယ်။
မေဃိယသုတ်က စိတ်မရင့်ကျက်သေးသူအတွက် ကလျာဏမိတ္တဟာ ရင့်ကျက်မှုဆီ ဦးတည်ပေးတဲ့ အခြေခံအချက်ဖြစ်ကြောင်း အလင်းပေးတယ်။
ဓမ္မပဒကလည်း မကောင်းသောအဖော်နှင့် မပေါင်းဘဲ ကောင်းမြတ်သောအဖော်နှင့် ပေါင်းသင်းဖို့ သတိပေးတယ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ဒီအလင်းတွေ အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင်—
မှန်ကန်သောအဖော်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုပျော်အောင်ပဲလုပ်ပေးသူ မဟုတ်ဘူး။
ကိုယ့်ဘဝ မပျက်အောင် ကာကွယ်သူ။
ကိုယ့်အကုသိုလ်ကို အားမပေးသူ။
ကိုယ့်ကုသိုလ်ကို အားပေးသူ။
ကိုယ်အောင်မြင်ရင် မနာလိုသူမဟုတ်ဘဲ ဝမ်းမြောက်သူ။
ကိုယ်ကျရင် အထင်မသေးသူ။
ကိုယ်မှားရင် တားသူ။
ကိုယ်မှန်တာလုပ်ရင် အားပေးသူ။
ကိုယ်မသိတာကို သင်ယူနိုင်အောင် ပြသူ။
အဆုံးမှာ—
ကိုယ်သူ့အပေါ် အမြဲမှီနေဖို့မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပညာရှိလာအောင် ကူညီသူ။
ဒီလိုအဖော်ကို ရှာ။
ဒီလိုအဖော်ရှိရင် ထိန်းသိမ်း။
ပြီးတော့—
ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလိုအဖော်ဖြစ်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
အခု ဒီတရားကို သစ္စာလေးပါးရဲ့အလင်းနဲ့ အဆုံးသတ်ကြရအောင်။
ဒုက္ခသစ္စာကို ကြည့်။
အဖော်မှားတဲ့အခါ ဘာဒုက္ခဖြစ်လဲ?
သီလပျက်နိုင်တယ်။
ငွေပျက်နိုင်တယ်။
အချိန်ပျက်နိုင်တယ်။
ယုံကြည်မှုပျက်နိုင်တယ်။
မိသားစုပျက်နိုင်တယ်။
အလုပ်အကိုင်ပျက်နိုင်တယ်။
စိတ်ပျက်နိုင်တယ်။
အရင်က ကိုယ်မလုပ်ရဲတဲ့အကုသိုလ်ကို—
“အားလုံးဒီလိုပဲ”
ဆိုတဲ့အဖော်ကြောင့် သာမန်ထင်လာနိုင်တယ်။
တစ်ဖက်မှာ ကောင်းတဲ့အဖော်မရှိလို့—
ကိုယ့်အမှား ကိုယ်မမြင်။
အခက်အခဲမှာ အားကျ။
လမ်းပြမရှိ။
ဒါလည်း ဒုက္ခ။
ပိုနက်သွားရင်—
တစ်ယောက်တည်း အဖော်ကြောင့်မဟုတ်။
ကိုယ့်အတွင်းက လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟရှိလို့ ဆိုးတဲ့အဖော်နဲ့ တစ်ခါတလေ အရမ်းကိုက်တယ်။
ကိုယ်လောဘကြီးနေတော့—
“မြန်မြန်ငွေရှာမယ်”
ဆိုတဲ့ဝိုင်းကို ကြိုက်တယ်။
ကိုယ်ဒေါသများတော့—
အမြဲသူများကိုပြစ်တင်တဲ့ဝိုင်းကို ကြိုက်တယ်။
ကိုယ်ပျင်းတော့—
ကြိုးစားသူနားထက် ပျင်းသူနား ပိုသက်သာတယ်။
ဒီအတွင်းဒုက္ခကိုလည်း ကြည့်။
သမုဒယသစ္စာကို ကြည့်။
မှားတဲ့အဖော်ကို ဘာကြောင့် မလွှတ်နိုင်တာလဲ?
တဏှာ။
ပျော်ချင်လို့။
အထီးကျန်မခံချင်လို့။
အဖွဲ့ထဲ လက်ခံခံချင်လို့။
နာမည်ကြီးသူနား ရှိချင်လို့။
အကျိုးရချင်လို့။
ငွေရချင်လို့။
ကိုယ့်ကို အမြဲမှန်တယ်ပြောပေးသူလိုချင်လို့။
ဒါတွေက ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုကို ဖုံးနိုင်တယ်။
ဥပါဒါန်ရှိတယ်။
“ငါတို့အဖွဲ့”
“ငါတို့သူငယ်ချင်းတွေ”
“ငါတို့ဒီလိုပဲ”
ဆိုပြီး အုပ်စုကိုဖမ်းထားတယ်။
အဖွဲ့မှာ မကောင်းတာတွေ့လည်း—
ကိုယ့်Identity ဖြစ်နေတော့ မခွာရဲဘူး။
ဒီဟာ သမုဒယ။
နိရောဓသစ္စာကို ကြည့်။
ကိုယ့်တဏှာနဲ့ အုပ်စုဖမ်းဆုပ်မှု အနည်းငယ်လျော့လာတဲ့အခါ—
“သူတို့မကြိုက်ရင်လည်း ဒီမကောင်းတာမလုပ်ဘူး”
ဆိုနိုင်တယ်။
“ဒီဝိုင်းက ငါ့သီလကို ပျက်စေတာတွေ့ရင် အနည်းငယ်ဝေးမယ်”
ဆိုနိုင်တယ်။
တစ်ယောက်တည်းခဏနေဖို့လည်း အဆင်ပြေတယ်။
ကောင်းတဲ့အဖော်ကို ရှာရဲတယ်။
မိတ်ဆွေကောင်းပြောတဲ့ မချိုသာတဲ့အမှန်ကိုလည်း နားထောင်နိုင်တယ်။
ဒီမှာ စိတ်လွတ်လပ်မှုတစ်မျိုးရှိတယ်။
အဆုံးစွန်နိရောဓကတော့ တဏှာ၊ ဥပါဒါန်တို့ ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်။
ကလျာဏမိတ္တက နိဗ္ဗာန်ကို ကိုယ့်အစားပေးတာမဟုတ်ဘူး။
လမ်းမှန်ဘက်ကို လှည့်ပေးတယ်။ လျှောက်ရမှာ ကိုယ်။
မဂ္ဂသစ္စာကို ကြည့်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိနဲ့—
မိတ်ဆွေကောင်း၊ မကောင်းကို ငွေ၊ ရာထူး၊ နာမည်နဲ့မတိုင်းဘဲ ကောင်းကျိုး၊ အကုသိုလ်ကျိုး၊ အကြောင်းအကျိုးနဲ့ကြည့်။
သမ္မာသင်္ကပ္ပနဲ့—
မိတ်ဆွေကို အသုံးချဖို့မရွေး။
မေတ္တာနဲ့ ရွေး။
မုန်းလို့အကွာအဝေးမထားဘဲ မိမိသီလကာကွယ်ဖို့ထား။
သမ္မာဝါစာနဲ့—
မိတ်ဆွေရှေ့တစ်မျိုး၊ နောက်ကွယ်တစ်မျိုး မပြော။
လျှို့ဝှက်ချက်ထိန်း။
မှားရင် မေတ္တာနဲ့ပြော။
မုသားနဲ့ အားမပေး။
သမ္မာကမ္မန္တနဲ့—
မိတ်ဆွေကို မကောင်းမှုဆီ မခေါ်။
ကောင်းမှုမှာ အတူပါ။
အခက်အခဲရင် မစွန့်။
သမ္မာအာဇီဝနဲ့—
လုပ်ငန်းဖော်ရွေးရာမှာ အမြတ်တစ်ခုတည်းမကြည့်။
ရိုးသားမှုကိုကြည့်။
သူ့အတွက် သီလစွန့်မပစ်။
သမ္မာဝါယာမနဲ့—
ဆိုးသောပေါင်းသင်းမှုက မိမိအကုသိုလ်တိုးနေတာသိရင် အားလျော့စေ။
ကောင်းသောမိတ်ဆွေဝိုင်းကို ရှာဖွေတိုးပွားစေ။
သမ္မာသတိနဲ့—
ဘယ်လူနားမှာ နေပြီး ဘယ်လိုစိတ်ပေါ်သလဲ သိ။
လောဘတိုးသလား?
ဒေါသတိုးသလား?
သီလတိုးသလား?
ပညာတိုးသလား?
သမ္မာသမာဓိနဲ့—
လူအများဝိုင်းဆွဲတဲ့နေရာမှာ ကိုယ့်စိတ်ကို မပျောက်စေဘဲ ဓမ္မပေါ်တည်။
ဒကာ ဒကာမတို့…
ယနေ့နာယူရသော ဓမ္မကုသိုလ်အကြောင်းကြောင့်—
မိမိတို့အား မှန်ကန်သောအဖော်အပေါင်းများနှင့် ဆုံတွေ့ခွင့်ရကြပါစေ။
မိုက်မဲမှုကို အားပေးသောပေါင်းသင်းမှုများမှ သတိရှိစွာ ကင်းဝေးနိုင်ကြပါစေ။
လူကို မမုန်းဘဲ မကောင်းသောအကျင့်ကို မလိုက်နိုင်ကြပါစေ။
မေတ္တာရှိသော်လည်း နယ်နိမိတ်ထားသင့်ရာ၌ ထားနိုင်ကြပါစေ။
မိတ်ဆွေ၏စကားချိုသာမှုထက် အကျိုးရှိမှုကို ပိုမြင်နိုင်ကြပါစေ။
ချီးကျူးသူတိုင်းကို မိတ်ဆွေစစ်ဟု မယူကြပါစေနှင့်။
မိမိမှားသောအခါ သတိပေးရဲသောသူကို အမျက်မထွက်ကြပါစေနှင့်။
အခက်အခဲရောက်သောအခါ မစွန့်သူတို့ကို တန်ဖိုးထားနိုင်ကြပါစေ။
မိမိကျဆင်းသောအခါ အထင်မသေးသူတို့နှင့် ဆုံကြပါစေ။
မိမိအောင်မြင်သောအခါ မနာလိုဘဲ ဝမ်းမြောက်ပေးနိုင်သောသူတို့နှင့် ဆုံကြပါစေ။
လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သော ယုံကြည်ရသူတို့နှင့် ဆုံကြပါစေ။
အကျိုးလိုလို့သာ နီးကပ်သူ၊ စကားသာကောင်းသူ၊ မကောင်းတာကိုပါ လိုက်ချီးမွမ်းသူ၊ ပျက်စီးမှုဆီခေါ်သူတို့ကို ပညာဖြင့် ခွဲသိနိုင်ကြပါစေ။
မိတ်ဆွေစစ်ကို အကျိုးရှိစဉ်သာ မတန်ဖိုးထားဘဲ အမြဲဂရုစိုက်နိုင်ကြပါစေ။
မိမိကိုယ်တိုင်လည်း—
ပေးဖို့ခက်တာကို ပေးတတ်သောအဖော် ဖြစ်နိုင်ကြပါစေ။
လုပ်ဖို့ခက်တာကို မိတ်ဆွေအကျိုးအတွက် လုပ်ပေးနိုင်ကြပါစေ။
သည်းခံဖို့ခက်သည့်အခါ သည်းခံနိုင်ကြပါစေ။
ယုံကြည်စွာပြောထားသော အတွင်းရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြပါစေ။
အခက်အခဲမှာ မစွန့်ကြပါစေနှင့်။
မိတ်ဆွေကျဆင်းသောအခါ အထင်မသေးကြပါစေနှင့်။
မကောင်းမှုကနေ တားနိုင်ကြပါစေ။
ကောင်းမှုကို အားပေးနိုင်ကြပါစေ။
သူတစ်ပါးအောင်မြင်မှုမှာ မုဒိတာပွားနိုင်ကြပါစေ။
မိတ်ဆွေ၏အတ္တကိုပဲ ကျေနပ်စေသူမဟုတ်ဘဲ သူ၏ဘဝကောင်းကျိုးကို ရည်ရွယ်သူ ဖြစ်နိုင်ကြပါစေ။
လုပ်ငန်းရှင်တို့သည် ပူးတွဲတည်ထောင်သူ၊ အကြံပေးသူ၊ မိတ်ဖက်ရွေးရာမှာ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်း မကြည့်ကြပါစေနှင့်။
ရိုးသားမှုကိုကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
စကားတည်မှုကိုကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
အခက်အခဲမှာ တာဝန်ယူနိုင်မှုကိုကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
ငွေဝင်လာသောအခါ အကျင့်ပြောင်းသလား ကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
အကျိုးမရှိတော့သောသူတို့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံသလဲ ကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
အမြတ်အတွက် မုသားသုံးသူကို “တော်တဲ့လူ” ဟူ၍ မျက်ကွယ်မပြုကြပါစေနှင့်။
ပညာရှိသော်လည်း သီလမဲ့သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို သတိထားနိုင်ကြပါစေ။
မိဘတို့သည် သားသမီးအဖော်ရွေးရာမှာ လူ့အဆင့်အတန်း၊ ငွေကြေး၊ အဝတ်အစား၊ ပုံစံတို့နဲ့ မဆုံးဖြတ်ကြပါစေနှင့်။
အကျင့်နှင့် သက်ရောက်မှုကို ကြည့်နိုင်ကြပါစေ။
သားသမီးတို့ကို အဖော်ကောင်းရွေးတတ်သည့် ပညာကို သင်ပေးနိုင်ကြပါစေ။
တားမြစ်ချက်တစ်ခုတည်းမပေးဘဲ အကြောင်းအကျိုးရှင်းပြနိုင်ကြပါစေ။
လူငယ်တို့သည် အုပ်စုထဲလက်ခံခံရလိုသောစိတ်ကြောင့် မိမိသီလ မစွန့်ကြပါစေနှင့်။
“မလုပ်ဘူး” ဟူသောစကားကို ရဲဝံ့စွာ ပြောနိုင်ကြပါစေ။
အဲဒီစကားကို မလေးစားသောအဖော်ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို သိနိုင်ကြပါစေ။
အွန်လိုင်းလောကတွင်လည်း မိမိနေ့တိုင်းနားထောင်သောအသံများကို ရွေးချယ်နိုင်ကြပါစေ။
ဒေါသ၊ မုန်းတီးမှု၊ လောဘ၊ အထင်သေးမှုတို့ကို နေ့စဉ်ကျွေးနေသည့် အကြောင်းအရာများမှ သတိထားနိုင်ကြပါစေ။
ပညာ၊ မေတ္တာ၊ တာဝန်ယူမှု၊ သီလနှင့်သတိကို တိုးစေသော အကြောင်းအရာများကို နီးကပ်နိုင်ကြပါစေ။
မိမိ၏ဖုန်းမျက်နှာပြင်ထဲက အဖော်တွေကိုပါ ပညာဖြင့် ရွေးနိုင်ကြပါစေ။
အထီးကျန်မှာကြောက်၍ ပျက်စီးစေသောဝိုင်းထဲ မနေနိုင်ကြပါစေနှင့်။
ကောင်းသောအဖော်သစ် မရသေးသည့်ကြားကာလကို သည်းခံနိုင်ကြပါစေ။
စာကောင်း၊ တရားကောင်း၊ ဆရာကောင်း၊ သူတော်ကောင်းတို့နဲ့ အတွင်းဘဝကို ဖြည့်နိုင်ကြပါစေ။
မိမိထက်အသက်ငယ်သောသူထံမှ ကောင်းမှုကို သင်ယူရသည်ကို မရှက်ကြပါစေနှင့်။
မိမိထက်ရာထူးနိမ့်သောသူက အမှန်ပြောလာလျှင် နားထောင်နိုင်ကြပါစေ။
အမှန်တရားကို အသက်၊ ရာထူး၊ ငွေကြေးထက် ပိုတန်ဖိုးထားနိုင်ကြပါစေ။
ကလျာဏမိတ္တရှိခြင်းကို အဖော်ကောင်းနားမှာနေခြင်းတင်မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပေးကမ်းမှု၊ ပညာတို့ကို ကိုယ့်အတွင်း ဖွံ့ဖြိုးစေခြင်းအဖြစ် အသက်သွင်းနိုင်ကြပါစေ။
မြတ်စွာဘုရား၏ ဓမ္မအလင်းကို အမြတ်ဆုံးလမ်းညွှန်အဖြစ် ယူနိုင်ကြပါစေ။
တရားကို နေ့စဉ်အဖော်ပြုနိုင်ကြပါစေ။
သီလကို ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်း၏အဖော်ပြုနိုင်ကြပါစေ။
သတိကို စိတ်၏အဖော်ပြုနိုင်ကြပါစေ။
ပညာကို ဘဝလမ်း၏အဖော်ပြုနိုင်ကြပါစေ။
မိတ်ဆွေကောင်းအားလုံးအပေါ် ကျေးဇူးသိတတ်ကြပါစေ။
မိမိအား မချိုသာသော်လည်း အကျိုးရှိသည့်စကား ပြောခဲ့သောသူတို့အပေါ်လည်း ကျေးဇူးတင်နိုင်ကြပါစေ။
ကိုယ့်ကို ကုသိုလ်ဘက်အနည်းငယ်လှည့်ပေးဖူးသူကို မမေ့ကြပါစေနှင့်။
ကိုယ့်ကြောင့်လည်း တစ်ပါးသူ၏ဘဝလမ်း တည့်လာနိုင်အောင် ကြိုးစားနိုင်ကြပါစေ။
ကိုယ့်ကြောင့် တစ်ပါးသူ၏သီလ မပျက်ကြပါစေနှင့်။
ကိုယ့်ကြောင့် သူ၏မိသားစု မပျက်ကြပါစေနှင့်။
ကိုယ့်ကြောင့် သူ့ငွေကြေး မပျက်ကြပါစေနှင့်။
ကိုယ့်ကြောင့် သူ၏စိတ် မညစ်ကြပါစေနှင့်။
ကိုယ့်ကြောင့် သူက အမှန်တရားနှင့် ပိုနီးလာပါစေ။
ကိုယ့်ကြောင့် သူက ကုသိုလ်နှင့် ပိုနီးလာပါစေ။
ကိုယ့်ကြောင့် သူက ဓမ္မလမ်းနှင့် ပိုနီးလာပါစေ။
ဒုက္ခသစ္စာကို သိနိုင်ကြပါစေ။
မှားသောအဖော်အပေါင်းနှင့် မှားသောပေါင်းသင်းမှုကြောင့် ဖြစ်လာသော ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးဒုက္ခကို သိနိုင်ကြပါစေ။
အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ချင်မှု၊ ချီးကျူးခံချင်မှု၊ အပျော်လိုချင်မှု၊ အကျိုးလိုချင်မှုတို့ကြောင့် မကောင်းသောပေါင်းသင်းမှုကို ဖမ်းဆုပ်ထားသောတဏှာကို သမုဒယအဖြစ် သိနိုင်ကြပါစေ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့် အဖော်၏သက်ရောက်မှုကို မှန်ကန်စွာမြင်နိုင်ကြပါစေ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပဖြင့် မေတ္တာထား၍ အကွာအဝေးထားသင့်ရာ၌ထားနိုင်ကြပါစေ။
သမ္မာဝါစာဖြင့် မိတ်ဆွေကို မုသားနဲ့မအားပေးကြပါစေနှင့်။
သမ္မာကမ္မန္တဖြင့် မကောင်းမှုဆီ မဆွဲကြပါစေနှင့်။
သမ္မာအာဇီဝဖြင့် မရိုးသားသောလုပ်ငန်းမိတ်ဖက်မှုကို ရှောင်နိုင်ကြပါစေ။
သမ္မာဝါယာမဖြင့် မကောင်းသောပေါင်းသင်းမှုကို လျော့ပါးစေ၍ ကောင်းသောပေါင်းသင်းမှုကို ဖွံ့ဖြိုးနိုင်ကြပါစေ။
သမ္မာသတိဖြင့် ဘယ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မိမိစိတ်ဘယ်လိုပြောင်းလဲနေသည်ကို သိနိုင်ကြပါစေ။
သမ္မာသမာဓိဖြင့် လူအများဆွဲခေါ်သည့်ကြားတွင်လည်း ဓမ္မလမ်းပေါ် စိတ်တည်နိုင်ကြပါစေ။
ကလျာဏမိတ္တတို့၏ အကူအညီဖြင့် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး ဖွံ့ဖြိုးတိုးပွားရာသို့ ဦးတည်နိုင်ကြပါစေ။
သီလတိုးပွားကြပါစေ။
သမာဓိတိုးပွားကြပါစေ။
ပညာတိုးပွားကြပါစေ။
ပညာဖြင့် တဏှာ၊ မာန၊ ဒိဋ္ဌိ၊ ဥပါဒါန်တို့ကို တဖြည်းဖြည်းပယ်ရှား၍ ဒုက္ခခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေ။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု
အဓိကမှီငြမ်းထားသော ဘုရားဟောကျမ်းများ
၁။ မဟာမင်္ဂလသုတ် — ခုဒ္ဒကပါဌ ၅၊ သုတ္တနိပါတ် ၂.၄။ မိုက်မဲသူတို့နှင့် မပေါင်းသင်းခြင်း၊ ပညာရှိသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကို အမြတ်ဆုံးမင်္ဂလာများ၏ အစပိုင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
၂။ သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ် — ဒီဃနိကာယ် ၃၁။ မိတ်ဆွေအယောင်ဆောင်သူ လေးမျိုးနှင့် မိတ်ဆွေစစ် လေးမျိုးတို့၏အကျင့်လက္ခဏာများကို လူမှုဘဝအတွက် အလွန်အသုံးဝင်စွာ ခွဲခြားဖော်ပြထားသည်။
၃။ ဥပဍ္ဎသုတ် — သံယုတ္တနိကာယ် ၄၅.၂။ ကလျာဏမိတ္တ၊ ကောင်းမြတ်သောအဖော်အပေါင်းရှိခြင်း၏ မြတ်သောအကျင့်လမ်းအပေါ် အလွန်ကြီးမားသောအရေးပါမှုနှင့် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဖွံ့ဖြိုးမှုဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုကို ရှင်းပြထားသည်။
၄။ ဒီဃဇာဏုသုတ် — အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၈.၅၄။ လူမှုအိမ်ထောင်သည်ဘဝ၌ ကလျာဏမိတ္တရှိခြင်းကို ချမ်းသာကောင်းကျိုးဖြစ်စေသည့် အခြေခံအရည်အသွေးတစ်ရပ်အဖြစ် ဟောထားပြီး သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ပေးကမ်းမှုနှင့် ပညာရှိသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းကာ သူတို့၏ကောင်းသောဂုဏ်များကို မိမိ၌တိုးပွားစေရန် အလင်းပေးထားသည်။
၅။ မိတ္တသုတ် — အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ၇.၃၅။ ပေးရခက်သည်ကိုပေးခြင်း၊ လုပ်ရခက်သည်ကိုလုပ်ပေးခြင်း၊ သည်းခံရခက်သည်ကို သည်းခံခြင်း၊ အတွင်းရေးယုံကြည်မှုထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ဘေးအန္တရာယ်မှာ မစွန့်ခြင်းနှင့် ကျဆင်းချိန် အထင်မသေးခြင်းတို့ကို ပေါင်းသင်းထိုက်သောမိတ်ဆွေ၏ အရည်အသွေးများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
၆။ ဣတိဝုတ္တက ၁၇။ လေ့ကျင့်ဆဲသူအတွက် ပြင်ပအချက်များထဲ ကလျာဏမိတ္တရှိခြင်း၏ ထူးခြားသောအရေးပါမှုကို ဖော်ပြပြီး အကုသိုလ်ပယ်၍ ကုသိုလ်ဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် ဆက်စပ်ဟောထားသည်။
၇။ မေဃိယသုတ် — ဥဒါန ၄.၁။ စိတ်လွတ်မြောက်မှု မရင့်ကျက်သေးသူအား ရင့်ကျက်စေသည့်အချက်များထဲ ကောင်းသောအဖော်အပေါင်းရှိခြင်းကို အခြေခံအချက်အဖြစ် ဖော်ပြပြီး သီလ၊ သင့်တော်သောတရားစကား၊ ဝီရိယနှင့် ပညာတို့နှင့် ဆက်စပ်ဟောထားသည်။
၈။ ဓမ္မပဒ၊ ပဏ္ဍိတဝဂ်၊ ဂါထာ ၇၈။ မကောင်းသောမိတ်ဆွေ၊ ယုတ်ညံ့သောအဖော်တို့နှင့် မပေါင်းသင်းဘဲ ကောင်းမြတ်သောမိတ်ဆွေနှင့် အကောင်းဆုံးသူတို့ကို ပေါင်းသင်းရန် တိုက်တွန်းထားသည်။
